Moestuinfoto’s

Het weer zat deze week niet mee. Dat is jammer want ik ben nog lang niet klaar met mijn 100-puntenlijst van vorige week. Ik heb wel ondertussen heel veel gezaaid, omdat ik dat tijdens droge periodes makkelijk even in de achtertuin kon doen. De eerste zaden kiemen daar ondertussen van, van rucola en afrikaantjes tot Zinnia’s, koolrabi en palmkool. Als het volgende week warmer wordt neem ik ze mee naar de volkstuin en kunnen ze daar verder groeien tot ze groot genoeg zijn om uit te planten. 

Ondertussen verpot ik steeds weer nieuwe aardbeienplanten, dief ik tomaten en bind ik de stokbonen aan de stokken. De afgelopen 2 jaar overspoelde de tuin me letterlijk in juni. Nu valt dat mee, maar dat komt grotendeels door de hulp van Jan. Niet dat we niets te doen hebben hoor, we moeten flink aan de slag maar met hopelijk wat droger weer in het vooruitzicht kunnen we wat meer doen en zijn we vast binnen 1 tot 2 weken weer bij. En we hebben ook veel planten verloren: met dank aan een slakkenplaag zoals we die een paar jaar niet hebben gehad. In april en de eerste helft van mei bedacht ik nog dat we zo weinig slakken hadden. Nou, dat maakt de nieuwe generatie nu ruimschoots goed, ze vreten alle kolen, Dahlia’s, cucamelon, bonen, etc. op. Van sommige planten staat er nog wel wat maar andere zijn tot op de grond afgevreten. 

Dat is heel jammer. Maar dat is moestuinieren. Adam Frost zei in Gardeners World eens “Moestuineren is een lesje in nederigheid”. En dat is zo, we hebben het niet voor 100% in eigen hand: we kunnen zo ons best doen, maar als slakken, een storm, spintmijt, late nachtvorst, luizen, meeldauw, hagel, etc. de tuin ‘overvallen’, dan ruimen we op wat opgeruimd moet worden, pakken we een zaaitray en beginnen weer overnieuw. Daar zijn wij moestuinders heel goed in. En dat is tegelijkertijd ook het grote voordeel van moestuinieren: er is altijd weer een nieuwe kans op een nieuwe teelt en oogst, De bieten doen het goed dit jaar, de courgetteplanten vinden alle regen, wind en kou duidelijk niks. De aardappelen groeien prima, de sla wordt opgevreten. 

Ik hou het kort dit keer (uiteindelijk blijkt dat met ruim 1300 woorden toch weer niet te zijn gelukt, lees ik nu terug 🙄😄). Dat komt omdat ik toch ook nog een keer een heel uitgebreid blog schrijf over hoe het nu gaat met Katy en haar kittens, met heel veel foto’s en filmpjes ❤️. Ik heb deze week wel behoorlijk wat foto’s gemaakt. Dus die zet ik hieronder, dit keer met de kleur paars (waar ik een enorm zwak voor heb) in de hoofdrol.

Ik heb 2 aardappelrassen gepoot, en dit is een foto van het ras Vitanoir. Zelfs aan het blad kun je zien dat ze paarse aardappelen krijgt. De planten doen het prima, en volgens de aanwijzingen zou ze behoorlijk resistent tegen phytophthora moeten zijn. En ze is veel vroeger dan de bekende (late) Vitelotte Noir. Ik las dat ze een kruising is van de phytophthora-resistente Vitabelle (met misschien Vitelotte Noir?). Ik ben benieuwd!!

Dit jaar heb ik veel paarse (blauw is de officiële kleur) tomaten. Dat is een gokje, want het is heel lang zo geweest dat hoe meer paars/blauw de tomaat bevat, hoe minder uitgesproken de smaak is. Ik heb bij elk ras waar ik zaden van kocht of uitkoos heel goed naar informatie gezocht en meerdere beschrijvingen gelezen. Dan nog wordt een tomaat wel eens ‘heerlijk’ genoemd terwijl de smaak niet uitgesproken genoeg is om dat bijvoeglijk naamwoord te verdienen 😉. We zullen zien, de smaak van de nieuwe kruisingen met blauwe tomaten zijn in smaak al heel veel beter dan 10 jaar geleden. Mooi zijn ze altijd. En alle tomaten die iets minder van smaak zijn worden altijd nog lekker in een soep of saus.

Drie voorbeelden van rassen die ik dit jaar teel:

Midnight Roma: oei, echt heel paars. Maar goed, de beschrijving zegt:’Incredible dark, meaty fruits, rich flavour, especially when roasted. Daar gaan we dan maar vanuit 😄

De volgende is Sofia’s Sweet Caramel, Sofia is in dit geval de Russische Sofia Saakova die heel veel heel bijzondere tomaten kruist en kweekt. In de beschrijving staat “The flavour is outstanding, delicious and sweet”. Ze is in ieder geval prachtig ❤️

En de laatste tomaat is Märchenfee. Ook prachtig. Zou een struiktomaat zijn, hier is ze op 2 stammen al manshoog. Over de smaak wordt gezegd “Der Geschmack ist wunderbar süss met exotische aromen vorhanden”. Ik verheug me in ieder geval op het proeven!

Op de foto bovenaan dit blog zie je de bloempjes van een meloenpeer. Hieronder ook nog even. Ik heb haar vaker gezaaid maar al al een paar jaar niet meer (door wat pech en een zo late oogst dat de vruchten niet meer op tijd rijp werden). Vorige herfst kreeg ik van tuinbuurvrouw Carla 2 stekjes, 1 daarvan overleefde de winter in huis. En dat is deze plant.

Stekken gaat dus heel makkelijk, vorstvrij overwinteren is ook goed te doen. En ze bloeit dus nu al (bij zaaien is dat duidelijk later, in mijn herinnering, dus stekken heeft zeker ook een voordeel). Voor wie de meloenpeer niet kent, ze wordt ook wel Pepino genoemd en de Latijnse naam is Solanum muricatum (vandaar dat de bloempjes op die van aardappelen lijken, Solanum tuberosum). De smaak van de vrij grote cremekleurige vruchten met paarse strepen is zachtzoet en fluwelig sappig, bijna een beetje als de 2 vruchten in haar naam. Ik zoek even een foto van een vrucht op, een foto van ruim 10 jaar geleden……

Nou, daar verheug ik me dus ook heel erg op ❤️

Iets heel anders maar ook echt paars is deze Lathyrus. Er staan 2 rassen bij elkaar: Spring Sunshine Champagne. De mooiste (vind ik), met de grootste bloemen en lange bloemstelen (handig voor in een vaas). Maar…. Cupani, de kleinere bloemen in paars met blauw, op kortere steeltjes, walst met groot gemak over de Champagne heen als het om de geur gaat. En als er iets is wat bij Lathyrus minstens zo belangrijk is als kleur en vorm, dan is het wel de geur 🥰

Dan weer iets heel anders: al minimaal 15 jaar oogst ik zelf zaden van basilicum ‘a Foglie Violetta di Lattuga’, een paarse slabladige basilicum met prima geur en smaak. Helemaal paars is ze na al die jaren niet meer, meer gemêleerd groen met paars. Ik ben er vooral blij mee dat ze na al die jaren zelf vermeerderen nog steeds kiemt en groeit en lekker is! Ik was laat met het zaaien van basilicum, het zijn nu dus pas jonge plantjes, maar als het wat warmer in de kas wordt komt dat zeker nog op tijd goed!

Nog 3 foto’s te gaan. Lavendel. De planten gaan hier nu massaal bloeien. Daar ben ik blij mee, en de bijen en hommels, etc. ook. Ik wil dit jaar lavendel gaan drogen. Let niet op het onkruid, dat gaan we volgende week weghalen (en als ik eerlijk ben, de bestuivers zijn net zo blij met de bloemen van onkruid als met mijn lavendelbloemen). Maar de winde moet in ieder geval weg, dat groeit overal in en verstikt andere planten.

Is dit paars? Paars is een rare kleur hè, het loopt van roodpaars en donker aubergine tot violetachtig. Nou, dit is misschien meer roodpaars. Maar toch. Ik oogstte vanmiddag de eerste knoflook. Best vroeg. Omdat de planten roest krijgen, omvallen en het blad geel wordt. Ik ben zeker niet ontevreden 😍. Al zijn er ook die van dat krullerige blad hebben (preimineervlieg 🙄). Misschien gaan we ergens volgende week wat meer oogsten, en ze dan ook bij elkaar binden en ophangen om te drogen, al wil ik ze dit jaar ook weer fermenteren in sojasaus, en misschien weer eens drogen om ze in olie in te leggen voor knoflookolie.

Dan nog een foto van sla. Dit is één van mijn favoriete rassen, Forellenschluß. Ook misschien niet het meest paars qua kleur, maar rood of bruin zijn ook geen goede kleurbenamingen. Felgroen met roodpaarsbruine vlekken, dat is het!!

Tot slot nog een rozenfoto. Niet paars. Die heb ik trouwens ook hoor. Maar ik ben zo blij met, en trots op de rode Florentina dat ik die graag wil laten zien ❤️. En dat ondanks alle regen en windkracht 7. Helaas maar weinig geur maar dat maakt ze met haar bloeirijkheid, kleur en klassiek gevulde vorm helemaal goed!