Even geen tuin

Blauwe bes blad verkleurtTe druk, met de allerlaatste beschrijvingen, de laatste zaden drogen, labelen en verpakken. Ik hoop binnenkort de zadenlijst af te hebben. Op deze nieuwe website. De oude website zal op 28 oktober verdwijnen, ik heb er ondertussen alle informatie vanaf gehaald, ze wordt (om in tuinderstaal te spreken) leeg en schoon opgeleverd 🙂

Op de foto rechts de Blauwe bes, nu de dagen korter worden is het blad fel rood en begint het langzaam af te vallen.

Het is alleen wel een beetje gedoe met de zadenlijst dit jaar, volgend jaar doe ik dat anders, maar daar is het nu te laat voor. Voor mensen die op deze website al zoeken naar de zadenlijst; je vindt die vast, want ze staat er al op, maar ze staat nog met wachtwoord en ook alle subgroepen daarachter. En dat is omdat ik er nog in aan het schrijven ben, foto’s aan het plaatsen. Zodra de zadenlijst klaar is, haal ik het wachtwoord eruit en wordt ze ‘openbaar’.

En waarom ik dat meld…….. omdat ik zelf ook al ernstig de neiging heb om  een planning te maken en zaden te kopen. Sterker nog, ik heb al zaden gekocht 🙂 Ik meldde in mijn tuindagboek in september dat ik een prijs had gewonnen bij Thompson & Morgan, elke maand verloten zij een waardebon van 50 Engelse pond, onder mensen die de reclamemails van T&M ontvangen. En ik won!

En ik kreeg dus eergisteren de reclamemail dat de nieuwe catalogus klaar is en online staat. En dus gisteren lekker zitten snuffelen en zaden besteld voor volgend jaar. Voor ruim 67 Engelse pond besteld, en wat leuk dat ik na het invullen van de code dan nog maar 17 pond hoef te betalen. Een mooi cadeau!

En wat heb ik dan besteld, vooral Ă©Ă©njarigen, want die vind ik daar het leukst (ze verkopen ook ‘gewone’ winterprei, maar die bestel ik gewoon bij zaadhandel van der Wal (waar ik ook eerdaags de catalogus wel van verwacht). Ik heb bij T&M vooral soorten gekocht als Asarina purpusii Victoria Falls, Calendula officinalis Sherbet Fizz, Helianthus Bicentenary, Papaver Seriously Scarlet, en nog veel meer. En zaden van een rode banaanvormige sjalot, een paars peultje (erg benieuwd naar), een diep ingesneden Rucola, Sla ‘Nymans’.

Bij elkaar 36 zakjes, ik veheug me nu al op de planning voor volgend jaar. Maar nu dus nog even geen tijd, druk met de laatste zaden. En ondertussen is Ruud al wel begonnen in de tuin, aan het spitten.Stokboon groeit uit het dak

Nog lang niet klaar hoor, maar omdat we ook nog wel wat andere dingen te doen hebben komende winter (zoals het opgraven en repareren van de drainage, het verzetten van wat planten, het snoeien van de populieren langs de slootkant en noem maar op), is het wel lekker als alles gespit is, ‘om ligt’, en kan rusten tot maart 2013 (dat heeft de grond na alle wateroverlast hier hard nodig, bij het spitten zien we al dat meer dan de helft van alle wormen die vorig jaar nog in de grond zaten zijn verzopen of zijn verhuist naar beter oorden).

En nu het een paar dagen aardig weer wordt, droog ook, ga ik ook een paar dagen lekker naar de tuin, een beetje opruimen, wat afknippen, potten leegmaken en opruimen. De allerlaatste bonen plukken uit het kasje, en de planten dan gelijk opruimen (de compostbak in natuurlijk), ze hebben het zo goed gedaan in de nazomer dat het blad uit het raam is gegroeid. En dan ondertussen met een schuin oog naar de kas kijken en alvast wat mijmeren, over welke soorten daar volgend jaar een mooi plekje in zouden kunnen krijgen.

Oh ja, mocht je nog geen knoflook hebben gepoot (hebben wij afgelopen week gedaan, 2 rijtjes witte knoflook, 1 rijtje rode Sulmona), dat kan nu nog prima (tot ongeveer de 2e week van november).

 

Mest

Mest karHoera! Nu de zomer toch echt voorbij is gaan we weer denken aan 2013. En als het kouder wordt, dan gaan de paarden vanuit de wei weer op stal. Nog niet allemaal, maar toen Ruud afgelopen zaterdag naar de manege ging om te vragen of de volkstuinvereniging weer mest kan krijgen, werd hem verteld dat de jonge paarden al naar binnen gaan en dus stond zondagmiddag de eerste nieuwe mestkar binnen het hek (op de foto al voor de helft leeg).

Dampend, met veel stro, de geur doet me altijd denken aan de tuin in de herfst. Ik vind het niet eens vies, tenzij er zoveel urine/amoniak in zit dat het op de adem slaat. Terwijl we vrolijk staan te scheppen zien we mensen die een wandeling maken buiten het hek vol afschuw kijken, nog net niet met de neus dichtgeknepen; hoe kan een mens toch blij zijn met verse paardenmest. Tuinders begrijpen dat 🙂

Mest hoopOmdat niemand anders al plaats had en/of mest wilde hebben, hebben we de hele kar maar leeggehaald, het kan er maar alvast liggen. Dan kunnen we gaan spitten wanneer we willen. En zo ziet onze tuin er dan nu uit.

Flinke hopen met mest liggen alvast klaar. Binnen een paar dagen komt de rook er vanaf, dan gaan de hopen al composteren. Achterin zie je nog wat venkel staan, links een paar laatste McGregor-bieten (met auberginekleurig blad), daarnaast nog prei, erachter nog wat winterandijvie en spitskool.

En zo vroeg in het seizoen al mest hebben, betekent dat we die op sommige stukken al vers onder kunnen spitten, eer de winter voorbij is, is de mest onder de grond voor 80% uitgewerkt en verteerd/gecomposteerd. Alleen de vakken waar volgend jaar de peulvruchten en wortelgewassen komen krijgen het niet, maar onze ervaring is dat zeker koolgewassen, vruchtgewassen en bladgewassen er erg blij mee zijn.

Mest vers en oudVerder gaan we er 1 compostbak mee vullen. De oude mest heeft Ruud er vorige week uitgehaald (die is voor in de kassen). De compost die in de andere bak zit is voor de vakken waar volgend jaar wortelgewassen en peulvruchten komen. Leuk om nu al te puzzelen wat waar gaat komen. En je kunt op de foto goed het verschil zien tussen verse mest en 1 jaar oude mest. De verse mest is bruin, met veel stro, rechts op de foto. Links zie je de mest die we vorig jaar rond deze tijd in de compostbak hebben gegooid; die is zwart, ingeklonken, nog een heel klein beetje halfverteerd stro is er te zien, vol met mestwormen.

Mooi, de zomer is voorbij, de tijd voor spitten, mesten, opruimen, plannen maken is gekomen. Deze week nog mooi weer, Aan het einde van de week gaan veel groenten mee naar huis (zomerprei om in te vriezen, worteltjes, pastinaken, de laatste boontjes, tomaten, spitskool, etc.). En dan is er plaats om te kunnen gaan spitten (nu nog niet, we wachten tot de grond iets minder nat is, dan gaat het spitten ook wat minder zwaar).

Geen tijd gehad om knoflook te poten, dat staat nu voor aanstaande zaterdagmiddag gepland (is gunstig volgens de kosmosagenda, dat houden we erin, ook in 2013).

 

Opruimen

Polygonum orientale plant oktoberNog een laatste mooie dag om naar de tuin te gaan, de rest van de week gaat het stortregenen. En om te voorkomen dat ik me eens zou kunnen gaan vervelen tijdens die regenachtige dagen (:-)) vandaag nog even flink wat oogsten; de laatste spaghettipompoenen (dan kan ik ze op zolder nog weken goed houden). Maar ook wat zomerprei om in te vriezen, een krop andijvie voor morgen en een portie snijbonen voor vanavond (die had ik in juli gezaaid en ze zijn net op tijd oogstklaar, vorige week ook al een kilo of 6 van geoogst).

En dan gaan we gelijk opruimen. Nog wat laatste zaden van Ă©Ă©njarigen oogsten en dan de planten er gelijk uit (niet van de Polygonum, foto, die is nu juist op haar mooist). De laatste tomaten oogsten en dan de planten eruit (er zouden nog wel wat planten kunnen blijven staan, de Brown Cherry en Pokusa en Hazel Gold zijn nog kerngezond, maar we willen gaan beginnen met opruimen en de drainage opgraven).

We gaan wat planten in de vaste plantentuin terugknippen (maar niet te veel en niet te kort, allerlei insecten vinden er onderdak onder de blaadjes, takjes, etc., en allerlei vogels hebben daar dan weer veel baat bij want die kunnen daar dan weer zoeken naar voedsel).Asarina wislizensis Red Dragon 2 1

Wat potplanten als de Asarina wislizensis Red Dragon (foto), Thunbergia Blushing Suzie, Ipomoea quamoclit, Salvia Amistad, etc. bloeien nog steeds. Ze mogen nu de kas in, daar kunnen ze misschien nog wat doorbloeien.

De tuin een beetje ‘opschonen’, zullen we het maar noemen. Nog niet klaar voor de winter maar wel klaar voor de herfst.

Er hangt nog een laatste Hercules-kalebas in het hekwerk voor de kas, misschien niet goed op de foto te zien maar ze is nu zeker 120 cm lang. Vroeger hadden we een buurman uit Sri-Lanka en die vertelde me dat ze daar gewoon worden gegeten (maar dan wel jonger geplukt natuurlijk). Ik heb haar gewoon voor de sier, het zijn opvallende blikvangers, en goed rijp gewoogst blijven ze russen pompoenen, etc. ook nog wel een paar weken mooi.

Kalebas HerculesRuud heeft de bovenlaag al van de composthoop gehaald en de mest en de compost (we hebben 2 hopen, 1 met oude mest en 1 met compost)  eruit gehaald, ze kan zo ondergewerkt worden. En nu het de tijd is van opruimen zijn we dus druk begonnen met het maken van nieuwe compost, alle gezonde afval van de tuin gaat erop (en uitgezonderd tomatenblad). En er zijn ook veel mensen op de tuin die geen compostbak hebben (zonde!), en als zij bladafval van bonen, prei, maïs, etc. weggooien, halen wij dat gewoon uit de algemene bak voor op onze eigen composthoop. En binnenkort gaat Ruud even langs bij de manege, dat er voor alle leden die interesse hebben weer verse paardenmest gestort kan worden.

De herfst is duidelijk begonnen, nog even genieten van een paar mooie dagen, maar eigenlijk is het ook gewoon best hard werken, er is meer dan genoeg te doen voor we kunnen gaan spitten. Komende week gaan de knoflooktenen uitgeplant worden.

En we oogsten natuurlijk nog steeds pepers. Buiten in de volle grond staat de peper Rocoto Rio Hualaga, een pubescens-peper (zeer heet) die ondanks al het slechte weer van mei tot augustus (zelfs 2 keer een paar dagen onder water gestaan) gewoon groeit en bloeit en sinds een paar weken vruchten geeft. Een echte ‘buitentopper’. Als het niet gaat vriezen kan ze makkelijk tot ver in november rijpe pepers geven.

Ook vandaag gaan we ons weer niet vervelen 🙂Peper Rocoto Rio Hualaga plant