Tomaten verspenen

Ik had beloofd om wat te laten zien van de reparatie van de kas. Maar dat is een weekje uitgesteld; het leek de mannen niet verstandig om met -2 graden en windkracht 8 in modderige grond iets groots met glas erin te gaan bewerken. En dat vond ik dan weer heel verstandig.

We zijn wel even naar de tuin geweest, om te kijken wat we konden doen tegen de vrieskou waar we nu middenin zitten.

Op de foto de kapucijner- en doperwtenzaailingen. Ze kunnen best goed tegen kou hoor, maar we hebben ze toch maar even afgedekt met een glasplaatje. Ik hoop dat de kou niet te lang duurt want je kunt zien dat de blaadjes al tegen het glas aan groeien. Ze zullen nu even niet groeien want het is niet alleen koud, er schijnt ook geen zon en dus blijft het in de kas overdag ook koud.

Als je goed kijkt zie je linksonder een stukje van de bak met tuinbonen. Die bak is niet afgedekt, omdat ik geen glasplaat meer heb en omdat die ook niet op de bak zou passen (omdat de zaailingen al te hoog zijn).

 

Het zijn keuzes om te maken en ik heb het volste vertrouwen in de tuinbonen. En ik heb weinig vertrouwen in deze zaaisels:

 

In de trays die onder het plastic/glas staan is van alles gezaaid. Sommige soorten daarvan kunnen best wat vorst verdragen, zoals de snijbiet, bietjes en spitskool. Maar zitten ook zaaisels en zaailingen tussen van Antirrhinum (leeuwebekjes), Tagetes (afrikaantjes), en Tropaeolum (Oost-Indische kers), en die kunnen veel minder goed tegen kou. We hebben alle gieters opgezocht die we hebben, en die gevuld met water tussen de zaaisels gezet (in de hoop op opwarming van het water door de zon, en langzame afkoelen in de avond waardoor de temperatuur misschien net een graad hoger blijft). Jammer dat de zon maar weinig schijnt…….

Meer dan dit kunnen we nu niet doen, woensdag of donderdag (dan schijnt de ergste koud voorbij te zijn) gaan we kijken hoe het met de zaaisels en zaailingen is.

Gelukkig kunnen we thuis wel tuinieren, want ik liet vorige keer al zien dat de tomaten waren gekiemd. We hebben eigenlijk geen plaats in huis voor zoveel zaailingen, maar we moeten gaan verspenen. En de tomaten gaan veel plaats in huis innemen. Maar als we nog langer wachten met verspenen worden de worteltjes te groot en kunnen we ze niet meer uit het vermiculiet ‘trekken’. En er zit ook geen voeding in vermiculiet.

Dus zetten we 2 zakken potgrond  in huis (zodat ze niet te koud zijn), en mengt Ruud middenin de woonkamer op een stukje zeil de potgrond met wat brekerzand en een restje vermiculiet dat we nog ergens hadden liggen. Zo verdelen we de taken; Ruud zorgt voor het mengen en vult de potjes, ik ben van het verspenen zelf, en van het labelen.

 

Van een oude afgebroken bezemsteel heeft Ruud jaren geleden het bovenste gedeelte afgezaagd en dat gebruiken we om gaten mee in de potgrond te maken. Handig ook voor plugplantjes, die kan ik ook makkelijk in zo’n gaatje verplanten.

En terwijl Ruud op gaat ruimen begint mijn werk. Eerst even goed water geven, dan laten de zaailingen wat makkelijker los. En daar gaan ze, elke zaailing trek ik aan de 2 kiemblaadjes langzaam en voorzichtig uit het vermiculiet:

 

Ze hebben 1 heel lang worteltje, maar je kunt op deze foto’s zien dat er ook al echte, brede worteltjes worden gemaakt:

 

En zo laat ik de zaailing dan langzaam in het gaatje in de grond zakken. En daar ligt ze dan, flink wat dieper dan ze in het vermiculiet stond.

 

Ik ‘veeg’ nu wat van de grond rond de worteltjes, vooral niet aanduwen of druk zetten, daarmee beschadig je heel gemakkelijk het tere worteltje.

In plaats daarvan geven we ruim voldoende water; niet te dicht bij de zaailing want een straal water is ook hard en kan dus ook iets beschadigen, maar in een hoekje van de pot, en dan zoveel dat ik zeker weet dat het water ervoor heeft gezorgd dat het worteltje ‘omspoeld’ is met grond. Even uit laten lekken……

 

Klaar! En dat dan 70 keer 🙂 .

Bedenk dat elke zaailing direct na het uit het vermiculiet halen ‘naar ademt snakt’, zo noem ik het altijd maar. De worteltjes zijn dan bloot, met gevaar voor uitdrogen, en dus een begin van afsterven. Ik verspeen zaailing voor zaailing en verzorg die direct. Ik haal dus nooit 10 zaailingen uit het vermiculiet en ga die dan alle 10 daarna oppotten. Dat heb ik jaren geleden wel eens gedaan en toen hingen na een uur alle zaailingen alsnog slap (ze kwamen later weer gewoon overeind hoor, maar het is toch geen ideale start). Sindsdien bedenk ik bij alles wat ik uit vermiculiet haal, afsnij, stek, of wat dan ook, dat de ‘ademnood’ is begonnen en dat het secuur maar vlot moeten worden ‘afgerond’.

Misschien is het een beetje raar, maar zeker bij plukbloemen en stekken hou ik vaak (al dan niet onwillekeurig) mijn adem in tussen het snijden en het stekken of in water zetten. Het is voor mij blijkbaar goed voor het inlevingsvermogen 🙂 .

En dus lijkt dit een lang verhaal maar doe ik over het verspenen van 1 zaailing ongeveer 30 seconden. Potjes met grond klaar, gaatje erin, dan pas zaailing uit het vermiculiet, direct in het gaatje, grond erlangs, water geven, klaar. En dan ga ik op mijn gemak het labeltje erbij zetten, het potje in de onderbak zetten, afkruisen wat ik heb verspeend, kijken wat de volgende zaailing wordt, etc..

En nu wordt het dus vol in huis, elk raamkozijn in elke kamer is bezet door zaailingen. Het wordt tijd dat het buiten warmer wordt.

Tot slot nog de mededelingen:

Ik meld nog maar een keer dat het verzenden van de mails met de melding dat ik een blog heb geschreven niet meer werkt. Er komt een oplossing, maar dat kan even duren. Tot die tijd meld ik aan het einde van een blog wanneer ik denk weer te gaan schrijven (en ik meld het uiteraard op mijn facebookpagina). Het volgende blog schrijf ik aanstaande vrijdag of zaterdag (dan meld ik ook gelijk de link naar het stukje dat ik voor Pokon heb geschreven, dat wordt daar elke 2 weken op vrijdag geplaatst).

Nog even reclame voor mijn eigen schrijfsels, want ik ben nog steeds (en dat gaat ook nog wel een paar weken duren) aan het schrijven in hoofdstukken over een mooie moestuin. Er staan misschien nog wat typfouten in, en ik ga vast ook nog wel wat bijschaven, informatie toevoegen, zinnen veranderen, etc. (dat is Ruud ’s taak, controleren, verbeter en aangeven als hij iets mist of er iets niet duidelijk is). Maar ik ben er nu eigenlijk al wel een heel klein beetje trots op. Mocht je willen kijken hoe het gaat  worden:

  • Inleiding
  • De (mooie) moestuin
  • Groenten in de mooie moestuin – overige gewassen
    • Bladgewassen
    • Koolgewassen
    • Peulgewassen 
  • Bloemen in de mooie moestuin

Ter illustratie nog even een foto zoals je die op één van die pagina’s tegen komt, altijd leuk om een blog met een foto te eindigen, en ik word hier zelf zo vrolijk van. En ik bedenk dat het hoe dan ook toch echt een keer lente wordt 🙂 ).

Kapucijnerbloemen

 

35 reacties op Tomaten verspenen

Yvonne 18 maart 2018 om 16:24

Hoi Diana. Bedankt voor jouw blog en alle informatie op jouw website. Ik heb net ook tomaten verspeend ( jouw zaden) ik was alleen wat minder voorzichtig hopelijk heb ik de wortels niet te erg beschadigd…. dat ze al van water geven beschadigd kunnen raken… oeps. Ik heb een gekke vraag: wat doe je met de vermuciliet nu de zaailingen eruit zijn? Dat kan je toch blijven gebruiken of is dat niet hygiënisch?

Ruud & Diana 18 maart 2018 om 21:04

Hoi Yvonne,
Ach, van water beschadigd raken…… dat is relatief. Maar Ruud kan bijvoorbeeld net na het verspenen nog wel eens een 10-liter gieter pakken en dan zonder broes water staan geven, en dan roep ik ‘je giet ze dood’!! :-). Oftewel, een klein beetje beleid en een gewoon straaltje uit een gewoon gietertje is al heel fijn bij zaailingen met maar 1 enkel worteltje.
IK laat hier het vermiculiet op een dienblad uitgespreid drogen, en dan gebruik ik het gewoon weer (hetzij om weer in te zaaien, of om zaaisels mee af te dekken).
Veel plezier met de verdere opkweek van de tomaten!!
Diana

Irene 20 maart 2018 om 17:00

Hoi Yvonne,

ter aanvulling; vermiculiet kan zeer goed tegen hoge temperaturen. Als ik het wil hergebruiken doe ik het vermiculiet in een zeef en giet er kokend water overheen. Zo gaan -hoop ik dan maar- de meeste schimmelsporen en andere ongewenste gasten dood. Daarna droog ik het zoals Diana.

groet,

Irene

Ruud & Diana 20 maart 2018 om 20:46

Hallo Irene,
Dankjewel voor de aanvulling!
Diana

Wout 18 maart 2018 om 19:46

Hallo Diana,
Even een vraagje tussendoor. Jij als kassenexpert heeft daar vast wel een mening over.
Ik ga een kas aanschaffen ter vervanging van een bestaande.
Afmetingen worden 3,85 X 7,44 meter. Lekker ruime kas dus, maar mijn vraag is hoeveel beluchtingsramen zou jij hier in het dak plaatsen. twee of vier/vijf? Ik ga geen automatische halve raam uitzetters kopen maar de luchtramen die je in zijn geheel handmatig naar boven kan openduwen.

Heeft niet direct iets met je blogonderwerp te maken maar ik ben wel benieuwd naar je antwoord.
Overigens een puike website.

Ruud & Diana 18 maart 2018 om 21:15

Hallo Wout,
Alvast van harte gefeliciteerd met je aanstaande kas
Wij hebben in onze 2 kassen van 6 tot 6.30 meter lang en bijna 3 meter breed 2 ramen. En dan geen kleine raampjes maar elk raam is 1 ruit groot en breed (dus iets groter dan 1.50 meter x 0.75 meter). En dat is voldoende. Ik heb er verder geen verstand van maar Ruud zegt dat voor jouw afmeting kas je aan 2 ruime ramen (plus deur op bloedhete dagen) voldoende moet hebben. Onze buurman heeft een kas van 2.50 meter breed en 4.50 meter lang en heeft 1 groot raam en dat is ook voldoende.
De afmeting van het raam telt dus ook mee.
Ik hoop dat je iets aan het antwoord hebt!
Diana

Nancy 19 maart 2018 om 09:09

Dag Diana,

Hier gewacht met het zaaien van tomaten en nog andere soorten ,omdat we nog een weekje op vakantie gingen. Dat komt nu goed uit met die kou.
Na de vakantie alle gewone tuin planten weer uit hun winterbescherming gehaald. En vervolgens weer ingepakt ;( omdat het opnieuw begon te vriezen. En nu sta ik in dubio de temperatuur wordt beter, maar de gevoels temperatuur blijft nog wel even zo koud. Heeft dat nog effect op de planten? Beter voorlopig nog ingepakt houden.?
Of werk dat niet zo bij planten? Die wind kan natuurlijk weer voor uitdroging zorgen . Lastig allemaal wat is handig.
Ben ook wel klaar met al die doeken en beschermingshoezen overal.

Ruud & Diana 19 maart 2018 om 12:51

Hallo Nancy,
Ik wilde dat ik ook 2 weekjes had gewacht met zaaien….. we kunnen nu amper nog in huis lopen 🙂
Gevoelstemperatuur is iets van de laatste jaren, en speciaal voor mensen bedacht. Voor planten is -2 gewoon -2. Maar dat neemt niet weg dat de meeste planten liever -2 in droge grond verdragen dan -2 in kletsnatte grond. En dan is daar inderdaad ook de wind, en de zon. Een schrale oostenwind kan schade aan bladeren geven. En als je planten net uit een (vrij donkere) winterberging komen kan de zon ook nog wel voor bladverbranding zorgen.
Als je de bescherming van je planten wilt halen dan zou ik alleen de planten doen die niet in de volle zon staan (als ze al blad hebben) en ook niet de planten die in de volle wind staan. Maar het blijven lastige beslissingen, het ligt allemaal aan de weerberichten, de planten zelf (welke soorten, volwassen of nog jong), de standplaats, etc..
Veel succes met je beslissing!!
Diana

Henk 19 maart 2018 om 12:45

Ik heb keurig al je aanwijzingen opgevolgd met betrekking tot het verspenen van tomatenplantjes.
Mijn favoriet is de Liguria.
Nu zitten ze per stuk in zo n mooi plastic kweekpotje van Action.
Ik heb ze in een bak gezet voor een raam. Maar moet ik ze ook nog water geven in de bak zodat het water opgezogen kan worden.
En mogen ze in de volle zon achter t raam staan of moet ik ze daavoor toch beschermen.

Ruud & Diana 19 maart 2018 om 13:32

Hallo Henk,
Ik weet niet hoe de kweekpotjes van de Action eruit zien maar ik neem aan dat er afwateringsgaten onderin zitten. Tomaten groeien sneller dan paprika’s en pepers, en ze drinken dus ook iets meer. De potgrond mag niet uitdrogen maar ook niet kletsnat zijn. Geef vooral de zaailingen 1 of 2 keer per week water, als ze dat nodig hebben, in het potje, niet in de onderbak. In principe kunnen ze prima tegen de volle zon maar hou ze de eerste dagen even in de gaten, want hier zijn de tomatenzaden in de volle zon gekiemd en nu staan ze verspeend ook in de volle zon en dat gaat prima. Maar als ze relatief donker zijn gekiemd kunnen ze wel verbranden als ze dan nu plotseling hele dagen in de volle zon staan. Dan kun je ze beter even laten wennen aan de volle zon en elke dag wat langer laten staan.
groetjes en veel plezier en succes met de opkweek!!
Diana

Ann 19 maart 2018 om 21:36

Dag Diana,
Je kent wellicht Craig Lehoullier. Kijk eens hoe hij tomaten verspeent :
https://youtu.be/nLbeZEcz3sw
Ik zou het niet durven. Ik ben ook altijd erg voorzichtig. Maar de man verspeent honderden tomatenplanten. Hij zal dus wel weten wat hij doet.

Ruud & Diana 20 maart 2018 om 08:51

Hallo Ann,
Jeetje, zo dicht op elkaar zaaien, en ze dan zo uit elkaar pulken en op de grond laten liggen, ik heb bijna 3 minuten lang mijn adem in zitten houden 🙂 .
Ongetwijfeld hebben de zaailingen het overleefd bij iemand die ook wel ‘tomatoman’ wordt genoemd, maar zelf ga ik het zo toch maar niet proberen.
groetjes,
Diana

Ann 20 maart 2018 om 09:22

Ik ook niet. Ik vind het ook eng. Maar het toont wel dat die angst misschien niet erg rationeel en nodig is. Maar ik voel me beter bij de idee dat die worteltjes snel weer bij vocht en uit het licht kunnen.
Het is de man die het dwergtomatenprogramma op poten heeft gezet. Allerlei nieuwe kruisingen om indeterminate planten te kweken die niet groter dan een meter worden. Wegens het gemak van het kweken: niet meer dieven en niet meer opbinden, enkel steunen. De Tasmanian chocolate die je vorig seizoen had komt uit dat kruisingsproject.
Hij zaait elk jaar tientallen soorten en verkoopt honderden planten. Als hij zegt dat het zo kan, dan ‘kan’ het wel. Maar mij zou het stress geven. Bovendien vind ik zaailingen uit vermiculiet halen en heel geconcentreerd oppotten in het juiste vakje van mijn tray met het juiste naamkaartje met stip het allerleukste deel van binnen opkweken.

Ria 20 maart 2018 om 16:19

Het gaat wel vlot op zijn manier, maar ik zou het toch niet durven. Ik doe het wel zoals ik het al jaren doe en zoals Diana en vele anderen het doen.

Ria

Ruud & Diana 20 maart 2018 om 20:46

Hallo Ann,
Dankjewel voor de aanvullende informatie! Ik ken hem wel maar wist niet dat hij struiktomaten veredelde.
Ik voel het precies zoals jij; ik hou ook van het ‘tutten’ met zaailingen; de juiste grond, de (voor mij) goede manier van verspenen, labeltjes schrijven, even nakijken wat wat is, de mooiste en sterkste zaailingen eruit zoeken, het is geen ‘werk’ maar heerlijk om te doen, en de geur van tomatenblad heel in de verte op te snuiven, me te verheugen op wat ze zullen gaan brengen komende zomer. Dat alles bij zorgt ervoor dat ik misschien iets (te) voorzichtig ben met de tomatenzaailingen 🙂 .
groetjes,
Diana

Esther 20 maart 2018 om 22:49

Hoi Ann, Ruud, Diana en Ria,
Ik heb het filmpje ook bekeken. Wat een bruut. Maar ja, mensen gaan ook heel verschillend met huisdieren om. Ik was vroeger ook wel een bruut, wat planten betreft. Zakje korenbloemen zaaien in een pot en dan verbaasd zijn dat er op zijn best eentje gaat bloeien.
Ik heb de afgelopen jaren veel bijgeleerd. Durf het haast niet te zeggen, maar mijn paprika en peperplantjes staan er goed bij (helemaal volgens de Diana manier) en vandaag heb ik in alle rust en concentratie (en de liefde die erbij komt kijken) mijn tomaatjes verspeend. Daar had ik me een beetje op verkeken. Diana doet 3 zaadjes in een vermiculiet bakje, en paprika’s en pepers worden dan per 3 in een P9 potje uitgeplant. Maar de tomaatjes gaan per stuk naar een P9 potje. Dat heb ik dan maar van het ‘foute’ filmpje overgenomen. De kleinste tomaatjes met zijn drieën in een P9 potje gezet.
En inderdaad ik verspeen waarschijnlijk erg langzaam tegenover deze meneer, maar ik heb dan wel een topmiddag gehad en voel me blij en relaxt.
Groetjes, Esther
PS. Diana, wat betreft je website: ik ben er vrijwel dagelijks te vinden, dus je nieuwe stukjes kom ik vanzelf wel tegen. 🙂 Dank, dank, dank voor alle informatie die je deelt, maar vooral ook voor je zienswijze. Het proces van zaaien en verspenen is zoveel mooier geworden.

Ruud & Diana 21 maart 2018 om 08:50

Hallo Esther,
Gefeliciteerd met je peper- en paprikazaailingen!
Soms kan het verwarrend zijn 🙂 . Maar een tomaat is een grote plant en staat in principe alleen. Als het klein dwergstruikjes zijn zou het misschien nog wel mogelijk zijn om ze per 3 te planten, maar met grote struiktomaten en vooral stamtomaten lijkt het me niet gewenst. Tomatenplanten maken ook een heel wijd en groot wortelgestel, in vergelijk met het kleinere en meer verticale wortelgestel van pepers en paprika’s.
groetjes, en fijn om te horen dat je vanzelf mijn website opzoekt tot er een oplossing voor de mailing is!!
Diana

Milly 20 maart 2018 om 13:42

Hoi Diana en Ruud,
Ik heb n vraag over de paprika. Heb gezaait en ze komen op. Eentje is nu helemaal boven de grond met twee blaadjes. Een andere is ook boven maar heeft t zaadje strak om de blaadjes. Zag dat er ook zijn waar t zaadje met blaadjes en al afgebroken/afgerot is, alleen n zielig staakje rest daar..
De meeste zijn en blijven n groen boogje, ruim n week. Ze lijken niet te groeien. Ben ik te ongeduldig of doe ik wat verkeerd? Heb je ms tips voor mij? Alvast bedankt hoor!!

Ruud & Diana 20 maart 2018 om 20:56

Hallo Milly,

Wat jammer dat het niet allemaal even goed met je zaailingen!
Weet je zeker dat een zaailing met blaadjes en afgerot is? Kan het geen slakje zijn? Want slakjes eten alleen de blaadjes en laten een kaal stokje over en gaan dan naar de volgende zaailing.
En verder is het moeilijk om te bedenken waarom je zaailingen niet groeien, want ik ken je omstandigheden niet. In welk grondmengsel staan ze, droog of vochtig, licht of minder licht, welke temperatuur, etc.. Bedenk dat onder de 16 graden een peperzaadje even stil staat en wacht op meer warmte, misschien is dat het geval.
Ik zou in ieder geval op zoek gaan naar een slak, want die kans is behoorlijk groot aanwezig.
En ik heb een week of 3 geleden nog een blog geschreven over het zaadje dat nog strak om de blaadjes van de zaailing heeft: https://mooiemoestuin.nl/niet-goedschiks/

groetjes,
Diana

Milly 21 maart 2018 om 08:55

Diana, dank voor je antwoord! Heb t linkje doorgelezen.. Veel info zeg! Bij ons zijn de paprika gezaaid in potgrond. Staan in de woonkamer ong 19-21C geregeld in t zonnetje in de vensterbank. Geen slakje kunnen vinden, ms is de grond te vochtig? Heb nu heel voorzichtig de ‘kopjes met helmpje’ boven de grond gehaald. Als ze indrogen komt t ms goed, wat bij eentje gister opeens gebeurde.. Zo waar..!!
Wil dit jaar wat nieuwe groenten proberen in de moestuin en gebruik jou site als naslagwerk. Echt fijn zeg al die informatie!! Dank je wel voor al t werk en de tijd die je hieraan besteed!!

Ruud & Diana 22 maart 2018 om 08:56

Hallo Milly,
Lijkt mij een prima standplaats voor pepers en paprika’s, dus dat kan de reden niet zijn. Misschien inderdaad gewoon iets meer geduld, bij 20 graden is de gemiddelde kiemduur van pepers en paprika’s zo’n 14 tot 21 dagen. Slakjes kunnen zich belachelijk goed verstoppen, ik hoop dat het gewoon een kwestie van tijd was, maar mochten er nog meer blaadjes in 1 nacht verdwijnen, hou het dan vooral goed in de gaten (of controleer ’s avonds laat wanneer je naar bed gaat want dan komt zo’n slakje vaak tevoorschijn).
Ik hoop dat alle zaailingen nu verder goed kiemen en opgroeien, veel plezier en succes ermee!!
Diana

Joris Sterckx 21 maart 2018 om 12:28

Weer een geweldig artikel waaruit ik iets bijleer 🙂 Ik drukte altijd de grond aan en had geen idee dat de worteltjes dan kunnen beschadigd raken… volgende serie ga ik eens anders proberen 🙂 Ik moet wel zeggen dat ik nog geen dode plantjes heb gehad na het verspenen op mijn eigen manier, maar misschien is dit NOG beter en veiliger.

Mijn erwten die ik buiten had uitgeplant (voorzaaisels) zijn de winterdagen niet doorgekomen, geen eentje heeft het overleefd en dus ga ik vanavond maar nieuwe voorzaaien… wel spijtig ze stonden zo mooi binnen. (zelfs de vliesdoek erover had geen effect)

Dit weekend ga ik eindelijk de uien en aardappels poten. Tenzij de grond nog echt TE nat is.

Ruud & Diana 22 maart 2018 om 09:00

Hallo Joris,
Als je op het filmpje kijkt waar Ann de link van gaf zie je dat er mensen zijn die veel minder voorzichtig zijn en toch ook gewoon prima zaailingen overhouden. Maar dit is zoals ik het graag doe, misschien met een erg ruime hoeveelheid met moed, beleid en trouw 🙂
Wat jammer van je doperwten! Gelukkig is er nog genoeg tijd om opnieuw te zaaien. Wij gaan ze dit weekend uitplanten, en de aardappelen ergens volgende week.
Omdat we een tijdje hebben moeten wachten door de vorst lijkt nu alles wel tegelijk te komen, veel plezier met zaaien en planten en poten!
Diana

Ingrid 21 maart 2018 om 13:06

Hoi Diana. Ik blijf je voorlopig volgen, en van vele groenten heb ik me al ingelezen bij jou. Hoe fijn!! Ik probeer dit jaar werkelijk te oogsten voor ons gezin van 5. Ok, er eten er maar 3 goed ^^ maar meer dan alleen tomaten saus zoals afgelopen w jaar haha.. Ik heb nu 5 zaailingen staan van zelf geoogste paprika zaadjes. Ze zijn onwijs mooi en staan prachtig. Nu met de wat fellere zon zie ik steeds dat de blaadjes vreemd krullen.. en als ik ze dan in de schaduw zet trekken ze weer mooi open en recht. Denk je dat de zon te fel is? Of is dit een onschuldige reactie? Ik heb er ineens tig kids bij merk ik….
Maar hopelijk eind zomer ook een bord en een vriezer vol! Bedankt alvast… groetjes van Ingrid

Ruud & Diana 22 maart 2018 om 09:05

Hallo Ingrid,
Het is wel flink zonnig geweest en achter een raam kan het dan behoorlijk warm worden. Hier kunnen de zaailingen daar al prima tegen, maar als je de zaden op een vrij donkere plaats hebt laten kiemen, dan kunnen ze wel erg schrikken van zoveel felle zon en warmte. De komende dagen wordt er een mengsel van zon en wolken verwacht en dat is dan een mooie overgangsperiode naar volle zon. Ik ben benieuwd of je zaailingen het de komende dagen ook nog doen, ik zou het leuke vinden als je dat nog laat weten. Want als dat het geval is moet je meer gaan denken aan bijvoorbeeld het gebruikte potgrondmengsel (als dat te rijk en te vochtig is en de zon staat erop kunnen heel jonge zaailingen het ook nog wel eens zwaar krijgen).
groetjes,
Diana

Ingrid 22 maart 2018 om 11:05

Hallo Diana, dankjewel voor je reactie! Zo lief. En zo welkom. Ik heb 5 zaadjes gepland zonder al te veel hoop op opkomst. Maar ze kwamen. 2-3 gepland en ik zie nu de 1e echte blaadjes verschijnen. Potgrond en een deel brekerzand overigens. Ze staan vandaag weer gezellig dezelfde kant op te kijken richting het raam. Ik kan zien dat ze zich goed herstellen! Maar ik geloof dat ik ze wellicht snel water geef, want ik houd de aarde goed vochtig. Misschien iets te… Ook staan ze boven een verwarming die aan staat. De zon staat de hele dag erop. Ik besluit ze naar zolder te brengen. Daar heb ik ook geel ramen, maar minder frontale zon en geen verwarming aan.

Het is flink bijschaven vind ik. Maar onwijs leuk, en lekker! Dankjewel voor je antwoord. Groetjes Ingrid

Sjoerd 21 maart 2018 om 22:39

Beste Diana,

Wat een geweldige website! Ik heb een heel ander vraagje; wij willen hier dit jaar voor de eerste keer aardappels kweken in de tuin. De bedjes zijn ondertussen al klaargemaakt. Wij hebben de (agria) pootaardappelen gekocht in belgië waar de verkoper zei dat hij rond half maart moest worden gepoot. Wij hebben de pootaardappeltjes nu al ruim 1,5 maand laten voorkiemen en durfden ze niet te poten vanwege de vorst, er zitten al kleine oogjes op maar de aardappeltjes beginnen toch wel erg uit te drogen en zacht te worden. Is het al tijd om ze te poten nu?

Groetjes Sjoerd

Ruud & Diana 22 maart 2018 om 09:11

Hallo Sjoerd,
Dankjewel voor je aardige woorden!
Aardappelen zijn levende wezens, nu ze in licht en lucht liggen gaan ze uitlopen en ‘ademen’, en daardoor worden ze zacht en rimpelig. Dat is zeker geen probleem maar het is wel een teken dat ze de grond in mogen. Wij gaan ze zelf volgend week poten, het is er nu een mooie tijd voor.
Heel veel plezier en succes met poten!
Diana

Marion 23 maart 2018 om 08:02

Hoi Diana!
Ik lees met veel plezier je artikelen en steek er veel van op. Je gaat zo liefdevol met je zaaisels en planten om, dat is zo mooi. Over de tomaten die verspeend worden: ik was in de veronderstelling dat ik moest wachten tot er, naast de kiemblaadjes, ook twee echte blaadjes zaten. Maar bij jouw zaailingen zie ik die nog niet. Is dat bewust? Of maakt het niet veel uit?
Groetjes, Marion

Ruud & Diana 23 maart 2018 om 08:43

Hallo Marion,
Ik heb gezaaid in vermiculiet en daar zit geen voeding in. Dus ik wil haar na het kiemen zo snel mogelijk in een potgrondmengsel zetten waar ook voeding in zit. En daarnaast wil de zaailing eruit hebben voor ze teveel wortel maakt en ik die zou kunnen beschadigen bij het uit het vermiculiet trekken.
Maar als ik in een tray zou zaaien met daarin een potgrondmengsel, dan zou ik zeker wachten tot er 2 echte blaadjes na de kiemblaadjes zouden zijn, want in dat potgrondmengsel kunnen zaailingen groeien en ik kan de plugje eruit halen zonder worteltjes te beschadigen.
groetjes en veel plezier met het verspenen van je tomatenzaailingen!
Diana

diniedam 23 maart 2018 om 08:14

hoi Diana,
wat zien je planten er weer geweldig uit;-)
Ik heb een vraagje aan je… niet over tomaten. sorry. Als ik me niet vergis heb jij toch ook een grelinette. Weet jij zo wat het verschil is tussen de grelinette van bv de wiltfang, en de woelvork van bv vanderwal? Ik wil er een aanschaffen, maar ze zien er beiden kompleet anders uit.
Alvast bedankt voor enig reactie je me kunt geven.
Groetjes
Danielle

Ruud & Diana 23 maart 2018 om 09:00

Hallo Daniëlle,
Wij hebben de grelinette van de wiltfang dus kan die alleen theoretisch vergelijken met de grelinette van van der Wal.
Als ik het goed bekijk heeft de grelinette van van der wal 5 even lange, en naast elkaar geplaatste tanden, die van de Wiltfang heeft ook 5 tanden maar die zijn ombeurten langer en minder lang en ze staan niet naast elkaar maar verspringen (schuin voor elkaar). Het lijkt mij dat dat laatste beter is maar dat weet ik niet zeker.
Het voordeel van de grelinette van van der wal is vast dat er een goede basis is om met 1 of 2 voeten op te gaan staan, bij de Wiltfang is dat maar 1 dikke stang, als een heel brede spade.
De grelinette van van der Wal heeft 2 houten handvaten, dat klinkt wat natuurlijker. Bij de wiltfang-grelinette doe je een stap naar achteren om het handvat naar beneden te duwen.
Tot slot; de wiltfang-grelinette is volledig van metaal, dat maakt haar zwaar (6,5 kilo) maar ze gaat mij wel overleven 🙂
De grelinette van van der Wal lijkt iets slanker en heeft houten handvaten, en daarmee iets minder robuust, misschien moet je ooit één of 2 handvaten vervangen.

Welke beter is; geen idee, ik kan alleen zeggen dat onze grelinette het prima doet in onze tuin, ik zou hem niet willen ruilen tegen een ander model.
Ik zag dat de prijs op een paar euro na hetzelfde is.

Dus dan zou ik denken; ga ik voor sterk, robuust en zwaar of ga ik voor soepel en licht. En dan zou ik kunnen bedenken dat ik op zandgrond zou kiezen voor slank en soepel van van der wal, en op vette klei zou ik waarschijnlijk kiezen voor sterk en robuust van de wiltfang.
Maar dat is wat ik bedenk, daar zit geen garantie op 🙂

Heel veel succes met het bepalen van je keuze, ik ben benieuwd wat je een grelinette in welke vorm dan ook, gaat vinden!!
Diana

diniedam 23 maart 2018 om 11:25

Hoi Diana,

Wouwiee… duidelijke uitleg;-). Ik zal er eens heeeeeeel goed over nadenken.. Ik zal eerlijk toegeven dat mijn eerste keuze de Wiltfang was. Toevallig kwam ik de woelvork bij vdwal tegen. Vandaar mijn twijfels. Ik ga de voors en tegens even goed tegen elkaar afwegen. Qua prijs maakt het niet uit. Als ik er nu zo over nadenk, zal sterk en robuust mss wel de overhand gaan krijgen. Ik moet alleen even goed bedenken wat voor mijn rug het beste is.;-)
Dank je wel in ieder geval voor je antwoord. Dit weekend ga ik mijn keuze maken… ik laat je weten. (ben zowiezo heel benieuwd, want ook ik ga niet meer spitten vanaf dit jaar..spannende tijden)
Hahaha… Dank je!
Groetjes
Danielle

Jenneke 23 maart 2018 om 16:38

Misschien kan dit ook nuttig zijn voor je keuze-moment. Ik heb al enkele jaren ervaring met een woelvork type Wiltfang. Het is een zwaar ding om naar de tuin te dragen maar het werken ermee is wel prettig en het gaat erg snel. Het is hier zware grond. Als ik vandaag opnieuw de keuze had, zou ik voor een woelvork met vier tanden kiezen en houten stelen. Die is lichter, meer geschikt voor zware grond en ik vind zelf hout fijner in gebruik. Als je “woelvork vier tanden” intypt, krijg je vanzelf de sites die deze vorken aanbieden.

diniedam 26 maart 2018 om 19:37

Dankjwel voor je reactie Jenneke;-)
Ik zal het meenemen in mijn beslissing. Ik weet dat wij hier zandgrond hebben. De Grelinette mag op de tuin blijven, dus geen gesleep van hier naar daar.
😉


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!