Veel

Wat staat de tuin nog vol! Ik heb al eerder verteld dat er elke maand een officiële fotograaf foto´s komt maken voor bij de moestuintips die ik vanaf eind december in het blad Landleven ga schrijven. Dat vereist voor hem planning maar ook voor mij. Dus de afgelopen paar weken aten we elke dag uit de tuin maar waren er ook groenten die ik nog even wilde laten staan.

“Nee, laat die nog maar even staan, voor de foto”, zei ik dan, als Ruud weer eens iets rücksichtslos uit de grond wilde trekken.

Ruud wil zo graag opruimen dat hij dat elke dag dat we op de tuin zijn wel een keer zegt: “Wat een zootje, we moeten opruimen”, “Kunnen we nou onderhand eens beginnen met opruimen?”, “Ik kan dit toch wel alvast opruimen?”, “Waar moet je de knoflook zetten, we moeten eerst opruimen”, etc.. Ik wil ook opruimen hoor, dat hoort een beetje bij de herfst; het is een mooi gezicht als er vakken met zomergroenten leeg zijn, opgeruimd, schoon, afgedekt met een laagje mest, klaar voor de winter.

Zondag kwam de fotograaf. En maandag gingen we samen naar de tuin. Eindelijk; we konden gaan opruimen. “Zullen we met de auto gaan”?, stelde ik aan Ruud voor. We gaan normaal gesproken altijd met de fiets maar ik verwachtte nogal wat oogst van soorten die niet zomaar in een fietstas passen.

Ruud was zichtbaar opgetogen en pakte zijn autosleutels; eindelijk kon hij gaan opruimen. En het was er mooi weer voor, met de zon in de rug begonnen we met het afbreken van het pompoenklimrek. En het leeg maken van een verhoogde bak, en wat potten.

Het viel Ruud nog niet eens zo op; hij stond opgewekt de tonkinstokken uit te zoeken toen ik met een emmer worteltjes voorbij liep. En hij was de grond onkruidvrij aan het maken en aan het aanharken toen ik een emmer bietjes langs hem sjouwde. Hij kreeg pas argwaan toen ik met nog een emmer langs hem heen liep. “Dat gaan we toch niet allemaal mee naar huis nemen?”, vraag hij. “Nou ja, we hebben er een hele zomer voor gezorgd, weggooien lijkt me geen optie”, antwoord ik. “Misschien hebben we wel een paar dagen nodig om alles thuis te verwerken maar het gaat de komende dagen toch regenen”.

Ruud probeert zich er niet al te druk om te maken en gaat verder met wieden en afbreken en opruimen. Maar af en toe zie ik hem een blik werpen op de groeiende stapel oogst die mee naar huis gaat. “Dat past niet allemaal in de auto”, zegt hij tussendoor nog een keer. “Dan moeten we twee keer rijden”, antwoord ik.

Uiteindelijk viel dat natuurlijk nog wel mee, alles paste in de auto, met een beetje schuiven, dat wel. “Waar gaan we dat in vredesnaam allemaal laten”, vraagt hij nog, als we thuis de auto uitladen. “Leg maar even op de tafel in de achtertuin”, dan kan ik bedenken waar we mee kunnen gaan beginnen, zeg ik. En zo geschiedde:

Een tafel vol oogst.

En dan begint het pas; het oogsten gaat snel, nu komt het tijdrovende deel want het vliegt niet vanzelf de pan, vriezer of inmaakpot in. Ruud zucht nog maar eens diep: “En nu?”. Dat zuchten komt omdat hij het antwoord al weet: “Ga jij maar beginnen met appels en peren schillen”, zeg ik.

Ondertussen liggen de zoete aardappelen, chayote’s en yacons schoon gewassen boven op een slaapkamer. De groenlof hebben we die avond in een salade gegeten. De emmer bietjes zijn schoongemaakt, in de oven geroosterd, gepeld, geraspt en ingevroren en leveren voor 6 keer een avondmaaltijd op. De worteltjes zijn schoongemaakt, geschrapt en geraspt en zitten ook in zakjes in de vriezer, voor in soepen en (pasta)sauzen. Ook de bleekselderij wordt gewassen, klein gesneden en ingevroren. En van de appels en peren is ondertussen dit gemaakt:

En ik maakte nog een andere variant van appel-perencompote zonder suiker. En ook nog een heerlijke frisse en fruitige perenchutney met onder andere tomaat, gedroogde abrikozen en gember. En van de knolselderij, peterselie, knolvenkel en prei maakte ik mijn favoriete bouillonpasta:

De pompoenen verhuizen in dozen naar zolder. De koolrabi’s worden geschild en in blokjes gesneden voor in de vriezer, lekker in curry, puree en in stoofschotels.

Ruud komt op een gegeven moment terug uit de schuur vandaan en zegt: “Er kan niks mee bij, de vriezer zit vol”. “Nou, dat zou jammer zijn want we moeten nog 2 rijen venkelknollen oogsten”, zeg ik. En ik weet dat ik altijd nog wel wat heen en weer kan schuiven en wat meer plaats in de vriezer kan maken. Maar ze zit inderdaad wel behoorlijk vol . Gelukkig kunnen bijna alle andere groenten nog wel een paar weken tot zelfs een paar maanden blijven staan: van palmkool en pastinaken tot zuring en bladgewassen als rucola, pluksla, groenlof, etc..

Dit weekend gaan we verder met opruimen, de aspergeplanten terug knippen, de stokbonen en stokken uit de grond halen, wieden, boerenkoolspruitjes oogsten en de eerste lading bezorgde paardenmest over vakken die leeg komen verdelen.

De kar stond blijkbaar al even te wachten op de bezorging want de mest is al volop aan het composteren (te zien aan het uitgeslagen wit en de stoom die er vanaf komt, in de hoop is de temperatuur al tot ruim 60 graden opgelopen). Het rook ook al niet eens meer naar ammoniak.

Herfstiger dan dit kan voor ons niet: naar de tuin, opruimen, mest kruien, moe naar huis, kachel aan, modderige laarzen op laten drogen, glas rode wijn en vervolgens lekker makkelijk een bak erwtensoep uit de vriezer opwarmen. Komt er gelijk weer een plekje in die vriezer vrij :-).

52 reacties op Veel

Monique 23 oktober 2020 om 11:58

Helemaal geweldig en zo herkenbaar. Wat is het toch een voorrecht als je een moestuin hebt en kunt genieten van verse, onbespoten groentenen fruit. Dat is al het werk dubbel en dwars waard!

Esther 23 oktober 2020 om 12:45

Ha ha, ik moet altijd zo lachen om die ééntweetjes tussen jullie 🙂 Ik zou me de koning te rijk voelen met zo’n tafel vol zelfgeteeld lekkers. Geniet ervan.

Carine p 23 oktober 2020 om 14:57

Dag Diana, ik zit hier glimlachend te lezen, zalig. Ik wou dat ik zo’n Ruud hier had rondlopen. Ga nu ook verder met opruimen. Groetjes
Carine

A. Deen-Schook 23 oktober 2020 om 17:48

‍Hallo Diana,

Ik lees altijd met veel plezier over het wel en wee op jullie tuin.
En maak gebruik van de tuintips recepten en inmaaktips. De Zaaiagenda voor de Moestuin heeft ook een vaste plek. Iedere week kijk ik wat er nog gezaaid en gepoot kan worden. Nu heb ik zelfs om deze tijd de kas ook vol staan.
Op onze volkstuin hebben wij ook nog 3 kippen en 1 kast met honingbijen.
Nadat ik gelezen heb dat je in het blad Landleven gaat schrijven heb ik gelijk een proefabonnement besteld.
Ik kijk ernaar uit om je verhalen te lezen en de foto’s te bekijken.

Groetjes,
Alie‍

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:14

Hallo Alie,
Wat leuk om te horen! Ik hoop dat je deze winter lekker veel uit je kas kunt oogsten!
Oei, een proefabonnement omdat ik in Landleven ga schrijven, niet voor mij hoor, niet teveel druk alsjeblieft :-). Ik ga voor de komende 2 jaar elke maand de stukjes voor de rubriek Tuin & Erf verzorgen, en dan uiteraard voor het gedeelte Moestuin, dat zijn 3 pagina’s met ongeveer 20 korte stukjes tekst van enkele zinnen en flink wat foto’s. Ik meen dat net na kerst het eerste nummer (januari/februari) verschijnt. Ik ben zelf ook erg benieuwd, ben al een paar maanden aan het schrijven want ik moet het natuurlijk een paar maanden van tevoren inleveren.
groetjes,
Diana

Margriet [ volkstuinvanbemar.nl] 23 oktober 2020 om 17:58

Heerlijk om zo samen bezig te zijn! Ik tuinier ook samen met mijn man. Hij doet de zware klussen en volgens hem rommel ik alleen wat met “viooltjes”. Onder die noemer schaart hij alles wat ik doe: zaaien, verspenen, dieven, plukken, noem maar op.De erwtensoep staat hier op het vuur en wordt dit keer gekookt door mijn man met verse spullen uit de tuin.

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:18

Hallo Margriet,
Het klinkt alsof je man wat jij doet ernstig onderschat :-). Hier is dat misschien een beetje andersom.
Maar niet echt hoor, ik weet heel goed hoeveel Ruud in de tuin doet maar omdat ik zelf druk in de tuin bezig ben valt het soms wat minder op wat de ander doet.
Veel plezier met de erwtensoep, die staat hier ook vandaag weer op het menu, lekker makkelijk, warm en gezond na een dag hard werken in de tuin met miezerregen en windkracht 5.
groetjes,
Diana

Joke 23 oktober 2020 om 18:59

Hoi Diana,
Ik lees met verbazing wat jullie allemaal oogsten, eten jullie dit allemaal zelf op?
Of geef je ook veel weg?
Wij hebben ook een moestuin maar geven veel weg.
Heb je ook het recept van de bouillonpasta, ziet er erg goed uit
Succes

Lies 23 oktober 2020 om 20:33

Wat een oogst, Diana!
Yacon blijft bij mij in/onder de grond tot na de eerste vorst.
Lie(f)s.

Marian van Ek 23 oktober 2020 om 23:09

Dank u wel, ik dacht ook dat ik nog even kon wachten, gezien de hoge nachttemperatuur, en nu ging ik twijfelen

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:23

Hallo Lies,
Dat zou ik stiekem ook willen maar dat lukt hier gewoon niet (teveel werk in de komende weken aan de website en de zadenlijst, over 2 weken kom ik waarschijnlijk een paar weken niet op de tuin, en ik wil het niet aan Ruud overlaten want dan krijg ik geheid een aantal geknakte wortels :-)). Heb jij het idee dat de smaak van de knollen zoeter wordt als je de planten nog tot de vorst in de grond laat of hoop je op nog wat extra groei?
groetjes,
Diana

Belia 23 oktober 2020 om 22:30

De laatste jaren laat ik de peen staan, waar ze gegroeid zijn. Een collega moestuinier legt er in de winter een schaduwkleed op. Dankzij de zachte winters gaat het goed. Niet inkuilen. Gaat goed.
grond is veen met klei.

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:26

Hallo Belia,
Goed idee, en het feit dat de winters steeds minder koud zijn zorgt ervoor dat er steeds meer groenten in de tuin kunnen blijven staan. Ik heb het zelf ook een keer geprobeerd maar het was hier geen succes, hier bleken de wortelen in de winter te worden opgevreten door de woelratten die hier in grote getalen door de tuin kruipen. De laatste jaren is het zelfs lastig om de pastinaken in de tuin te laten staan zonder dat ze worden aangevreten. Maar dat ligt dus aan het dier en niet aan de wortelen.
groetjes,
Diana

Laura 23 oktober 2020 om 22:43

Heerlijk! Wat een rijkdom, zo’n huis vol oogst.

Mikki Bes 24 oktober 2020 om 00:30

Hoi Diana dank je wel voor je mooie verslag. Ik zou graag willen weten hoe je dat met de bietjes doet, ik heb er ook veel en het bewaren in zaagsel bevalt me niet meer goed. Jij vriest ze dus in? Heb je er ergens een recept van staan? Groetjes uit Fr. Mikki

Ria 24 oktober 2020 om 07:46

Hallo Mikki,
Wat het invriezen van bietjes betreft, ik doe het zelf net zoals Diana het hier in dit blog beschrijft:
Roosteren in de oven of gaar koken, af laten koelen, dan raspen of in blokjes snijden, verpakken, en dan zo de vriezer in.
Succes ermee,
Ria

Carine p 24 oktober 2020 om 09:00

Dag Ria,
Ik laat de rode biet hier in de grond zitten, maar op den duur beginnen er draden in te zitten… als je ze zo invriest, zijn ze nog lekker? Waarvoor gebruik je ze dan nog?groetjes carine

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:34

Hallo Carine,
Daar heb ik hier eigenlijk nooit last van (nou ja, soms wel maar dan in een droge warme zomer), zou droogte er mee te maken kunnen hebben dat je draden in de bietjes krijgt?
Ik heb ook wel eens gehoord dat het ene ras er gevoeliger voor is dan het andere. Maar ik vind in de herfst geoogste bietjes altijd wel lekkerder dan wanneer ik ze in het vroege voorjaar oogst, ik vind ze dan wat zoeter en minder gronderig van smaak.
Wij vinden ingevroren bietjes eigenlijk net zo lekker als verse bietjes en wij laten ze eerst ontdooien en warmen ze dan op (met een drupje water of door gebakken spekjes en/of gebakken uien).
groetjes,
Diana

Carine p 25 oktober 2020 om 01:22

Dag Diana,
Ik zal dat eens proberen, maar uiteindelijk is het om bietjes nadien warm op te stoven. Ik eet dit vooral rauw en gestoomd, vandaar dat ik vrij twijfelachtig was uit diepvries. Ik zal eens op zoek gaan naar warme gerechten. Grt carine

Ruud & Diana 25 oktober 2020 om 09:10

Hallo Carine,
Ik heb nog nooit rauwe bietjes ingevroren dus ik weet niet of dat kan. Maar gestoomde bietjes invriezen kan prima (want uiteindelijk stoom ik ze door ze met een drupje water in een gietijzeren braadpan in een hete oven te zetten natuurlijk ook bijna meer dan dat ik ze echt rooster). Ik zal ze volgend jaar ook eens stomen, ik heb op zolder nog een elektrische stoomkoker staan, klinkt ook lekker!
groetjes,
Diana

Marjolein 24 oktober 2020 om 13:23

Bietjes krijgen draden als ze te lang in de grond blijven zitten.
Ik oogst steeds een grote pan bieten tegelijk om tijd te besparen. Deze worden gekookt, geschild, in plakjes gesneden en vervolgens per portie ingevroren. Je kan de bieten gewoon als bieten eten, ze behouden hun smaak en structuur.

Ruud & Diana 25 oktober 2020 om 08:44

Hallo Marjolein,
Dankjewel voor je reactie!
Misschien heb je gelijk maar dat is blijkbaar niet altijd het geval. Ik heb afgelopen februari nog bieten geoogst die de hele winter in de tuin hadden gestaan (in juli gezaaid), en daar zat zeker geen draad in. Aan de andere kant kreeg ik deze zomer van onze tuinbuurman een maaltje bietjes (gewoon rond april gezaaid en juli geoogst) en die zaten vol met draden. Dus dan zoek ik het toch altijd weer meer in de omstandigheden zoals ras, vocht, voeding, grondsoort). Bietjes koken wij al jaren niet meer omdat we ze uit de oven veel lekkerder (geconcentreerder) vinden, bij in water gekookte bietjes vinden we dat de smaak ‘verdunt’ ten opzicht van in de oven gegaarde bietjes.
groetjes,
Diana

Ruud & Diana 24 oktober 2020 om 10:30

Hallo Mikki en Ria (hartelijk dank voor het antwoorden!),
Ik heb ze altijd in aluminiumfolie geroosterd maar sinds dit jaar doe ik de gewassen bietjes met alleen wat aanhangend water in een gietijzeren braadpan, deksel er goed op, 60 minuten in een oven op 200 graden, af laten koelen, pellen en raspen en invriezen en dat gaat heel goed, en zo hoef ik geen aluminiumfolie meer te gebruiken.
groetjes,
Diana

Mikki Bes 25 oktober 2020 om 17:35

Dat is een hele fijne tip zo ga ik het doen, Merci!

Georg 24 oktober 2020 om 02:44

Hoi Diana, dank je voor je verhaal. Heerlijk , als je zo bezig kunt zijn in de tuin. Maakt niet uit welk jaargetijde of weer het is.
Dit jaar voor het eerst de yacon in de tuin. Heb je tips voor mij wanneer ik deze plant kan oogsten en hoe ik hem moet/mag verwerken?
Groetjes, Georg

An Tanghe 24 oktober 2020 om 09:10

Wat schrijf jij toch fijn,ik voel me een toeschouwer die alles van heel dichtbij mag meemaken. Vrolijk Jaloers op je tafel vol lekkers,wat een feest.Prachtige oogst☺.
An

Thérèse Zwaard 24 oktober 2020 om 09:16

Ha, ha, komt me allemaal heel bekend voor. Ik heb ook een opruimman, maar we hebben toch gekozen om niet “leeg te maken”, maar voor het bedekt houden van de grond. We hebben hele zanderige grond, dus alles blijft staan totdat het voorjaar is, dan alles eraf en compost erop. In die compost was vroeger wel de mest verwerkt van onze kippen, maar paardenmest hadden we niet.
Leuk dat je nu ook voor Landleven artikelen kan maken. Succes, Thérèse

Carine Melotte 24 oktober 2020 om 10:10

Hey Diana,
Als jullie ooit in een lock down terecht komen hebben jullie niks te vrezen…Ik vroeg me af of jullie ook aardappelen hadden gepoot? Ik heb in mijn volkstuin alvast niet zulke rijke oogsten; vogels, rupsen, slakken eten lekker mee…Mijn tuin is eerder een laboratorium waar ik graag experimenteer….Zo ga ik nu in het najaar ook alle plant resten terug op de bedden leggen, in geknipte toestand. Dit om overwinteringsplekken voor de kleine diertjes te voorzien…. en om terug te geven aan de aarde wat eruit is gehaald ( toch mijn of meer ). Ik volg je activiteiten in de tuin steeds met veel interesse en heb ook al heel wat opgestoken van keer tips. Dank!

Carine p 25 oktober 2020 om 01:29

Dag Carine,
Dit werkt prima! De resten van de planten (geen keukenafval) en groenten als bedekking gebruiken. Ik leg dit bovenop bruin, onbedrukt karton en je staat versteld hoe snel alles verteerd wordt. Voeding en minder onkruid en ook minder vochtverlies. Succes carine

Dirk De Ridder 24 oktober 2020 om 10:20

Hi Diana,

Hier een berichtje vanuit het nog steeds warme en zonnige zuiden (vandaag gaan we nog naar de 24º), ik woon namelijk in Spanje in het zalige Dénia, net tussen Valencia en Alicante. Zowat een drie jaar geleden ben ik gestart met de aanleg van een moestuin die ondertussen uitgegroeid is tot een heuse plantage. Ik teel natuurlijk 100 % ecologisch en dus ook met rotatie van gewassen. Om die reden heb ik dus zes blokken van elk vier verhoogde plantbedden elk van 7 bij 1 meter, dus een totaal van netto 168 m2 teelruimte. Daarnaast ook nog een aantal plantbedden voor vaste planten van ongeveer in totaal 50 m2, dit voor artisjokken, vaste kruiden zoals rozemarijn en tijm, druiven, aloe vera, en andere.

Gezien het milde mediterraanse klimaat (en ook de klimaatverandering) kan ik hier haast het hele jaar door de meeste groenten telen.

Een tijdje geleden heb in ingeschreven op je blog en lees sindsdien telkens met interesse je blogs die ik via mail van je ontvang. Telkens lees ik interesante opmerkingen en soms ook tips en ook je vaardigheid voor het culinair verwerken van de geoogste groenten en fruit en de inventieve ideeën, ik denk er dus ook aan om enkele voorbeelden te gaan toepassen met mijn echtgenote Marianne.

Voor het komende voorjaar had ik graag zaden gevonden van planten en groenten die we heden ten dage niet meer in de winkel kunnen vinden daar ze omwille van commerciële redenen nier interessant zijn. Misschien kan ik langs deze weg en ook via je bloglezers (en zeker misschien ook interessant voor allen) aan adressen komen die gespecialiseerd zijn in het recupereren van oude groenten en planten rassen of eventueel ook het uitwisselen van zaden.

Wanneer ik je blogs lees en de inspirerende foto´s bekijk heb ik zelf ook wel een zin om je een foto van mijn moestuin te sturen maar ik weet niet of je dit wenst en zo ja of dit kan en hoe.

In ieder geval proficiat met je mooi initiatief en ik hoop regelmatig nieuwe leuke dingen te kunnen lezen en zien.

Vele lieve groeten van Dirk & Marianne

Ursula 24 oktober 2020 om 16:08

Wat een paradijs heeft u daar, fantastisch, en de ruimte, daar kan ik alleen van dromen.
Met vriendelijke groet,
Ursula

Gery 24 oktober 2020 om 10:59

Beste Diana,
Wat doe jij met de chayote’s en yacons, ik heb ongeveer 20 chayote’s en de yacons zitten nog in de grond, maar 2 flinke planten zal ook we weer heel 2at opleveren.
Ik hoop dat je tijd hebt voor een antwoord

Ruud & Diana 25 oktober 2020 om 08:28

Hallo Gery,
De yacon heb ik hier voor het eerst sinds een aantal jaren weer geteeld, ik ga ze met wat grond afdekken en op een slaapkamer zetten, dan schijnen ze de komende weken zoeter te worden (las ik op de website van ecohoeve Den Oude Kastanje). Op die website kun je trouwens ook wat recepten vinden. Ik vond ze, de vorige keer dat ik ze teelde, vooral lekker in salades (zoals een salade met witlof omdat witlof bitter en knapperig is en yacon zoet en sappig).
De chayote heb ik dit jaar voor het eerst geteeld, ze liggen donker en koel en dan kunnen ze blijkbaar lang bewaard worden. Rauw vinden we ze lekker knapperig in salades (als een soort kruising tussen komkommer en koolrabi met een vleugje appel). Warm vinden we ze vooral lekker in curry’s en stoofschotels (want dan worden ze zacht en lijken ze wel wat op een kruising tussen courgette en komkommer).
groetjes,
Diana

Sophie 24 oktober 2020 om 11:00

dag Diana, in één van je vorige blogs schreef je dat je de zoete aardappelen te vroeg geoogst had. Klaarblijkelijk is het je toch nog gelukt om een en ander te oogsten. Leuk hoor.
Was dus toch belangrijk je ongeduld te beteugelen. 😉

Ruud & Diana 25 oktober 2020 om 08:31

Hallo Sophie,
Ik had eigenlijk nog wel een paar weken langer willen wachten maar ik heb het de komende weken regelmatig te druk met andere dingen en dus moest het maar zo 🙂
Ik ga ze in ieder geval volgend jaar zeker weer telen maar ik zag nog flinke verschillen en ga daar zeker nog een blog over schrijven.
groetjes,
Diana

Christien 24 oktober 2020 om 11:47

Hoi Diana, wat een oogst, indrukwekkend. Ik zag ook dat de zoete aardappelen waren geoogst. Zag je nog grote verschillen tussen de drie teeltwijzen? Ik heb die van mij in de zak potgrond vorige week geoogst. Heel tevreden met opbrengst, maar een aantal begonnen meteen te rotten, helaas. Ben benieuwd naar je ervaring.
Hartelijke groet, Christien

Ruud & Diana 25 oktober 2020 om 08:34

Hallo Christien,
Ja, ik zag zeker grote verschillen: niet alleen tussen teeltwijzen maar ook tussen rassen.
Ik ga daar zeker nog een blog over schrijven. Wat vervelend dat een deel van jouw zoete aardappelen direct begon te rotten. Ik ga ze vandaag hier ook gelijk maar weer even controleren. Ze liggen hier op een onverwarmde slaapkamer bij ongeveer 16 graden, dat ging vorig jaar heel goed. Ik heb ze in een ander jaar wel eens in de schuur bewaard en daar gingen de zoete aardappelen toen ook schimmelen en rotten.
groetjes,
Diana

Carine p 25 oktober 2020 om 23:00

Dag Diana,
Vergeet niet eerst de zoete aardappelen op een warme plaats te leggen gedurende ong een week, alvorens in een onverwarmde te leggen. Dit voorkomt het schimmelen en rotten. Ik heb ze vorig jaar een week dicht bij de kachel gelegd en ik heb deze week mijn laatste zoete aardappel gegeten van vorige oogst. Dit was een tip die iemand hier op jouw blog geschreven had en idd het werkt goed, ze smaken dan ook zoeter.grt Carine

Ruud & Diana 27 oktober 2020 om 09:10

Hallo Carine,
De zoete aardappelen liggen hier uitgespreid in een grote onderbak op een slaapkamer waar de kachelpijp doorheen loopt. Daardoor is de temperatuur er nu nog steeds rond de 18 tot 20 graden, en nog wat warmer als overdag de zon ook nog op het raam schijnt. In de herfst/winter loopt de temperatuur er terug tot ongeveer 15 graden. Vorig jaar hebben de zoete aardappelen daar de hele winter gelegen (tot februari, toen waren ze op). Het jaar ervoor had ik ze in de schuur gelegd en daar gingen de aardappelen inderdaad al na enkele weken schimmelen.
groetjes,
Diana

Ursula Blaauboer- Cichocka 24 oktober 2020 om 16:04

Wat een fantastische oogst! Bij ons staat nog palmkool en 3 tabakplanten (in de kas) die nu op zn mooist zijn.Ik ben geaboneerd op Landleven en vind heel leuk om in de toekomst jou moestuintips te lezen.
Vriendelijke groet,
Ursula

Kattie Schoot 24 oktober 2020 om 19:05

Oh wat ’n verrukkelijk verslag weer Diana, om te smullen!

Gemmie Bouwman 25 oktober 2020 om 10:02

Lees met veel plezier de stukjes die je schrijft Diana heb nu 5 jaar een moestuin wil heel graag Yacon gaan proberen .Heb je een paar knolletjes voor mij te koop?
Met vr.groet
Gemmie

Ruud & Diana 27 oktober 2020 om 09:03

Hallo Gemmie,
Ik heb helaas zelf geen broedknolletje voor je, ik had dit jaar maar 1 plant en daar heb ik 3 stukjes met broedknolletjes vanaf kunnen snijden en er daar 2 al van aan een tuinbuurman en een tuinbuurvrouw gegeven. Maar ik kocht mijn broedknolletje hier bij Zaadhandel van der Wal. Ik hoop dat je daar iets aan hebt!
groetjes,
Diana

Linda 26 oktober 2020 om 08:53

Ha Diana,
Ik zou het aspergeloof nog even laten zitten tot het bruin is. Hier haalt de plant z’n energie vandaan. Ik teel ze al jaren met groot succes (op zandgrond, dat gaat een stuk makkelijker) en laat de planten rustig staan tot ze helemaal bruin zijn en over het pad gaan vallen.
Die bouillonpasta ga ik ook proberen, en ook de bietjes-in-braadpan! De aluminiumfolie ging wel prima, maar levert weer zoveel afval op. Dank voor al je goede tips!

Ruud & Diana 27 oktober 2020 om 09:19

Hallo Linda,
Dankjewel voor de tip! De laatste keer dat ik asperges had (alweer een jaar of 20 geleden) kregen de asperges last van zowel de aspergevlieg als het aspergehaantje, zo erg dat ik de planten uiteindelijk dood gingen (3 jaar na het zaaien, dus eigenlijk juist toen ik er eens wat asperges van zou kunnen oogsten :-)). Ik had gelezen dat het tot net onder de grond afknippen van de stengels het overwinteren van deze plaagdieren voorkomt, vandaar dat ik dat maar heb gedaan. Het blad was hier al wel geel aan het worden. Ik las ergens dat de kans op aantasting na 4 jaar minder wordt dus misschien kan ik de planten volgend jaar dan eens wat langer laten staan.
groetjes,
Diana

kees 26 oktober 2020 om 16:54

hallo, tuinvrienden aan de andere kant van Nederland.

je hebt het over boerenkoolspruitjes. Deze zijn mij helemaal onbekend. Heb net 1 spruitje geoogst. Maar niet van de boerenkool. Wat moet ik mij hierbij voorstellen?
Verder kijk graag naar de arbeidsverrichtingen van jullie.

Met vr. groet.

Ruud & Diana 27 oktober 2020 om 09:21

Hallo Kees,
Ik heb een teeltpagina over boerenkoolspruitjes geschreven, met foto’s en informatie over zaaien, benamingen, oogsten, rassen, etc. Je kunt die pagina hier vinden:
Boerenkoolspruitjes
groetjes,
Diana

Mieke 26 oktober 2020 om 20:40

Dag Diana,
Woow veel respect voor jullie beiden.
Ik ben wel een beetje jaloers op zo’n mee tuinieren man. al mag ik niet echt klagen, het freeswerk doet mijn man zonder morren voor mij in mijn tuintje van plm. 11×18 meter.
En terecht dat jij in Landleven kan/mag gaan schrijven.
Ik heb het blad ook, en het kan jouw deskundigheid op gebied van tuinieren best wel gebruiken.
IK heb nog een dringende vraag aan jou: Hoe maak jij jouw bouillonpasta?
Wecken of gekookt in potje? Ik wil mijn (soep)groenten ook graag goed bewaren
Wil jij mij dat aub laten weten?

Ruud & Diana 27 oktober 2020 om 09:29

Hallo Mieke,
Ik hoop dat je de stukjes in Landleven leuk gaat vinden! Ik ga dat voor de komende 2 jaar doen, en dan de rubriek Tuin & Erf (het moestuingedeelte uiteraard).
Het recept voor de bouillonpasta kun je hier vinden: Bouillonpasta
groetjes,
Diana

Lea Witmondt 3 november 2020 om 09:17

Beste Diana, Geen reactie maar een vraag. Voor een moestuinproject in Amsterdam ben ik op zoek naar een goede kwaliteit moestuingereedschap voor kinderen tot 12 jaar. Harken, spades, vorken en wat handgereedschap.
Is er een merk wat je kan aanbevelen? Liever geen kunststof, maar net als volwassen gereedschap. Ik hoop dat je me kan adviseren. Alvast bedankt.

Met groet namens Het Eetbare Plantsoen, Lea


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!