Wellicht niet heel goed ingeschat

Helaas zijn 3 van de 4 courgetteplanten geknakt door de regen en wind vorige week. We hebben ze een beetje gefatsoeneerd en hopen dat ze ergens op de stam weer uit gaan lopen. Gelukkig had ik 3 weken geleden al 2 nieuwe courgetteplanten gezaaid. Dus die geef ik aan Ruud mee om uit te planten, samen met voorgezaaide zaailingen van snijbiet, rode biet en knolvenkel.

Ruud komt een half uurtje later met een courgetteplant in pot naar het terras lopen. “Ik heb alles erin gepropt maar deze kan ik echt niet meer kwijt”, zegt hij. Terwijl hij dat zegt kijkt hij met een schuin oog achter me naar de rode terrastafel. “Wat is dat?”, vraagt hij.

Ik zat, terwijl Ruud zaailingen aan het uitplanten was, zaailingen te verspenen. Want het was deze maand een mooie tijd om bijvoorbeeld late koolsoorten te zaaien. “Voor wie is dat”?, vraagt hij. Ik voel de bui al hangen en zeg dat het voor onszelf is maar dat het ook niet erg is als de zaailingen nog één of enkele weekjes moeten wachten op een plekje in de tuin. Ruud schiet in de lach en oppert een tweede verdieping op de tuin.

Ik geef toe, misschien was het iets teveel, ik tel de potjes eens en zeg maar niet tegen Ruud dat het er 126 zijn. Honderdzesentwintig zaailingen van Chinese kool, boerenkool, palmkool, peterselie (want de vorige is weggekwijnd door droogte), spitskool, savooikool, rucola, slangenradijs en zo nog wat soorten.

“Misschien moet je eens een rondje in de tuin lopen en kijken waar nog plek is”, zegt Ruud nog. “Het vak waar de aardappelen hebben gestaan staat in ieder geval ondertussen al weer helemaal vol, daar kan niks meer bij”.

“En je moet wel even omlopen want het pad hier is ondertussen al meer dan 3 weken onbegaanbaar” voegt Ruud nog toe. Nou ken ik de tuin wel ongeveer uit mijn hoofd en ik weet ook heus wel dat die best vol staat. Nou vooruit dan, ik geef aan Ruud toe dat ik bij het zaaien van eenjarige bloemen langs het pad misschien iets te enthousiast was en teveel soorten iets te dicht op elkaar heb geplant en wellicht beter wat lagere soorten voor die plek had kunnen kiezen. Ruud voelt een mogelijke letterlijke en figuurlijke doorbraak in deze situatie en vraagt hoopvol: “Zal ik alles eruit halen? Dan heb je gelijk ook weer plaats voor zaailingen”.

“Nee natuurlijk niet, het is lastig om om te lopen, maar ik kan dit er toch niet uit laten rukken”:

“Het moet maar zo, 3 meter verderop is ook een paadje, dan lopen we toch via die weg”, zeg ik. “Ja, nog wel”, zegt Ruud, terwijl hij op de 126 zaailingen op de rode tafel wijst.

Uiteindelijk bedenken we samen dat er maar 1 oplossing is: we moeten de komende tijd maar gaan oogsten, om te zorgen dat er plaats komt voor de nieuwe zaailingen. Komkommers voor zoetzuur, tomaten voor saus, bleekselderij en pronkbonen voor de vriezer, courgettes om te drogen, worteltjes voor de vriezer.

Het is een druppel op een gloeiende plaat maar zo gaat de oogst van die dag mee naar huis:

En zo werd dan ook de tomatensaus 3.0 geboren. Daarover in een volgend blog meer (ik hoop vanavond of dit weekend). Nu eerst komkommers in zoetzuur inmaken.

9 reacties op Wellicht niet heel goed ingeschat

Inge 31 juli 2020 om 14:51

Heerlijk…mijn tuintje is ook zo…ik lach me suf…en dan heb ik nog niet eens zaailingen om te verspenen! Vandaag maar eens naar de voedselbank gereden…gewoon te veel.
Dank voor je fijne blog.

Marjolein 31 juli 2020 om 16:21

Van welk tomatenras zijn de tomaten rechts onderin? Deze zien er heel gaaf uit! En hoe is de opbrengst van dit ras?

Marjolein van den Bos 31 juli 2020 om 18:06

Ziet eruit als Lovely Lush 😉
Die heb ik dit jaar ook, met dank aan de zaadjes van Diana. Ze zijn niet alleen erg mooi, maar ook erg lekker!

Ruud & Diana 1 augustus 2020 om 08:39

Hallo Marjolein,
Dat is Sergeant Pepper, een voor mij ook nieuw ras, donker rozerood met donker paarsblauwe schouders. Vlezig, sappig, lekkere smaak, prima opbrengst maar wel een laat ras, ik denk dat ze alleen geschikt is voor de teelt onder glas.
groetjes,
Diana

Tomaat Sergeant Pepper

Wijnie 1 augustus 2020 om 10:08

Wat een heerlijk herkenbare blog Diana! Hier hetzelfde probleem, inclusief over het pad hangende groenten en bloemen en geen plaats voor alle zaailingen 😉 Ik ben ook lekker aan het uitdelen en invriezen. Succes met je oogst verwerken en gaatjes vinden voor je zaailingen!
Groetjes Wijnie

Gerard 1 augustus 2020 om 22:00

Hallo,

Even wat anders.
Ik heb een pruim reine victoria in de tuin. Toen wij afgelopen week terugkwamen van vakantie hingen er allemaal rotte pruimen met schimmel erop in de boom. Deze heb ik er meteen afgehaald. Nu beginnen de eersten echt te rijpen, maar toen ik er vandaag een hap in een pruim zette zaten er larven in de vrucht, waarschijnlijk de pruimenmot. Ik wil dit zo snel mogelijk bestrijden. Wat kan ik nu, in augustus hier tegen doen? En kan ik er niet meer van eten? Alvast bedankt!

Ruud & Diana 2 augustus 2020 om 09:17

Hallo Gerard,
Je hebt deze vraag ook gesteld op de pagina van de Pruim, ik heb je vraag daar beantwoord.
Je kunt de pruimen eten die niet zijn aangetast (van de aangetaste pruimen kun je misschien nog een deel eten als je de rest wegsnijdt maar dat vind ik zelf een vies idee want de bruine korreltjes rond de larve zijn uitwerpselen). Bij aantasting snijd ik elk pruim open, met larve gooi ik weg en zonder larve leg ik opzij zodat ik er hopelijk nog genoeg overheb om bijvoorbeeld jam van te maken.
groetjes, Diana

Angelique 4 augustus 2020 om 00:03

Hallo Diana,

Ik geniet van de foto’s van de weelderige tuin en de oogst! Wat gebeurt er met de zaailingen voor welke geen plekje is in de tuin, het lijkt me zonde van alle moeite. Ikzelf probeer het allemaal te stoppen in emmers en bloempotten, kies jij daar ook voor?
Ook ben ik benieuwd naar het bijhouden van de teeltwisseling. Schrijven jullie op waar de planten hebben gestaan, omdat ik heb begrepen dat je niet te vaak dezelfde plant op dezelfde plek moet plaatsen. Groeten en succes met verwerken!

Ruud & Diana 4 augustus 2020 om 09:25

Hallo Angelique,
De tuin is hier vooral overvol :-). En wat ik echt niet kwijt kan geef ik aan tuinburen op ons volkstuinencomplex. Die zijn er altijd wel blij mee. En als ik zelfs hen niet blij meer kan maken staat er bij de ingang van het complex een ‘ruiltafel’ waar mensen neer kunnen zetten wat ze over hebben.
Ik heb een paar jaar geleden de vruchtwisseling wat los gelaten. Dat is zeker niet voor iedereen aan te raden, je moet wel heel goed weten waar je dat wel en niet bij kunt doen, welke soorten gevoelig zijn voor ziekten en plagen, aaltjes, etc. Maar ik plant hier zoveel mogelijk planten naast en door elkaar heen zodat er vakken vol met rijen dezelfde soort planten staan.
Ik zal er komende winter eens een uitgebreid blog over schrijven, dat heb ik geloof ik nog niet gedaan (maar weet dat ook niet zeker meer, dat moet ik nakijken, heb al zoveel geschreven dat ik wel eens kwijt ben wat ik wel en niet heb geschreven :-)).
groetjes,
Diana


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!