Een goede reden

Ik heb ze dit jaar niet geteld maar uiteindelijk hebben we natuurlijk weer ongeveer net zoveel potten als in vorige jaren. Elk jaar neem ik me voor om te minderen maar tot nu toe lukte het niet. Maar nu wel. Echt waar.

Ik schreef al eerder blogs over, zoals deze: Tel even mee (toen waren er 45) en vorig jaar deze Zestig (de naam zegt het al). Dit jaar zijn het er misschien nog wel meer, ik weet het eigenlijk wel zeker, als ik alle zakken en kuipen met zoete aardappelen en de 28 potten met aardbeien meetel.

Uhh, nee, deze blijft!

Maar nu ga ik echt minderen. En niet omdat Ruud het me weer heeft gevraagd. Maar voor onze kat Freek.

Ik heb al eerder over Freek geschreven. Hij werd op zijn 12e bij 2 verschillende dierenartsen gebracht met het verzoek om hem in te laten slapen. Beide dierenartsen weigerden dat, omdat Freek dan wel diabetes mocht hebben maar verder ‘gezond’ was. Toen hij vervolgens geen insuline meer kreeg is hij ziek en verward bij een kattenopvang terecht gekomen. Dat was deze week precies een jaar geleden. Afgelopen februari hebben wij Freek ‘geadopteerd’, hij was ondertussen weer goed op de insuline ingesteld, kon het goed met de andere katten en honden vinden en had er min of meer een nieuw thuis gevonden. Maar een kattenopvang zoekt natuurlijk wel een nieuw baasje, zodat er weer nieuwe katten kunnen worden opvangen. En zo kwam Freek bij ons.

Freek blijkt nog wel wat problemen te hebben, zoals artrose en een chronisch ontstoken alvleesklier. En dat laatste is een probleem. Want daardoor is hij misselijk en moet hij vrijwel dagelijks overgeven. Met medicijnen kunnen we dat een klein beetje onder controle houden maar het zorgt ervoor dat Freek niet naar buiten kan. Want het enige dat hij daar doet is gras eten en overgeven (en dat willen we niet want dat heeft gevolgen voor zijn bloedsuiker). Sterker nog, bij gebrek aan gras eet hij bamboe, viooltjes, dode bladeren, of desnoods mos, of zelfs grond.

We vonden het zielig dat Freek binnen moest blijven terwijl wij lekker buiten zaten. We overwogen daarom een tuigje maar zijn blij dat we uiteindelijk voor een kooi hebben gekozen. Het moest wel een kooi worden die groot en hoog genoeg was. Een puppy-kennel dus. Die is ruim 3 vierkante meter groot en een meter hoog (zodat Freek met zijn artrose er niet overheen kan klimmen/springen).

Freek heeft de ruimte in zijn kennel, op de achtergrond zie je potten bij elkaar geschoven. Excuses voor de lelijke oranje afwasborstel en paarse veger en blik waar we Freek’s kennel mee schoon houden zodat er niets eetbaars te vinden is :-).

Normaal gesproken staat elke vierkante meter in onze kleine achtertuin vol met planten in potten die dus allemaal op moesten schuiven. Maar eigenlijk is hier geen ruimte voor opschuiven :-). En dus staan de potten hier nu in allerlei hoekjes gepropt en kunnen we amper nog zitten, of achterin onze eigen tuin komen.

De Cassia corymbosa staat in een hoekje gepropt en rechts zie je nog net een stukje van de Brugmansia die half achter de kennel staat

En dus is het nu wel echt tijd om te minderen (sterker nog, ik heb zo links en rechts al goede tehuizen gevonden voor een aantal planten). Zodat Freek de ruimte heeft maar wij ook nog kunnen zitten en lopen. De vogels die hier normaal gesproken in de tuin komen zijn ondertussen ook aan Freek gewend. Ze weten dat hij niet kan springen en wachten geduldig op de schutting tot Freek weer binnen is. En als dat het geval is zitten ze graag hoog en veilig op Freek´s kennel, als kippen op stok.

Freek vindt het op zijn beurt dan weer leuk om liggend vanuit zijn luie stoel voor het raam naar de vogels op zijn kennel of bij het voederplekje te kijken.

Hij mekkert af en toe naar ze maar meer eigenlijk niet. Dat geldt niet voor de hond van onze dochter en voor de buurtkat die sporadisch over de schutting loopt. Daar doet hij zo lelijk tegen dat we er van schrikken. En ook bij de kattenopvang (waar we af en toe nog even laten weten hoe het met Freek gaat) begrijpen ze dat niet, want hij was daar zo sociaal naar andere dieren. We zijn tot de conclusie gekomen dat Freek ondanks zijn problemen en de beperking van de puppykennel gelukkig is. En niet van plan is om zijn huis, tuin en personeel te delen :-). Wij denken daar eigenlijk net zo over en hopen dat hij nog een poosje bij ons blijft!

9 reacties op Een goede reden

Marjolein van den Bos 13 september 2020 om 12:43

Hoi Diana,

Wat fijn dat Freek zijn gouden mandje bij jullie heeft gevonden. Ik weet niet of het bij zijn gezondheidsproblemen zou passen, maar ik ken mensen die bij hun dieren goede resultaten behalen met cbd-olie.

Mocht je dit willen proberen dan zou ik iemand zoeken die het zelf maakt, want het spul uit de winkels is vaak zo zwak dat het weinig helende eigenschappen heeft.

Mooie zondag,
groet

Marjolein.

Ruud & Diana 14 september 2020 om 09:07

Hallo Marjolein,
Dankjewel, daar ga ik me zeker eens wat meer in verdiepen!!
Vooral als het om de artrose gaat zijn er wellicht nog verbeteringen mogelijk (hij krijgt nu elke dag Flexadin Plus en dat is een voedingssupplement voor katten en honden met artrose).
groetjes en nogmaals dank voor de tip!!
Diana

Esther 13 september 2020 om 13:30

WOW! Wat ziet Freek er ontzettend goed uit vergeleken met de foto’s die je plaatste toen jullie hem net hadden! Een mooie reden om “je leven te beteren”. Hij treft het maar met jullie.

Ruud & Diana 14 september 2020 om 09:27

Hallo Esther,
Ik denk dat hij in het begin gewoon onzeker en ‘verloren’ was, ongewenst of op z’n minst niet geliefd in je eerste huis, te druk en teveel veranderingen in je tweede huis en dan weer verhuizen, en waar kom je dan terecht.
En we weten natuurlijk niet hoe zijn eerste 12 jaar waren, maar hij luisterde niet naar zijn naam: hij heette Freckles en dat hebben we een poosje aangehouden maar daar reageerde hij helemaal niet op, we hebben zijn naam in Freek veranderd omdat dat een beetje op Freckles lijkt maar we dat een leukere naam vinden. En nu spitst hij zijn oren of komt hij gelijk kijken als ik zijn naam noem. Hij begreep niet wat een snoepje was, kon het ook niet eten, zat er alleen maar een beetje aan te likken. Nu weet hij dat hij een (uiteraard diabetes-verantwoord) snoepje krijgt als we weg gaan of als hij zijn prikje heeft gehad en loopt hij zelf al naar de lade waar het in ligt :-). En in de eerste weken kwam hij alleen bij ons liggen als ik hem oppakte en hem op de bank zette, verder lag hij achter de bank op de grond, op een kussen dat ik daar uiteindelijk maar voor hem neer had gelegd. Nu ligt hij ’s avonds languit op de bank te wachten tot we ook komen zitten en kruipt hij gelijk tegen één van ons aan. Hij maakte in het begin nooit geluid, alleen als hij een vogeltje in de tuin zag, nu kletst hij de oren van ons hoofd; als hij aandacht wil, of eten, of naar buiten, of vers water, etc.
We hebben enorm met hem geboft, hij is ontzettend lief en aanhankelijk, doet nooit lelijk, zelfs niet als ik zijn bloedsuiker moet prikken (en dat is echt een heel gemeen prikje in het adertje in zijn oor). Wij zijn minstens zo blij met hem als hij met ons.
groetjes,
Diana

Esther 22 september 2020 om 16:31

Echt prachtig om te lezen hoe hij is opgekalefaterd <3
Oh en die "niet charmante foto", die vind ik juist geweldig!

Jannie Veerman 13 september 2020 om 23:01

Wat een lief koppie en Freek weet hoe hij moet poseren!!

Ruud & Diana 14 september 2020 om 17:09

Hallo Jannie,
Ja hè! Maar hij is niet altijd fotogeniek hoor, soms ligt hij er ook zo bij als op de foto hieronder 🙂
groetjes,
Diana
Freek op zijn rug

Charly 14 september 2020 om 14:29

Haihai,
Wij hebben een hondje met dezelfde problemen.
Sinds we voer geven dat ab-so-luut geen vet meer bevat, doet ze het zoveel beter!
Ik weet niet of ik reclame mag maken, en zo is het ook niet bedoeld, maar het is gastro intestinal low fat, van Royal Canin. Ik meen dat ze die ook voor katten hebben.
Is niet goedkoop. Maar heeft bij ons wel echt ontzettend goed geholpen.
Wel jammer dat je dan dus ook geen snackjes meer mag geven enzo. Onze blaffer krijgt een rijstkoek als tussendoortje, dat vindt ze super. Maar vrees dat je een kat daar nauwelijks plezier mee doet?

Pompompom, heb even voor je gezocht. Maar voor katten lijk je de low fat variant niet te hebben, en de gewone gastro intestinal is niet goed voor pancreatitis-patiënten. Misschien weet de dierenarts meer?

Kleine tip nog: wij hebben jaren lang dieetvoer bij de dierenarts gekocht. Maar online is het echt zó veel goed koper! Vooral als je ipv 1 blikje een tray aan blikjes koopt, of grotere zakken brokjes. Bij onze dierenarts kostte 1 blikje altijd hetzelfde, of je er nu 1 of 10 kocht.
Nou ja. We denken maar even mee. Leuke foto’s in ieder geval. Snoezig poezekopje 🙂

Ruud & Diana 15 september 2020 om 09:02

Hallo Charly,

Hartelijk dank voor je reactie!
Ik vrees dat een vetvrij dieet voor Freek geen optie is. Omdat hij suikerziekte heeft mag hij juist maar weinig koolhydraten (en die zitten in suiker maar bijvoorbeeld ook in granen en zetmeelhoudende producten zoals rijst, aardappel, etc.). Zijn dieet bestaat daarom vooral uit eiwitten, vetten en langzame koolhydraten. Bij Freek heeft de pancreatitis te maken met zijn diabetes (omdat in de alvleesklier insuline wordt aangemaakt). Het schijnt iets te zijn wat bij katten met diabetes kan fluctueren; in periodes van ongeveer 3 maanden zou de ontsteking opleven en weer af moeten nemen, maar bij Freek is het nu al 4 maanden ongeveer hetzelfde. Het spugen vinden we vooral voor hem vervelend want uiteindelijk is het pijnlijk en kan hij ook last van zijn slokdarm/maag krijgen. En na het spugen moeten we bekijken of hij weer wil eten want anders krijgt hij problemen met zijn bloedsuikerspiegel. Wel eten, niet eten, spugen en de ontsteking hebben allemaal invloed op zijn bloedsuiker en die moeten we dus goed in de gaten houden en regelmatig controleren door middel van een druppel bloed uit een adertje uit zijn oor.

Gelukkig blijft de bloedsuiker redelijk stabiel.
Maar overstappen op ander voer is daardoor ook lastig. Hij krijgt nu per dag 70 gram Hill’s Medical Diabetic brokjes.
Hartelijk dank voor de tip!! Ik wilde laatste nieuwe stinkies voor Freek bestellen (zijn favoriete speeltje met kattenkruid) bij zooplus en toen zag ik inderdaad dat ze het voer ook verkopen. Ik betaal bij de dierenarts 67 euro voor 5 kilo en zag het bij zooplus voor 47 euro. Dat scheelt 20 euro, echt heel veel (en Freek is al best duur met 53 euro voor 60 dagen insuline, dan nog de spuitjes, bloedsuikermeter, naaldjes en stripjes voor het aflezen, 40 euro voor 60 dagen voedingssupplement, 20 euro voor 40 dagen metomotyl tegen de misselijkheid, etc.). Ik moet over een week of 3 nieuw voer voor hem kopen en dat ga ik dit keer inderdaad zeker via internet doen!

En ik ga ook eens verder zoeken, ik kan wellicht ook wel betere snoepjes vinden, met bijvoorbeeld minder vet en meer eiwit erin.
Heel fijn dat je met me mee wilde denken, alle beetjes die helpen dat Freek een fijn leven heeft zijn welkom!!
groetjes,
Diana


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!