Pick a lilly

Ik heb op mijn website een paar jaar geleden al eens een recept voor piccalilly geplaatst, een relatief makkelijk recept, best lekker, zurig, fris, beetje kruidig. En dit jaar wilde ik weer eens piccalilly maken. Maar dan natuurlijk een een ander recept. En zo vond ik in het Engelse boekje (er is geen Nederlandse vertaling van uitgekomen) van The River Cottage een leuk recept voor echt Engelse piccalilly.

Nou ja, Engels, uiteindelijk komt het recept oorspronkelijk uit India. Ik vroeg me al wel eens af wat de naam nu eigenlijk betekent. Het klinkt als “pluk-een-lelie” :-). Waar de naam echt vandaan komt is niet helemaal duidelijk. Ik begrijp dat er (in India?) eens een recept was met de naam ‘Picca-Lillo’, een pittig zoetzuur met gember. In Engeland werd piccalilly in de 19e eeuw ‘Indian Pickle’ genoemd, en vervolgens ‘Piccalillo’, en sinds een paar decennia piccalilly. Een pickle is een mengsel van zoet, zuur en zout waar groenten in bewaard wordt. Zelfs de Nederlandse taal heeft er nog een vleugje verbinding mee want wij kennen hier ‘pekel’ (al is dat vooral zout).

Pickle, Pekel, Pica-Lillo, Piccalilly, hoe dan ook, het is lekker. Wij eten het vooral bij bruine bonen en kapucijners, en bij stamppot andijvie natuurlijk, maar we vinden een schepje op een gewone boterham met kaas ook lekker.

Het recept dat ik dit keer maakte was een tweedaags recept. Ik houd van tweedaagse recepten, het betekent meestal dat de oogst de tijd krijgt: zodat smaken in kunnen trekken, of vocht uit kan lekken, of iets kan rijpen. Dat geldt voor jam waarbij het fruit eerst een dag met suiker en citroensap mag rusten maar ook voor augurken die zo hun vocht kwijt raken. En het geldt ook voor deze piccalilly. En het allerleukste is: je kunt er alles uit de tuin voor gebruiken dat stevig en/of knapperig is.

Op dag 1 is het oogsten, schoonmaken en snijden dan ook gelijk het meeste werk. Het maken van de piccalilly op dag 2 is eigenlijk een fluitje van een cent, een klusje van nog geen half uur. Maar met een kilo groenten (schoon gewogen) ben ik nog wel ruim een uur bezig geweest, mijn ‘brunoise-techniek’ is niet geweldig maar ik ben nog best trots op de piepkleine blokjes van knolvenkel, sperzieboontjes, ui, worteltjes, komkommer, courgette, zaadjes van Oost-Indische kers, paprika, etc. Maar je kunt bijvoorbeeld ook bloemkool gebruiken, en broccoli, snijbietsteel, koolrabi, radijsjes, pastinaak, etc.

De gesneden groenten op dag 2, voor het uitlekken en afspoelen

De groenteblokjes moeten worden gemengd met zout en dat moet 24 uur rusten. In die tijd onttrekt het zout het vocht uit de groenten. Op dag 2 moet het goed worden afgespoeld en mag het uitlekken. Terwijl ondertussen de pasta/saus wordt gemaakt, van azijn, suiker, koenjit, mosterdpoeder, maismeel en wat kruiden. Dat wordt gekookt en zodra het bindt mogen de miniblokjes groenten erbij.

En dat is het, even doorwarmen en zodra het weer kookt mag het in gesteriliseerde potten. En dan moet het eerst 4 tot 6 weken rusten zodat de smaken goed in kunnen trekken. Gelukkig had ik naast de 5 potten ook nog 2 eetlepels piccalilly over. Dus konden we toch vals spelen = na een uurtje in de koelkast proeven. We vonden het verrassend lekker! En er zit heel veel meer groenten in dan in de meeste piccalilly’s. En die groenten zijn ook nog eens knapperig. Ik weet niet hoe dat over 6 weken of 6 of 12 maanden is maar nu is het opvallend knapperig, bijna een beetje zoals sandwichspread.

Maar het allerleukst blijft dat je het kunt maken van heel veel verschillende groenten die je kunt oogsten. En dat kan dan dus ook die lelijke doorgeschoten knolvenkel zijn, of een vergeten en uit de kluiten gewassen augurk, of de stronk van de bloemkool of broccoli, een halve komkommer die je over hebt (met schil maar zonder zaadlijst), een veel te grote courgette (waar je uiteraard ook de zaadlijsten uit haalt), een paar misvormde worteltjes, etc.. Het resultaat:

Het volledige recept heb ik ondertussen op de website geplaatst: Engelse Piccalilly. En lees daar dan vooral ook nog even de toelichting voor variaties en mogelijke aanpassingen in het recept.

Tot slot nog even de link naar het blog dat ik op de website van Pokon schreef, over verschillen in blauwe bessen Want deze kon ik hier deze week oogsten:

22 reacties op Pick a lilly

Nina 7 augustus 2020 om 19:31

Voor het snijden van de groenten voor piccalilly is een z.g.n. Nicer Dicer erg handig. De groente is in korte tijd in allemaal evengrote blokjes gesneden. Ik gebruik hem al jaren. Hij is ook handig voor allerlei andere snijtechnieken. Op Youtube vind je veel instructiefilmpjes.

Yvonne 7 augustus 2020 om 23:11

Ja klopt… de nicer dicer gebruik ik ook bijna elke dag… perfect handig en mooie gelijke blokjes.

Ruud & Diana 8 augustus 2020 om 08:51

Hallo Nina en Yvonne,
Hartelijk dank voor jullie tip! Ik ga zeker eens kijken of het wat voor mij is (mijn oude mandoline begint ook minder scherp te worden en het ‘slotje’ is kapot, ik hoop dat er iets is waarmee ik zowel plakjes als lucifertjes als blokjes kan maken :-)).
groetjes,
Diana

Nicolette Kruisheer 7 augustus 2020 om 21:52

Weer n superleuke lekkere blog wat ben ik jaloers op alle al geoogste en doorgeschoten ‘zaken’ bij ons moet t nog allemaal ‘gebeuren’
Maar ik krijg wel zin in al die activiteiten.
Dank Diana ideeën en suggesties te veel om te onthouden. Gelukkkg is alles na te lezen/ op te zoeken!
Ik ben echt heel blij met de recepten en nog even over de rabarbersoep een groot succes

Ruud & Diana 8 augustus 2020 om 08:56

Hallo Nicolette,
Dankjewel voor je aardige woorden!
Wat leuk dat je de rabarbersoep hebt gemaakt! Wat een vreemd recept hè, hier vonden we het bijzonder en verrassend lekker.
Voor wie interesse in het recept heeft: Rabarbersoep
groetjes,
Diana

Dick Oosterhof 8 augustus 2020 om 08:40

Lelijke doorgeschoten knolvenkel?!
Ik laat er een paar expres doorschieten voor de prachtige gele schermen die dan ontstaan.
En ik hoop dat er eens een koninginnepage komt om haar eitjes erop te leggen want de venkel is onder andere haar waardplant!
Dus voor mij piccalilly zonder venkel.

Ruud & Diana 8 augustus 2020 om 16:40

Hallo Dick,
Ik vrees dat wij knolvenkel zo lekker vinden dat ik ze niet vaak deel met de vlinders in onze tuin. Maar ik heb wel heel veel eenjarige bloemen, Salvia’s, bloeiende kruiden, doorgeschoten koolplanten, etc. in de tuin, ongeveer evenveel bloemen als groenten. Ik denk dat we ons best doen om goed voor alle bestuivers die onze tuin willen bezoeken te zorgen.
En met lelijke knolvenkel bedoel ik te klein; heel dun, zonder bol, scheefgegroeid, met gele bladeren. De kans dat ze meer dan 1 bloem zou krijgen was heel klein, daarvoor was ze te iel.
groetjes,
Diana

Dick Oosterhof 10 augustus 2020 om 07:53

Bedankt voor jullie geruststellende antwoord namens de vlinders!

Petra 11 augustus 2020 om 11:58

Hoi Dick en Diana,
Ik heb vorig jaar opzettelijk enkele venkelplantjes in mijn bloemenborder en een in de verhoogde (groenten)bak gezet, omwille van de mooie bloemschermen. Ze zijn allemaal in het voorjaar weer boven de grond gekomen en staan volop in bloei. Ook ik hoop de Koninginnepage nog ooit te spotten in onze tuin, maar helaas is dat al enkele jaren geleden.
Wel komt al drie jaar op rij de kolibrievlinder onze bloemen (vooral Verbena) bezoeken.
Groeten,
Petra

Annemiek van Moorst 8 augustus 2020 om 11:16

Vandaag Stap 1 gedaan, met tomatillo’s ipv knolvenkel. Ga morgen 1 madame jeanette zonder zaadlijsten toevoegen aan de saus; geen knoflook. Volgens Johannes van Dam loop bij inmaken met knoflook het risico op botulisme.

Annemiek van Moorst 8 augustus 2020 om 11:19

Vergat ik nog 🙂 Hartelijk bedankt voor dit recept! Ben al tijden op zoek geweest naar een goed picalilly-recept. Zonder proeven weet je al dit dit heerlijk gaat worden!

Ruud & Diana 8 augustus 2020 om 16:05

Hallo Annemiek,
Leuk!!
Ja, knoflook geeft wat meer kans op botulisme. Maar bij een lage pH, waarde 4.5 of lager kan botulisme zich niet ontwikkelen. Ik heb de zuurgraad van deze piccalilly niet gemeten maar die is zeker lager want ze is behoorlijk zuur. En dan is er dus geen kans op botulisme.
Is het een optie als ik eens een blog over botulisme zou schrijven?
groetjes,
Diana

Annemiek van Moorst 10 augustus 2020 om 14:26

Hi Diana & Ruud,
Ik denk dat wel zinvol kan zijn. Ik maak zelf mijn tomaten bijvoorbeeld alleen in met zout en olijfolie (waarin ik ze bak c.q. stoof. Ook overigens om alle opties open te houden bij gebruik.
Ik heb gisteren de piccalilly afgemaakt – 2 fijngesneden madame jeanettes erin en ook minder suiker gebruikt (100 gram en 2 eetlepels honing). Ik denk dat ik de volgende keer nog minder suiker en honing neem want ik vind het nog steeds wel zoet. Ik heb de saus ook langer in moeten koken voordat ie dikker werd (bijna 10 min.). Maar eerst maar eens afwachten over 4-6 weken. Wordt heerlijk denk ik.

Gerrie 11 augustus 2020 om 14:11

Goed idee denk ik. Jouw blog wordt veel gelezen. Er is ook al wel het nodige over te vinden als je informatie over ‘wekken’ zoekt.

José Kaats 10 augustus 2020 om 15:00

Zo…piccalilly zit in potten. Moest even op pad voor het mosterdpoeder en het maismeel. Oja, en appelazijn!
5 potjes, en een beetje in de koelkast om straks stiekem te proeven. Dank voor dit recept!

Hannie te Pas 15 augustus 2020 om 15:11

Hallo Diana, een aantsl jaren geleden hsd je een recept voor zoetzuur van courgettes. Heb vorig jaar dit ook gemaakt, en ook variaties daarop. Dnu weer 68 potjes klaar naar jou recept, want dat bleek toch wel de lekkerste! Dank voor je recept. Groetjes, Hannie

Hannie te Pas 15 augustus 2020 om 15:13

Oeps… een aantal typfouten :(, en zeker geen 68 potjes, maar 8 ;). Maar er gaan er zeker meer komen van eigen courgette teelt… Gr., Hannie

Ruud & Diana 16 augustus 2020 om 13:49

Hallo Hannie,
Leuk om te horen!
Je ziet steeds meer courgette-inmaakrecepten op internet en in boeken; van jam en chutney tot zoetzuur en relish, etc.
Misschien ga ik zelf dit jaar ook weer eens zoetzuur maken (ik ben ze nu aan het drogen, vind ik ook heel handig).
groetjes,
Diana

Carine p 17 augustus 2020 om 16:26

Dag Diana,
Bedankt voor het recept. Heb een 12 tal potjes gemaakt. Mosterd poeder kon ik hier niet vinden, heb dan maar mosterd gebruikt. Ziet er heel lekker uit qua geur en kleur, alleen voor mij te zoet. Nog een paar weken wachten alvorens te proeven, maar ga een volgende portie maken met de helft suiker. Normalerwijze heb ik al bijna de gewoonte om de hoeveelheid suiker te halveren, deze keer toch niet gedaan om uit te testen bij nieuwe recepten.
Groetjes Carine

Ruud & Diana 17 augustus 2020 om 20:51

Hallo Carine,
Leuk!! Ik heb na het restje wat ik op de dag van inmaken over had, de piccalilly niet meer geproefd. Ik ben zelf erg benieuwd of het nog net zo knapperig is als toen ik het inmaakte maar probeer nog even te wachten. Misschien maak ik het de volgende keer ook met minder suiker, ik durf het nu nog niet te zeggen, maar ik heb het idee dat veel Engelse inmaakrecepten vrij zoet zijn (ik maakte vorige week dragonmosterd naar Engels recept en die was ook meer zoet dan hartig (en erg pittig :-)). Ik gebruik altijd mosterdpoeder van het merk Colman (Colman’s Musterd Powder is hier in vrijwel elke supermarkt te koop). De ‘runnerbean-pickle die ik inmaakte (gelukkig maar 2 potjes) was zo zoet dat ik hete zelfs heb weggegooid (en dat doe ik niet snel :-)).
groetjes,
Diana

baukje 25 augustus 2020 om 13:47

Hoi Diana, Ik zou graag meer gebruik van mijn citroenen willen maken bij het inmaken van recepten en weet niet hoe ik dat toepas. Heb je daar ervaring mee? en zo ja kan ik deze vervangen voor azijn of combineren met azijn en in welke verhouding? maar ook wat doet het met de smaak als je (meer) citroen gebruikt en de houdbaarheid van het ingemaakte voedsel?
Groet Baukje

Ps ik probeer zo weinig mogelijk suiker te gebruiken bij inmaken, maar vind azijn dan niet echt heel lekker, en misschien met citroen het wat zachter/ minder zuur/ wrang maakt, dus ook mede daarom mijn vraag

Ruud & Diana 25 augustus 2020 om 14:28

Hallo Baukje,
Ik heb toevallig 2 weken geleden een heel uitgebreid blog geschreven over inmaken en botulisme, en daarin staat ook een flink stuk tekst in over de zuurgraad, ik denk dat je daar al een groot deel van het antwoord op je vraag kunt vinden: Botulisme en inmaken
groetjes,
Diana


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!