Druiven, of toch niet

Ik beloofde 2 blogs geleden het recept te plaatsen van ingelegde groene tomaatjes in azijn en suiker. Ik vond het recept in het oude (ik meen jaren zeventig) boekje ‘In pot en fles’ dat ik van onze tuinbuurman mocht lenen. Ik heb het recept een beetje naar deze tijd vertaald, mede omdat er soms bijvoorbeeld geen kooktijd bij staat of omdat op de laatste dag de tomaten niet mee worden gekookt.

Het is een heel leuk recept, als is het maar omdat je er een weekje zoet mee bent, ik vind dat soort ultra-slow-cooking-inmaakrecepten altijd heel spannend en leuk.

En hier heb ik vandaag de tomaatjes uiteindelijk ingemaakt, ik ben vorige week dus al begonnen. En je maakt dit recept met onrijpe tomaatjes: heel handig want die heeft iedereen met tomaten in eigen tuin wel aan het einde van het seizoen.

Ik kan het resultaat wel alvast verklappen; het is heel bijzonder, wel behoorlijk zoet maar ook heel lekker. En zoals in het boek wordt aangegeven lijkt het inderdaad bijna wel een beetje op druiven. Maar je proeft ook groene tomaat. En de tomaatjes blijken uiteindelijk door het hele proces bijna te zijn ‘gekonfijt’, niet nat, je moet er echt een beetje op kauwen (zoals op geweekte rozijnen). Heel bijzonder. En misschien wel het lekkerste inmaakrecept dat ik tot nu toe maakte van onrijpe tomaten.

Allereerst; ik gebruikte er Sprite-tomaatjes voor, dat zijn cherrytomaatjes die van zichzelf al vrij droog en vlezig zijn en weinig zaden bevatten. Maar in principe kun je er elke soort kleine tomaat voor gebruiken (cocktailformaat of iets groter of juist kleiner).

Sprite-cherrytomaatjes, ongeveer 2 centimeter lang en 1 centimeter breed, ik gebruikte alleen de echt knalgroene onrijpe tomaatjes

Ingrediënten:

  • 500 gram kleine onrijpe groene tomaatjes
  • 0,7 deciliter azijn
  • 430 gram suiker
  • 1 theelepel natuurlijke vanille-essence

Het recept:

Dag 1: oogst de tomaatjes, verwijder de kroontjes en was ze. Leg de tomaatjes in een pan en giet er zoveel water op dat ze net onder staan.

Zet de pan op het vuur en breng aan de kook. Kook de tomaatjes 2 minuutjes, zo zacht en voorzichtig mogelijk (ze moeten heel blijven). Zet het vuur uit en zet de pan in een laagje koud water zodat de garing stopt en de tomaatjes afkoelen. Schep de tomaatjes uit het water en houd apart.

Giet het water af en vul de pan nu met de azijn, suiker en vanille-essence, Breng dit op middelhoog vuur al roerend aan de kook, tot de suiker is opgelost. Voeg dan de uitgelekte tomaatjes toe, breng weer aan de kook en kook op heel zacht vuur ongeveer 8 minuten. Laat afkoelen, dek daarna af met een deksel of huishoudfolie en zet koel weg (dat mag in de koelkast maar hoeft niet). Laat 3 dagen staan.

De tomaatjes op dag 3

Dag 4: haal met een schuimspaan de tomaten uit de siroop. Zet de pan weer op het vuur en breng de siroop aan de kook. Voeg dan de tomaatjes weer toe, breng weer aan de kook, zet het vuur zacht en kook 1 minuutje mee. Zet het vuur weer uit, laat afkoelen, dek weer af en laat wederom 3 dagen op een koele tot koude plaats rusten.

De tomaatjes op dag 6

Dag 7: Schep de tomaatjes weer met een schuimspaan uit de siroop. Dit staat niet in het boek maar ik vond de velletjes van de tomaten op dat moment heel hard, bijna plasticachtig. Maar tegelijkertijd zitten die velletje bijna losjes aan de tomaatjes. Breng de siroop weer aan de kook en laat ongeveer 10 minuten inkoken, tot de suiker zo geconcentreerd is dat de siroop gaat schuimen. In die tijd heb ik ik de tomaatjes ontveld, die velletjes zijn heel stevig en kunnen gemakkelijk van de tomaatjes worden getrokken. Zet het vuur dan lager, voeg de ondertussen ontvelde tomaatjes weer toe. Maak ondertussen 2 potjes van 250 cc schoon, met kokend water en soda, spoel na met kokend water en laat dat hete water in de potten en deksels staan tot je de potjes kunt gaan vullen.

Als de tomaatjes 2 minuten in de kokende siroop zijn verwarmd kun je de potjes en deksels met kokend water leeg gieten en vul je ze met de tomaatjes, giet de siroop erop, sluit af en zet ondersteboven om af koelen en vacuüm te trekken.

In het boek wordt aanbevolen om ze in een dessert te serveren, met een scheutje brandewijn. Wij zijn nu eenmaal liefhebbers van hartig en dachten direct aan een kaasplankje :-). Maar ik kan me voorstellen dat het ook lekker is bij koud vlees of kip, en wie weet, misschien ook wel bij couscous of in een salade.

We hebben het vandaag pas voor het eerst (in)gemaakt en er wat van geproefd dus ik moet nog even experimenteren met toepassingen. Maar ik weet al wel dat het voor herhaling vatbaar is!

Tot slot: Petra wees me er gelukkig op tijd op om nog wel even te vermelden dat onrijpe groene tomaten kleine hoeveelheden van het giftige solanine en tomatine bevatten, die beide niet worden afgebroken na verhitting (wel worden verminderd, begreep ik). Misschien dat daarom dit recept over 7 dagen ‘wordt verdeeld’, dus meerdere keren koken en koelen, hoewel men 50 jaar geleden toch ook nog niet zoveel over dit onderwerp wist (denk ik). Ik heb niet genoeg verstand van deze gifstoffen en verwijs graag naar deze artikelen: Voedingscentrum en MergenMetz. Wij hebben zelf geen problemen ondervonden met het eten van chutney, jam en deze inmaak van groene tomaatjes maar uiteindelijk is dat uiteraard een eigen verantwoordelijkheid.

10 reacties op Druiven, of toch niet

Petra 6 september 2020 om 18:10

Hoi Diana,
Ik heb weleens gehoord dat onrijpe tomaten gif zouden bevatten, is het zeker dat dit niet giftig is en gewoon gegeten kan worden? Het ziet er inderdaad meer uit als druiven.
Groetjes van Petra.

Ruud & Diana 6 september 2020 om 21:06

Hallo Petra,
Je hebt helemaal gelijk, groene onrijpe tomaten bevatten gifstoffen (solanine en tomatine) die niet worden afgebroken na verhitting (wel worden verminderd, begreep ik). Misschien dat daarom dit recept over 7 dagen ‘wordt verdeeld’, dus meerdere keren koken en koelen, hoewel men 50 jaar geleden toch ook nog niet zoveel over dit onderwerp wist (denk ik). Ik ga het even in de tekst vermelden.
groetjes,
Diana

JohnnyB 12 september 2020 om 21:06

Diana,
Het is wel juist dat de stoffen in groene tomaten schadelijk kunnen zijn, maar onrijpe tomaten kun je wel degelijk veilig eten. In het zuiden van de verenigde staten worden schijfjes onrijpe tomaat vaak gepaneerd en gekruid en daarna in de olie gebakken. Is erg lekker en je wordt daar echt niet ziek van, zodra je er maar geen kilo’s van eet. Wij hebben het vorig jaar geprobeerd en het is eigenlijk best wel lekker. Zoek maar eens online naar deep fried green tomatoes.. 🙂

Ruud & Diana 13 september 2020 om 08:37

Hallo Johnny,
Dankjewel voor je reactie. Ik ken de Fried Green Tomatoes (er bestaat zelfs een film met die naam, die trouwens niet over het recept gaat :-)). Ik maak zelf ook wel chutney en jam van onrijpe groene tomaten en heb daar ook nooit problemen mee. Maar dan neemt niet weg dat groene tomaten wel kleine hoeveelheden gifstoffen bevatten waar ik mensen op wil wijzen zodat ze zelf hun afweging kunnen maken of ze wel of geen groene tomaten willen eten/inmaken.
groetjes,
Diana

Lous 12 september 2020 om 08:20

Zou ik dit recept ook met geleisuiker 2:1 kunnen maken?

Ruud & Diana 12 september 2020 om 09:25

Hallo Lous,
Uiteindelijk werd de ‘siroop’ hier heel erg dik, bijna als stroop. Ik neem aan dat je het iets minder zoet wilt maken? In dat geval zou ik gewoon wat minder suiker gebruiken, dan nog wordt het wel siroop maar dan iets minder dik als mijn inmaak. Als je het met geleisuiker (en in het bijzonder geleisuiker speciaal) zou maken denk ik dat de siroop te dik wordt. Maar ik heb het zelf niet geprobeerd dus ik weet het ook niet helemaal zeker.
groetjes,
Diana

Tiny 12 september 2020 om 09:27

Hoi hoi,

Omdat ik altijd alles met veel aandacht las kwam ik terecht bij de groene tomaatjes en dat deze schadelijk zouden zijn voor de gezondheid gezien de stof solanine die erin zit. Vroeger dacht men dat je er direct dood aan ging omdat het familie van de nachtschade is net als de aardappel. Onder de schil van een gezonde aardappel zit deze stof ook en we eten gewoon aardappelen. De stof is inderdaad giftig ook bij extreme verhitting blijft het aanwezig, maar we eten er zo weinig van dat het absoluut geen kwaad kan en schade aanbrengt w.b. de gezondheid. Zelf heb ik net chutney gemaakt van mijn laatste tomaten en eet er heerlijk van.

Groetjes van Tiny en ga zo door Diana

Ruud & Diana 12 september 2020 om 10:17

Hallo Tiny,
Dankjewel voor je reactie! Ja, ik eet ook gewoon groene tomaten in jam, chutney, etc. Je moet er inderdaad wel heel veel van eten voor je er ziek van wordt. Maar voor een kind ligt dat ongetwijfeld anders. Ik wil het maar gewoon melden, er zijn wellicht ook mensen die er meer of minder last van zouden kunnen hebben. En de natuur zit vol met gifstoffen, denk aan solanine in aardappelen, tomatine in tomaten, lectine in peulvruchten, oxaalzuur in rabarber, nitriet in bladgewassen, etc.
groetjes,
Diana

Jacqueline 17 september 2020 om 20:56

Wat verrassend lekker! Je proeft de tomaat helemaal niet meer, maar je proeft wel een gelei-achtig snoepje. Ik heb pink tiger tomaatjes gebruikt en bij mij zijn de velletjes niet taai. Ik heb ze dus voor het gemak laten zitten.

Ruud & Diana 18 september 2020 om 09:19

Hallo Jacqueline,
Wat leuk dat je het recept hebt geprobeerd!
En dat je het net zo verrassend vindt als ik! Goed om te horen dat de velletjes bij jou niet hard werden, misschien dat hier de Sprite-tomaatjes van nature al een steviger/dikker velletje hebben, of misschien dat de velletjes bij de laatste keer koken en inmaken zachter worden (en was ik dus te snel met ze eraf pulken). Ik ga het volgend jaar in de gaten houden en kijken of ik velletjes ook kan laten zitten.
groetjes,
Diana


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!