Lelijk

Ik kreeg in een reactie van Esther de opmerking dat ze, als ze mijn blog leest en foto’s ziet, ze zich soms een ‘ontaarde tuinierster voelt, met rotzooi in de tuin en opgevreten slaplanten. Ik kan Esther en iedereen die dat ook wel eens denkt bij deze uit de droom helpen; het is hier echt niet anders :-). En ja, ook hier worden er groenten tot op de nerf opgevreten, op de foto zie je wat er nog over is van de jonge palmkool die ik een paar weken geleden uitplantte.

Het zal vast ijdelheid zijn, of gewoon een automatisch mechanisme; als ik foto’s maak en uitzoek kies ik toch vooral die waar nog wel iets leuks op staat. Zoals de foto van een stoel in de tuin (ik heb iets met stoelen). Ik heb er 4, 1 zwarte, 1 blauwe en 2 rode. Ik zoek er in het voorjaar een leuk plekje voor, met het idee dat er in de zomer bijvoorbeeld Oost-Indische bevallig in zou kunnen klimmen en kruipen (wat ze dus niet deed, ze wilde er gewoon niet in).

En ik had 1 rode stoel in een hoek op het terras gezet, met het idee dat ik er dan een leuke pot met eenjarige bloemen op zou kunnen zetten, of er wat geoogste groenten op zou kunnen leggen voor ik die mee naar huis zou nemen. Dat zou misschien ook nog wel een keer leuk zijn voor een foto. Maar dit is het resultaat:

Als je heel goed kijkt zie je ergens tussen de rocotopeper in pot, onkruid, zoete aardappelblad en windeblad (dat lijkt er namelijk sprekend op, het is niet voor niets familie van elkaar) nog een stukje van de rode zitting van de stoel, meer dan dat rode streepje zie ik sinds juni al niet meer.

De keuze is dan snel gemaakt als ik een foto van een stoel wil laten zien, dan wordt het deze, waar het onkruid snel even weg is geschoffeld en waar een zoete aardappel vrolijk doorheen groeit (die in een zak ‘mix voor je moestuinbak’ staat die net achter de stoel staat). En dan groeit en bloeit er ook nog een donkerroze Zinnia naast. “Leuker voor de website”, denk ik dan.

Nog een voorbeeld. De boerenkoolspruitjes doen het hier dit jaar heel goed, mooi paars, groot, stevig, zowaar eens goed opgebonden aan stokken zodat ze niet om kunnen vallen. Bijna statig. En dus maakte ik een foto van zo’n plant:

Een verticaal gemaakte foto is altijd handig. Want als ik de horizontaal gemaakte foto zou laten zien zou je wellicht schrikken:

De chayote op de achtergrond groeit geweldig en bloeit ook maar er is nog geen minivruchtje te zien. De altijd weer terugkerende winde heeft bedacht ze er wel vrolijk tussen kan groeien. En dat zou ik wel weg kunnen halen maar ik kan er niet bij, doordat ik had bedacht om ook daar 2 zakken met zoete aardappelen te zetten, en omdat er een paar tomatilloplanten staan die door de storm half geknakt zijn en over het pad hangen (dat ik niet meer kan zien maar waarvan ik weet dat het daar ongeveer ligt).

En zo nog een lelijke maar heel realistische foto. En deze durf ik wel te laten zien want ondertussen heb ik dit al opgeruimd, ik weet dat het er hier al wat beter uitziet.

Naast omvallende koolplanten (waarvan ik niet meer weet wat is het, ik gok op broccolini) zie je rode bietjes (die ondertussen eindelijk zijn geoogst). En een toefje pluksla dat na het oogsten vorige week weer uitloopt. En dat alles wordt omlijst door resten stro, onkruid en bietenblad wat ik in de haast heb laten vallen toen ik de vorige keer nog even wat bietjes oogstte voor we naar huis gingen. “Het dient gelijk als mulchlaag” is dan ook eerder een smoes dan een overtuiging :-).

Maar nu is het september. Na het geweld van augustus (met een grote tomatenoogst, de hittegolf, een overvloed aan bonen, storm, veel te veel courgettes, een augurkenoverschot, droogte, veel te veel dingen tegelijk te doen, en elke dag verplicht komkommers eten) kijken we nu gewoon niet verder dan het vak waar we in werken. Dag voor dag, vak voor vak: oogsten, wieden, opruimen, opbinden wat nog kan blijven staan, etc. Heel voorzichtig wordt het iets rustiger in de tuin en kunnen we beginnen met het een klein beetje inhalen van het achterstallig onderhoud. Misschien is het wel goed dat we amper pronkbonen konden oogsten (die net in de hittegolf bloeiden en daardoor slecht vrucht zetten) want de stamsperziebonen geven zoveel dat we twee keer per week verplicht bonen eten. Maar we vinden het wel jammer dat de knolvenkel het dit jaar niet zo goed doet. Niet alles kan elk jaar even goed lukken. Met de uien die wederom door de preimineervlieg waren aangetast als beste voorbeeld. Ik verwacht trouwens volgende week de bestelde winteruien. Want we geven ons niet zomaar gewonnen.

Maar er zit dus weer wat vooruitgang in. Vak 1 (waar de pronkbonen en vroege stoksperziebonen stonden) hebben we opgeruimd, planten op de composthoop, stokken eruit en opgeruimd. En we hebben er koolplanten voor de herfst/winter/voorjaar geplant, die had ik eind juli gezaaid en stonden al een paar weken te wachten op dit vrijgekomen plekje.

Het is een vrolijke kakofonie van verschillende kolen (boerenkool, Chinese kool, koolraap, spitskool, savooikool, palmkool, etc.) geworden. Met nog wat bloeiende Ageratumplanten die mogen blijven staan. En met daartussen ook nog wat snijbiet en goudsbloemen (onder het mom ‘je weet maar nooit, met een mooie herfst en zachte winter kan ze misschien nog bloeien met wat vrolijke oranjerode bloemen tussen het groen en paars van de kolen). We hadden geen zin om er weer een net overheen te spannen en hebben dit keer gekozen voor 2 plastic kraaien en wat flitsende oude CD’s die we nog hadden liggen. Vooralsnog eten alleen de slakken mee en hopen we dat de CD’s, maar ook het feit dat de planten al wat groter zijn, helpen om de vogels op veilige afstand te houden. Zoals iedereen nu weet is er in de rest van de tuin meer dan genoeg te eten voor ze :-).

Ook in de kas zijn we begonnen met opruimen. En met (voor)zaaien, in de hoop op weer zo’n vrolijke winterkas vol met oogst. Daarover de volgende keer meer.

En om te laten zien dat niet alle palmkolen hier, zoals op de bovenste foto, worden opgevreten door slakken, nog even deze laatste foto. Nu de herfst bijna gaat beginnen oogsten we er automatisch ook wat vaker van (voor in curry, pasta, etc). Uiteindelijk zien de planten er in de winter een beetje uit als vreemde mini-palmboompjes, omdat we alleen de onderste bladeren oogsten en de grote toef bladeren dus op een steeds hoger wordende steel staan.

31 reacties op Lelijk

Marloes 4 september 2020 om 18:19

Mooi zulke realistische foto’s van de moestuin 😉
Mooie, goed genomen foto’s zijn idd goed voor de website maar deze geven mij weer moed. Alles hoeft niet netjes en perfect.
Dank voor het delen!

Jessie 4 september 2020 om 19:36

Lieve Diana,wanneer zaai je voor voor de kas ( paksoi ect)? Ik weet dat je altijd een hoop pluggen klaar hebt nadat je de tomaten hebt opgeruimd. Ik wil graag mee zaaien

Ruud & Diana 5 september 2020 om 08:59

Hallo Jessie,
Ik heb juist afgelopen dinsdag voorgezaaid voor de winter, ik zag gisteren dat rucola, mosterdblad en sommige koolsoorten al kiemen, ik verwacht dat volgende week de snijbiet, slasoorten, knolvenkel, etc. kiemen. Het ter plaatse in de kas zaaien (rijtjes spinazie, snijsla, radijs, kervel, etc. moet helaas nog even wachten want er staan nog heel veel paprika- en peperplanten in de kassen. Volgende week gaan we die opruimen en dan ga ik maar gewoon tussen de planten die nog blijven staan in zaaien :-).
groetjes,
Diana

Tomatensoep 4 september 2020 om 20:34

Leuk bericht en ook geruststellend !

Lies 4 september 2020 om 21:34

Soms is achter-de-schermen ook mooi!
Lie(f)s.

Gery 4 september 2020 om 22:03

Geweldig Diana, wat een lekker rommeltje kan het soms zijn in de tuin. Fijn dat jij dat ook hebt.
In mijn Chayote plant zitten al enkele grote plukrijpe vruchten, maar hij is dan ook vanzelf uit de knol van vorig jaar op gekomen. En dat was maar goed ook want vorig jaar had ik er maar 3, 2 opgegeten en de 3de wilde niet uitlopen. Wat een verrassing als er dan vanzelf een supergrote plant komt.:-)
geniet van je tuin, dat is het belangrijkste.

Carine p 4 september 2020 om 22:49

Dag Diana,
Na het lezen van jouw toffe blog, voel ik me plots goed 🙂
Grt carine

Maria 5 september 2020 om 09:07

Heel fijn om naast alle duidelijke en mooie foto’s ook de realiteit te zien. Ook informatief trouwens.

Petra 5 september 2020 om 09:33

Hoi Diana,
Ik heb behalve een moestuin, vooral grote bloemenborders en ook daar is het nu een zooitje. Maar het genieten staat voorop en dat doe ik, zelfs van de roodbladige melde, die overal vanzelf is uitgezaaid en volop in bloei staat.
Dankjewel voor dit mooie blog !
Petra

Ruud & Diana 6 september 2020 om 08:15

Hallo Petra,
Ik herken dat. Vroeger vond ik het vreselijk, vond het spuuglelijk en wilde altijd een volledig schone tuin (maar dat lukte natuurlijk nooit). Ergens in de afgelopen jaren heb ik geleerd om dat ideaalbeeld van een tuin een beetje los te laten, ik word er elk jaar beter in om door rotzooi en onkruid heen te kijken en net zoveel van deze tijd in de tuin te genieten als in het voorjaar, wanneer die nog nog opgeruimd en relatief netjes is. Als je goed kijkt kun je ook genieten van verval en wat dat doet in je tuin, zoals de vogels, insecten, etc. die daar op af komen, zaden die rijpen, etc.
groetjes,
Diana
p.s.: vroeger haalde ik de zonnebloemen dus altijd uit de tuin, de uitgebloeide bloemen legde ik dan op een plekje uit het zicht, zodat koolmeesjes en andere dieren er van konden eten. De laatste jaren laat ik ze staan, dan kunnen ze er bij de plant van eten en geniet ik ook wel van het herfstige gevoel van uitgebloeide en omvallende planten.
Zonnebloem uitgebloeid

mime 5 september 2020 om 10:41

Gelukkig ben ik niet de enige die met achterstand in onderhoud te maken heeft en het is dan weer een inspiratie om zelf aan de slag te gaan met de nazomeropruim. Ik kijk uit naar je volgende blog over de winterkas.

John van Ginkel 5 september 2020 om 11:28

wat doe ik als beginnend tuinier met de grond die nu kaal is?

Saskia B 5 september 2020 om 14:44

De grond bedekken met alle tuinafval wat je hebt hi hi. Bij diana vind ze dat dat een smoesje was, maar ik doe dat consequent (behalve met dingen die je goed moet opruimen ivm ziektes, zoals koolstronken en aardappel loof enzo). En dan doen wij er in de winter gemengd blad overheen, als grondbedekking. Verbetert de kwaliteit van de grond en scheelt een hoop in wieden in het voorjaar….

Ruud & Diana 6 september 2020 om 09:14

Hallo Saskia,
Ik ook hoor, wij mulchen vooral met compost, mest met stro, stro, maar soms ook met bijvoorbeeld rabarberbladeren, of met heermoes, met muntbladeren, etc. Maar soms gebruiken we ook karton of gronddoek.
Dus dat het een smoesje was schreef ik vooral om aan te tonen dat ik het er niet doelbewust had neergelegd (want dan had ik het meer tussen en langs de planten die er nog stonden gelegd in plaats van zo neergegooid :-)).
Herfstbladeren zijn trouwens ook een goede bedekking maar omdat het hier altijd stevig waait moeten we daar wel stukken gas op leggen om te zorgen dat het enigszins op z’n plaats blijft.
Vroeger hielden we de grond kaal en spitten we die in de winter om (dat was hier vroeger ook nodig om de vette blauwe klei met ondergespitte stalmest ieder jaar wat te verbeteren, maar sinds we bij het spitten geen plakken grond meer zagen maar de grond een klein beetje uit elkaar viel, zijn we gestopt met spitten en laten we de grond in de winter bedekt of juist rusten.
groetjes,
Diana

Mieke 6 september 2020 om 20:24

Dag Diana,
Mijn man zaait meestal een groenbemester, dit jaar wintergerst als winterbedekking en in het voorjaar freest hij er een keertje door en na een paar weken doe ik er een laagje, 2 jarig, eigen compost op die mij man weer infreest.
Mijn probleem is helaas wel een bepaald soort onkruid, hier noemt met dat rit, waar ik volgens mijn buurvrouw, nooit meer vanaf kom.
Daarom wil ik volgend jaar ook gaan proberen om een stukje tuin af te dekken met gronddoek, zoals jij dat ook doet.
wat denk jij hiervan?
groetjes

Ruud & Diana 7 september 2020 om 08:23

Hallo Mieke,
Ja, groenbemester zaaien is ook een heel goed idee. Ik wil dat zelf elk jaar weer eens doen maar het komt er nooit van, simpelweg omdat de tuin nog vol staat met bietjes, pastinaken, kool, pompoenen, winterwortelen, etc.
Ik heb even gegoogeld naar de Nederlandse naam Rit voor onkruid maar kan niets vinden. En dan kan ik je vraag helaas niet goed beantwoorden want dan weet ik dus ook niet of het een wortelonkruid is of dat ze zich vermenigvuldigt via zaden. Bij dat laatste is gronddoek zeker een oplossing, als is dat maar tijdelijk want onkruidzaden kunnen jaren en soms zelfs tientallen jaren wachten tot de juiste omstandigheden weer terugkeren en ze alsnog kunnen kiemen. Als het een wortelonkruid is kan gronddoek ook helpen maar dan is het belangrijk om het stevig en strak op de grond vast te maken (als het losjes ligt zal het onkruid onder het doek de kans krijgen om eronder toch te groeien – dat zien we hier op het volkstuinencomplex wel eens met heermoes dat onder het losse gronddoek of landbouwplastic doorgroeit en ‘opbolt’. En zorg voor een goede verzorging langs de randen want daar groeien wortels van wortelonkruiden naar toe, komen ze boven de grond, kunnen daar energie opdoen om weer verder te groeien. Maar het scheelt hoe dan ook veel werk als je de grond bedekt. Mocht je geen gronddoek hebben of willen kopen, denk dan bijvoorbeeld ook eens aan (onbeschreven en ongebleekt) karton, dat gaat 1 tuinjaar mee, composteert uiteindelijk maar heeft dan ook een aantal maanden het onkruid tegengehouden.

groetjes,
Diana

Ruud & Diana 6 september 2020 om 08:25

Hallo John,
Dat mag je helemaal zelf weten. Je kunt er nog op zaaien (zoals winterpostelein, spinazie en veldsla) maar je kunt de grond ook laten rusten. Je kunt vanaf november spitten, of niet. Je kunt de grond bedekken, of niet. Je kunt vooral van de grond leren, kijken hoeveel leven ze bevat, hoe goed het onkruid groeit en dus bedenken hoeveel voeding er in de grond zit, je kunt de grond gaan verbeteren, bijvoorbeeld door zelf compost te maken. Elke tuin is anders, elke grond is anders en het is maar wat je er mee wilt; als je er maar goed voor zorgt want je wilt er volgende jaar weer intensief op tuinieren. Misschien is het leuk om de september- en oktoberblogs van de afgelopen jaren nog eens door te lezen voor wat inspiratie of tips.
groetjes,
Diana

Nina 5 september 2020 om 11:48

Ah, ik word helemaal vrolijk van deze post! 😀 Humoristisch en met een schepje rauwe realisme is het heerlijke kost. Dankjewel!

Monika 5 september 2020 om 11:51

Hi Diana,
leuk om ook een keer realistische moestuinfoto’s te zien 😉
en heel erg herkenbaar.
Vraagje: je hebt het over slakken en vogels, maar ikzelf heb dit jaar vooral last van muizen of ratten. Afgelopen winter al afgevreten boerenkool, en dit jaar moesten de aardbeien, mais en zonnenbloemen eraan geloven. Wordt dus hier een steeds grotere plaag.
Heb jij daar geen last van?
Groetjes, Monika

Ruud & Diana 6 september 2020 om 08:46

Hallo Monika,
Wij hebben ook heel veel last van muizen en ratten hoor, de muizen vreten alle zaaisels op die ik niet volledig bescherm met glas of perspexplaatjes, de ratten vreten aan aardbeien (en de eenden trouwens ook), soms ook aan tomaten. Maar inderdaad ook aan maïs, zonnebloemen, alles waar zetmeelhoudende zaten in zitten, maar eigenlijk nooit aan kool (maar daar hebben we hier dan weer duiven voor). Soms is het een kwestie van beschermen, maar het helpt zeker ook om verschillende soorten groenten en kruiden en bloemen zoveel mogelijk door elkaar te planten.
Omdat onze volkstuinvereniging aan de rand van een woonwijk ligt lopen er hier af en toe katten over het complex (en die vangen hopelijk nog wel eens wat). En om diezelfde reden moet het bestuur bij het vermoeden van een echte rattenplaag de gemeente Spijkenisse inlichten die dan vervolgens een bedrijf inhuurt en gifblokken uit komt zetten. Gelukkig is het al weer een aantal jaar geleden dat dat nodig was.
groetjes,
Diana

Rit 5 september 2020 om 12:36

Zalig om te weten dat het niet alleen bij ons in de tuin chaos is 🙂 Wij hebben voor het eerst es wat kunnen oogsten! Zo blij ermee, pompoenen, courgettes en zelfs enkele aubergines. Pepers en ook kleinere paprika’s en rode bieten etc etc.. want we hebben overwegend wat ik noem “bosgrond”.Er staat een grote eik in de tuin en een heleboel bomen en struiken. Wildernis alom 🙂 Maar ik heb veel gehad aan jouw aanbevelingen. We hebben betere grond in zakken gekocht zodat we konden mengen met de “bosgrond/zand” en regelmatig gegoten tijdens de hittegolf met opgevangen regenwater. Zo blij met je blog, dank je!

Rina 5 september 2020 om 14:25

Heb met een grote glimlach je blog over “lelijk” gelezen.
Heel herkenbaar.

Marloes 5 september 2020 om 20:55

Hallo Diana, ben op zoek naar een pottenpers voor komend seizoen. Bij een zoektocht op internet kom ik verschillende maten en zeer verschillende prijzen tegen. Heb jij een advies in deze?

Ruud & Diana 6 september 2020 om 09:18

Hallo Marloes,
Ik hoop dat iemand anders een antwoord voor je heeft want ik gebruik zelf geen pottenpers, ik zaai liever in tray’s en potjes.
Onze tuinbuurman heeft er één, waarmee hij hij gelijk 6 blokjes kan maken, hij vindt dat een fijn ding.
groetjes,
Diana

Stella 6 september 2020 om 07:17

Hallo Diana ,
Ja ik dacht wel dat het niet allemaal zo als op de foto’s altijd is ,dat is onmogelijk haha ,maar we genieten er altijd van en werkt heel inspirerend even een vraagje de tomaten in de database ik ben op zoek naar zaad van enkele daarvan ,enig idee waar ik dat kan kopen ???
Grts Stella

Ruud & Diana 6 september 2020 om 09:27

Hallo Stella,
De soorten die in de database staan komen letterlijk van heinde en ver, ik heb ze in de afgelopen 20 jaar gekocht en geruild, en ze kwamen uit Duitsland maar ook Hongarije, Frankrijk en Engeland, Canada en België, Amerika en Spanje. Ik vrees dus dat er geen webshop is waar je ze allemaal kunt vinden. Als ik zelf ergens een heel leuk ras zie (of dat dan tomaten of pepers, eenjarige bloemen of komkommer is, dan googel ik simpelweg op de naam in combinatie met de Nederlandse term, en als dat niet werkt zoek ik in het Engels of Duit. Dus als voorbeeld: tomaat Sprite, tomaat Sprite zaden, tomato Sprite, tomato Sprite seeds, tomate Sprite, tomate Sprite samen. En zo zoek ik waar ik de zaden kan kopen. Dan ga ik de prijs vergelijken. En tot slot zoek ik dan ook of ik er gelijk nog meer leuke zaden kan kopen en wat de verzendkosten zijn.
groetjes,
Diana

Stella 6 september 2020 om 09:56

Dank je Diana voor de snelle reactie grts Stella

John Van der jagt 6 september 2020 om 11:19

Hallo Diana,
Ik zag dat je de zoete aardappel buiten kweekt en hij ziet er ook goed uit. Ik kweek ze dit jaar voor het eerst in de kas. Wanneer moet je ze oogsten. Sterft het loof af net als bij gewone aardappelen?
Groetjes
John

Ruud & Diana 6 september 2020 om 16:45

Hallo John,
Ik heb zoete aardappelen buiten: in pot, in zak en in de volle grond van een verhoogde bak, en ik hoop komende herfst te ontdekken wat de beste opbrengst geeft.
Ik zou in de kas (maar ook buiten) nog wachten met oogsten, tot de nachten echt structureel kouder worden. Je hoeft zeker niet te wachten tot het blad afsterft want dat gebeurt hoe dan ook pas als het gaat vriezen. Ik wil zelf, als het qua weer goed gaat, rond eind oktober de zoete aardappelen gaan oogsten, in de kas zou ik misschien zelfs wachten tot half november (zo lang de grond niet bevriest).
groetjes,
Diana

Agnès 7 september 2020 om 12:24

Dank voor deze blog, dat had ik nou net even nodig hahaha

Esther 8 september 2020 om 07:17

Wow, bedankt voor het delen van deze foto’s en het mooie verhaal. Na dat vorige blog en jouw en Carine’s bemoedigende woorden kreeg ik er alweer wat meer fiducie in en nu heb ik helemaal weer meer zin om de tuin in te gaan. Ik vind deze foto’s trouwens nog best meevallen 🙂


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties