Lente!!

Zomaar, het overvalt ons bijna, woensdag nog een totaal verregende dag maar vanaf vrijdag; zonnetje, weinig wind, aangename temperaturen. Lente!!

En wij zijn niet de enigen die het voelen, als we onze fiets uit de schuur pakken worden we uitgefoeterd door meneer koolmees die ons niet in de buurt van het nestkastje duldt; duidelijk bezet. En op de tuin zien we een woerd onafgebroken naast een vrouwtjes-eend zitten (en gelijk een vraag met wellicht een ietwat feministische inslag maar waarom heeft een mannetjes-eend eigenlijk een eigen naam en een vrouwtjes-eend niet?).

Het onkruid kiemt, oh ja, dat is ook een teken van de lente, de eerste distels en straatgrasjes kiemen.

Maar veel zien we er nog niet van. Want we hebben het veel te druk. Terwijl we de eerste joggers na de winter weer over het pad langs het tuincomplex zien rennen, ontbreekt het onszelf ook niet aan lichamelijke inspanning. Poehee, in de afgelopen dagen hebben we het idee dat onze benen korter zijn geworden en onze armen juist langer. Hoeveel kruiwagens we heen en weer hebben gesjouwd, vol en leeg, geen idee, maar héél, héél veel.

Ik heb de blauwe bessen geplant:

Ze zijn nog klein, maar gezond. Alle drie zijn ze in een gat van 50x50x50 centimeter met turf geplant. De vette kleigrond die ik eruit haalde heb ik op een hoop gestort voor een allerlaatste verhoogde bak. Ik had nog een zak cacaodoppen en een zak kokos-bodembedekker en die heb ik rond alle planten verdeeld. Ziet er netjes uit zo (alleen nog even aanvegen). En groei!!

En als je goed kijkt zie je dat in de kas achter de blauwe bessen er al heel veel meer gebeurt; zakken potgrond, bakken, potjes, alles wordt in orde gebracht voor het grote zaaien en verspenen dat altijd mijn taak is.

Ondertussen heeft Ruud nog veel harder gewerkt dan ik. Hij heeft de laatste verhoogde bak gemaakt, en alle compost uit de compostbakken ligt samen met de kleigrond van de gaten van blauwe bessen in die laatste bak:

Bijna vol. En prompt kwam de mestkar aanrijden toen Ruud de bak klaar en gevuld had. En toen zijn we maar weer mest gaan kruien, de compostbakken zijn weer gevuld, in dit geval met mest:

Hier nog met een kleine kop erop, maar als we de mest een beetje uit elkaar trekken met een riek zien (en ruiken) we dat het vol aan het composteren is, de stoom komt eraf en met de compostthermometer zien we dat het meer dan 60 graden is in de hoop. Dat blijft toch een eigenaardig fenomeen, zien hoe mest met stro samen zonder hulp van wie of wat dan ook zo heet wordt.

Ondertussen, in huis…….:

…… kiemen de tomaten volop. Gezaaid in pure vermiculiet kiemen de zaden prima. Ze worden helaas wel al iets lang, en dat komt omdat ze een tweederangs plekje hebben, achter de paprika’s, pepers en aubergines. En daarom ben ik maar begonnen met een soort van ‘afharden’; ’s ochtends gaat de bak met tomatenzaaisels naar buiten en als het donker wordt mag ze weer naar binnen. Maar het wordt tijd om de eerste zaailingen te gaan verspenen, Joost mag weten waar ik die zaailingen ga laten.

Ik word trouwens wel al helemaal gelukkig als ik zie wat er kiemt; Cherry Cascade, Coral Queen, Sprite, Sophie’s Choice, Ladybird,  Black Krim, Blush, stuk voor stuk heerlijke tomaten waar ik me nu al op verheug (en als ik met mijn neus boven de zaailingen hang ruik ik het al; de niet perse erg lekkere maar wel bijzondere en herkenbare geur van tomatenblad).

Ik moet trouwens nog wel een kleine nuance aanbrengen in het verhaal over het zaaien in vermiculiet. Ik ben er nog steeds heel positief over, prima voor pepers en paprika’s, prima ook voor tomaten. En prima voor bijvoorbeeld deze gekiemde Geranium (Pelargonium) Maverick.

Ik heb de zaailingetje heel gemakkelijk uit het vermiculiet kunnen halen en over gezet in 9-centimeter-potjes met een mengsel van potgrond met 1/5e deel brekerzand.

Maar toen kwam deze uitdaging:

Coleus scutellarioïdes Palissandra. Heel kleine zaden. En heel kleine zaden worden heel kleine zaailingen. En zelfs met mijn kleine handen/vingers, en mijn engelengeduld (Ruud kucht nogal luidruchtig op de achtergrond) wordt het wel een gepriegel om deze zaailingen uit het vermiculiet te halen. De blaadjes en steeltjes nog zo klein en dun en teer dat het zou afbreken als ik het al vast zou kunnen pakken. Dus staan ze nog in het vermiculiet, ik hoop dat ze nog iets groter willen worden, maar ik begrijp ook wel dat er geen voeding in vermiculiet zit en de zaailingen er uiteindelijk in dood gaan.

Dus ergens in de komende week moeten ze eruit. En zo heb ik gelijk bedacht dat vermiculiet heel fijn is om in te zaaien, voor kleine tot middelgrote zaden en het gaat verrassend goed met grote en extra grote zaden (doperwten, Lathyrus, kapucijners, tuinbonen). Maar het is minder geschikt voor kleinste zaden (kleiner zijn dan 1 millimeter – denk aan Coleus maar ook aan Mimulus, Petunia, Asarina, Alonsoa, Helichrysum, etc.). De beste zaaimethode voor die heel kleine zaden blijft direct in een potje of in een tray met potgrond/brekerzand zaaien, en daar kunnen de zaailingen dan in blijven staan en groeien tot ze groot genoeg zijn om uit te planten of een heel plugje met zaailingen overgeplant te worden naar een grotere pot.

Dan nog even een foto van de spinazie zoals ze er nu uitziet.

Over 2 weken (zeker met het beloofde mooie weer in het vooruitzicht) eten we lekker spinazie! De kleine ovaalronde blaadjes worden de eetbare blaadjes, de langwerpige blaadjes zijn de kiemblaadjes.

En tot slot nog even de link naar mijn blog op de website van Pokon, en daarin roep ik iedereen op om toch vooral de zaaibeschrijving bij een zakje zaden aan te houden, en ik laat er wat foto’s zien van wat er gebeurt als je te vroeg en op de verkeerde plaats zaait: Pokon – Zaaibeschrijving

Zo, ik stop met dit blog voor nu, ik ga zaden uitzoeken die ik dit weekend wil gaan zaaien (en dat is vast bijna een boodschappentas vol 🙂 ).

 

14 reacties op Lente!!

Margriet 11 maart 2017 om 08:41

Hoi Diana,
Heerlijk toch dat voorjaarsweer. Iedereen krijgt de kriebels om weer aan de slag te gaan. Als ik me niet vergis las ik in je vorige dagboek dat je ook worteltjes gezaaid hebt. Hebben jullie de tuin al helemaal “om”? Het was hier nog te nat. Ik hoop vanmiddag een eind te komen en misschien morgen nog een stuk. Jullie compostbakken dus alweer lekker vol met nieuwe mest. Hier doen we eigenlijk te weinig met de compostbak. Misschien wordt het volgend jaar wat. Woensdag de aardappelen en aardperen ontvangen. Op de aardperen zat hier en daar een klein schimmelplekje. Dus vanochtend de besten in een hele grote pot/kuip verspreid. Nog een paar kleintjes over gelaten, die doe ik in een iets kleinere pot. Ben erg benieuwd. Hopen dat de schimmeltjes de rest niet aangetast hebben. De aardappels op een lichte plaats in een platte bak weggezet.
Hier kiemen de tomatenplantjes ook goed. Ook de aubergine doet het aardig, vooral de pukkie! Zomerprei, doperwtjes, knolselderij, broccoli etc. voorgezaaid.
Iedereen veel tuinplezier vandaag.
Groetjes Margriet

Mayra 11 maart 2017 om 14:12

Ik krijg meteen zin om in de tuin te gaan werken nu! De spinazie ziet er heerlijk uit hoor!
Hier zijn de eerste naaktslakken trouwens alweer betrapt 🙁

ad huijben 11 maart 2017 om 17:48

mooi verhaal inspirerend

Oscar 11 maart 2017 om 21:04

Er zit idd geen voeding in vermiculiet, maar geen probleem om dit toe te voegen in een zeer lage concentratie van een voedingsoplossing. Je kunt bv. Pokon aanmaken volgens recept en dit 10 keer verdunnen. Dit kun je aan de Coleus plantjes geven totdat ze groot genoeg zijn om te verspenen.

C J de Korte 12 maart 2017 om 10:02

Al heel wat werk verzet zo samen.
En het weer zit nu ook duidelijk in de lente modus.
Een tip om heel kleine plantjes te verspenen.
Ik gebruik hier ( voor het eerst ook ) een klein lepeltje voor en ik moet zeggen het werkt prima.
Zo heb ik de Coreopsis ook verspeend.
Gewoon lepeltje in de grond , klein polletje zaailingen op een kluitje en gelijk in potje waar vooraf met de vinger een gat in gemaakt is.
Mochten er teveel in staan kun je die als ze wat groter zijn altijd nog weghalen.
Tot slot petje af voor de zaden bij jullie besteld , die waren geloof het of niet binnen twee dagen ontkiemd .
Groetjes uit Zeeland.

anja 12 maart 2017 om 19:49

Mag ik vragen een lepeltje met wat?

C J de Korte 13 maart 2017 om 11:53

Hoi Anja
Een lepeltje met niets.
Misschien om het nog wat duidelijker te maken , ik gebruik het lepeltje dus voor de zaailingen uit het bakje te halen en ze zo over te brengen naar het potje waar ze in komen te staan.
Zeg maar een plantschepje maar dan in klein formaat.
Groetjes.

Françoise bronneberg 13 maart 2017 om 12:04

Hoi Diana,
Wek hout gebruik je voor de verhoogde borders?
Kan dat ook met steigerplanken?
Groetjes Françoise

Diana 14 maart 2017 om 09:57

Hallo Françoise,
Wij gebruiken steigerplanken voor de verhoogde bakken.
groetjes, Diana

Simon 13 maart 2017 om 19:43

Even een gedachte delen: afgelopen weekend o.a. de oude (herfst)frambozen stokjes afgeknipt. Ik zou ze net in de container gooien toen ik zag: die zouden ideaal kunnen zijn over een paar maanden als stokjes voor de erwten / peultjes. Mooie recycling toch?

Martine de Vries 14 maart 2017 om 13:11

Ik heb ook pepers voorgezaaid in vermiculiet en vraag me nu verbijsterd af wanneer ik ze moet verspenen….. Dat kan ik dus echt nergens vinden. Er zijn alleen kiemblaadjes te zien, maar weet niet hoe lang ze het zonder voeding uithouden. Ze zijn in vermiculiet bovenop de verwarming wel al na 1,5 week ontkiemt.

Nadi 15 maart 2017 om 07:44

Hoi Martine,

Als ik terug kijk naar de tuindagboek waar Diana dit doet https://mooiemoestuin.nl/geduld-3/ gebruik ze de vermiculiet alleen om de pepers te laten kiemen, i.p.v. de deno methode, daarna redelijk snel in potgrond planten omdat er geen voeding zit in vermiculiet net zoals dat er geen voeding zit in de koffiefilters. Ik zou om die reden er ook niet te lang mee wachten.
Dus pepers gekiemd? Verspenen maar! 🙂

Groetjes

Jolanda uit Doesburg 20 maart 2017 om 12:21

Afgelopen week was het dan eindelijk lente! Weer heerlijk de tuin in, eindelijk wat kunnen zaaien en de kippen proberen weer de zaadjes weg te pikken dus gelijk wat veiligheidsmaatregelen gemaakt 😉 en daar kwam de buurvrouw van verderop, ze kan haar moestuin niet meer doen wegens lichaamelijke klachten en vroeg of ik interesse had een jaartje uit te proberen bij de volkstuin vereniging. Tja nieuwe grond, veel klei, liggend aan de monding van de IJssel. Hoe ga ik dat doen? Gelukkig is mijn ventje behulpzaam om deze klei tot goede grond te maken de komende tijd. En met deze mooie website met informatie komt het vast goed. De paprika’s doch maar in zakjes op een warme plek gelegd, werkte prima vorige jaar maar had weinig paprika’s maar op de volkstuin schijnt dat goed te werken we proberen het maar uit. Bedankt voor de leuke blog tijdens mijn pauze van het verspenen van mijn tomaten 🙂


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!