Rood

Helaas geen tuinweer, we waaien hier zo ongeveer uit onze verschoning. En dat terwijl we nog zoveel te doen hebben, er moet nog zoveel gezaaid, verspeend, geplant worden. Dan maar binnen tuinieren en nog een paar laatste tomaten zaaien, nog 1 peper, wat eenjarige bloemen, etc.. En natuurlijk de pepers en paprika’s water geven.

Pepers 28 maart 2016

Het gaat goed met ze! Ze hebben nog steeds het beste plekje in huis (en dat is dan in het volle licht/in de zon in een licht verwarmde kamer) en zijn daar duidelijk blij mee. Ze groeien goed en zijn ook niet zo lang meer, elke dag wat eerder licht en wat later donker helpt enorm om wat meer gedrongen op te groeien dan in die eerste weken na de kieming het geval was.

Nog een week of 3 tot 4, dan ga ik heel voorzichtig naar de weerberichten kijken en bedenken wanneer ze naar de kas zouden mogen. Maar nu dus nog even niet, bbrrrr, veel te koud.

Ondertussen onze eerste radijsjes gegeten:

Radijsjes

En dan is het pas echt lente :-). We geven de weeuwenteelt spitskool en bloemkool nu 2 keer per week water en ze groeien goed. Het  wachten is op het draaien van de bladeren van de spitskool zodat ze een kooltje gaat vormen, en de bloemkool moet eerst nog wel wat groter zijn wil ze het begin kunnen gaan maken van het kooltje. Maar er zit vooruitgang in (maar toe zeg, iets minder kou en iets meer zon mag best).

En ondertussen kiemt er van alles, en soms is ‘rood’ dan een handige titel voor een tuindagboek. Want dit zijn de zaailingen van de Amaranthus Hopi Red Dye:

Amaranthus Hopi Red Dye zaailingen

Krootjesrood noemen wij het, misschien is het wel paars. Hoe dan ook, ik las dat de Hopi-indianen de zaden van dit ras gebruiken om er rood gekleurd deeg mee te maken. Ik heb haar gewoon voor de sier, volwassen planten van deze eenjarige houden het donkerpaarsrode blad en ook de bloeiwijzen hebben die kleur. Ik kan me nu al verheugen op de combinatie met bijvoorbeeld blauwe Ageratum, of met knalgele Coreopsis.

Ook rood:

Bloedzuring zaailingen

De zaailingen van de Rumex sanguineus, oftewel bloedzuring. Nu al mooi, met de rode nerven en spikkels in het felgroene blad. Als de planten eenmaal groot zijn en we de blaadjes kunnen eten is ze niet alleen lekker (zachtzuur) maar natuurlijk ook mooi in salades.

En tot slot van dit korte tuindagboek dan nog een foto van de rabarber:

Rabarber loopt uit

Ook die loopt weer uit, bij tuinburen zagen we al echte rabarberplanten, met kleine stengels en bladeren. Maar onze rabarber staat achterin de tuin, in de schaduw; doet het daar prima maar is daardoor altijd wat later dan de rabarber die in de zon staat.

En dus vandaag niet naar de tuin, helaas niet kas 3 in orde maken voor de lente, helaas niet de laatste plantuitjes poten, helaas niet de aardappelen poten, helaas niet nog wat doperwten zaaien, helaas niet de eenjarige bloemen verspenen. Helaas.

Niet getreurd, dan maar in huis tuinieren en nog wat eenjarigen gaan voorzaaien. Misschien de dahliaknollen alvast eens van zolder halen, dan kunnen die komende week worden uitgeplant. En wat meststoffen in de voor- en achtertuin strooien, want er komt ook nog wat regen, dan kan dat in de grond worden opgenomen  en kunnen daar binnenkort weer planten in worden geplant. En nog wat laatste peperplanten verspenen. En de kuipplanten alvast eens nakijken, en terugsnoeien waar nodig, water en voeding geven en dan mogen de eersten deze week weer van zolder naar buiten. Oftewel, de dag is al weer bijna voorbij :-).

 

Pppffff deel 2

Door een aantal oorzaken lopen we achter op ons schema (ons tuinschema welteverstaan).

En één oorzaak is dit, nog even terug kijkend naar vorige week, zo zag de achtertuin er toen uit:

Achtertuin 18-03-16

Afgelopen maandag was het ondertussen zoals op deze foto:

Achtertuin 21 maart 2016

Klaar met bestraten, maar dus nog lang niet klaar met de tuin, nog heel veel te doen.

Op vrijdag:

Achtertuin 24 maart 2016

Het begint er al een beetje op te lijken! Er moet nog van alles worden opgeruimd en afgevoerd, maar we kunnen er al weer gewoon lopen, en zitten (als het niet zo koud was :-)).

Nu ziet het er misschien nog niet heel spannend uit, maar ik heb in mijn hoofd al het idee welke planten ik waar willen gaan zetten, en in welke kleuren ze zullen bloeien.

En dan denken we ineens aan de volkstuin, dagen geen tijd voor gehad. Oh ja, daar moet ook nog enorm veel gebeuren, nog niet alle plantuitjes gepoot, kapucijners en Lathyrussen staan te wachten om uitgeplant te worden. Aardappelen zijn voldoende uitgelopen en moeten nodig worden gepoot, ik moet nog van alles zaaien, kas 3 moet nog worden opgeruimd, te veel om op te noemen.

Dus hup, een dag naar de tuin!

Dit is woensdagochtend:

Kas 2 23 maart 2016 ochtend

En dit is dan woensdagmiddag:

Kas 2 23 maart 2016 middag

Nou, dan ben ik toch lekker opgeschoten, niet?  Nee dus, maar dat geeft niet, het ziet er uit als een ongeordende bende, en misschien is het dat ook wel, maar in mijn hoofd heb ik alles nog op een rijtje (denk ik dan :-).

En gaan we stap voor stap aan de slag. Ruud peulen uitplanten, ik Dahlia’s oppotten, Ruud de laatste verhoogde bak schoon maken en wieden, ik knolselderij en bleekselderij voor zaaien, Ruud  de al geplante pootuitjes en gezaaide worteltjes water geven, ik de laatste bessenstruik snoeien, Ruud de oude peterselie en selderij uit de grond halen, ik de weeuwenteelt kolen en de spinazie en radijsjes in de kas water geven. En zo doen we heel veel maar lijkt het helemaal niets.

Volgende week kunnen we 3 hele dagen plannen voor de tuin, en misschien zijn we dan al weer een beetje ‘bij’, ik hoop het, achter lopen en dat prima vinden is gewoon niet mijn ding, ik word er onrustig van.

Denk niet dat we het slecht naar ons zin hebben hoor, juist als je nog heel veel te doen hebt kun je heel blij zijn met alles wat je van je lijstje af kunt strepen.

Tot slot nog even de melding dat ik op de website van Pokon nog een stukje heb geschreven over de kapucijners die we gezaaid en uitgeplant hebben: Zaai eens kapucijners (pagina opent in een nieuw venster).

En nog een blijde boodschap! Bij het schoonmaken van de verhoogde bak vond Ruud een soort wortelstokje onder de grond. En Ruud weet ondertussen al lang dat er niets weggegooid mag worden voor ik het heb gezien :-). “Waar vond je het precies in de bak?”. Zou het dan een wortelstok van de Impatiens tinctoria kunnen zijn? Vorig jaar in februari gezaaid, prima gekiemd, en de hele zomer gegroeid maar niet gebloeid. Teleurgesteld was ik wel, maar ja, koel Nederland is nu eenmaal geen Afrika, jammer.

Ik had 2 zaailingen, 1 in de verhoogde bak, en dat bleef een kleine plant (houdt niet van droogte en warmte?). En dus het kleine wortelstokje. De andere plant stond gewoon in de tuin, groeide prima in de zomer (meer vocht en wat schaduw). Maar deze winter vast veel meer last gehad van regen en vorst deze winter. Maar natuurlijk gelijk opgegraven (ik wist helemaal niet dat ze een knol maakte). Dit vond ik:

Wortel Impatiens tinctoria

Ruim een kilo zwaar, geen rot of zacht of geschimmeld, gewoon sterk en gezond, een goede Dahliaknol zou er jaloers op zijn. Hup, in de fietsmand en mee naar huis. En in de achtertuin heeft ze nu een mooi plekje gekregen in een grote pot met een luchtig potgrond/zand/vermiculiet-mengsel. Ik hoop en denk dat ze prima uit kan lopen. En dan hopelijk dit jaar wel bloeien.

En waarom doe ik hier nou zo lyrisch over, beetje overdreven?

Nee hoor, 1 foto van de bloei van internet geplukt, voor zover ik weet in Nederland nergens te koop, en overweldigend prachtig (wat mij betreft):

Impatiens tinctoria bloem

Planten ruim 1,5 meter hoog, bloemen ruim 7 centimeter groot, bloeiend van juli tot oktober, heerlijk geurend. Daar hoop ik dus op!

p.s.: ik durf helemaal niets te beloven maar in goede omstandigheden zou ze zaden moeten kunnen geven, ik zal er voor alle zekerheid toch maar alvast een campingbedje naast zetten zodat ik er niet één mis 🙂

 

Ppppffffff

Ja, wij hebben echt enorm hard gewerkt.

Niet op de volkstuin, ik durf het bijna niet te zeggen maar in de afgelopen 2 weken alleen maar een paar keer geweest om zaailingen water te geven. Dus we lopen ook echt flink achter, normaal gesproken heb ik nu al heel veel eenjarigen, etc. gezaaid maar gewoon geen tijd gehad. Want we zijn de achtertuin eens drastisch aan het veranderen. Nou ja, drastisch……. nou, eigenlijk  voor ons best drastisch, ja.

En dus zocht ik eens wat foto’s van ‘vroeger’, zoals de achtertuin toen was. Wij hebben maar een klein achtertuintje hoor, zo’n standaard 8 x 5 meter achtertuin bij een rijtjeshuis middenin Spijkenisse. En het is een fijn huis maar heeft één groot nadeel (en direct een groot voordeel): er is geen achteringang, want bij de bouw van de huizen en de aanleg van de tuinen is de gemeente vergeten een achterpad te maken.

En dat is heel lastig, want alles wat we in de tuin willen doen moet dus door het huis (we zijn dan ook blij dat we plavuizen  hebben :-). Het voordeel is dat we eigenlijk aan de achterkant van het huis niet zo bang hoeven te zijn voor inbrekers (ja, we wonen wel in Spijkenisse). Want je moet wel een domme inbreker zijn om in te gaan breken bij een huis waar je eerst 3 schuttingen over moet klimmen om bij de achterdeur te komen.

Afijn, ons achtertuintje in 2001:

Achtertuin mei 2001

Oh ja, toen hielden we nog van buxus en conifeer. Maar als je heel goed kijkt zie je midden achterin de tuin een palmpje in een pot, een ‘winterharde’ Trachycarpus fortunei. Daar nog in pot, in 2013 al uitgeplant in het rondje met stapelstenen van halve stoeptegels middenin de tuin:

Achtertuin maart 2003

Deze foto is van maart 2003 (jaja, ‘vroeger’ kon het nog wel eens vriezen en sneeuwen in maart :-). Het jonge palmpje in de grond, conifeer eruit en ook al wat andere planten in de tuin.

Dan een sprong, ik heb blijkbaar nooit heel veel foto’s van de achtertuin gemaakt. De achtertuin in 2009:

Achtertuin 2009

Oh ja, palm flink gegroeid. Lastige plant want heel breed en groot, dus we moesten altijd bukken als we achterin de tuin wilden komen. Maar we vonden het wel erg mooi, en elk jaar werd ze iets hoger, de tuin iets voller en de plaats om nog te zitten kleiner.

En gewoon altijd heel druk in de volkstuin, in de achtertuin deden we niet zo heel veel meer, alles groeide er welig, weinig onderhoud, vooral lekker zitten als we thuis kwamen van de volkstuin.

De achtertuin in 2012:

Achertuin 2012

Het begin er (nu achteraf gezien) wel al een beetje ouderwets uit te zien, de kleur van de bestrating weg, de rieten matten op de schuttingen worden al oud en lelijk. Maar nog steeds prima om in te zitten. En verder altijd gewoon druk in de volkstuin.

De tuin in 2014:

Achtertuin 2014

Ja, het wordt nu wel echt een rommeltje. De hele rechterkant in beslag genomen door een tijdelijk houthok, planten weg, buxussen zo groot geworden dat als we met 4 personen op het terrasje zitten en iemand moet plassen, eerst 2 andere mensen op moeten staan om het kleine tafeltje achteruit te schuiven.

Het gaat ons benauwen, dat donkere, volle, niet ruim kunnen zitten, oude steentjes, altijd kletsnat want ondertussen flink verzakt. Maar te druk in de volkstuin om er echt iets aan te doen. Maar wel plannen. Ja, in 2016 gaat het gebeuren. We zien er ook wel tegenop, want zoals gezegd, alles moet door het huis afgevoerd worden.

Maar in 2015 wel al aan de rechterkant een nieuwe schutting gezet (mede omdat de oude echt instortte). En afgelopen winter begonnen met het afbreken van het houthok, de buxussen eruit (noemde ik al dat alles door het huis afgevoerd moet worden?).

En in de afgelopen 3 weken heel hard gewerkt, stapelmuurtjes afgebroken en naar de gemeentewerf gebracht en de hele bestrating eruit en afgevoerd.

En afgelopen week met hulp van een heel goede vriend de nieuw bestelde stenen (ja, ook weer door het huis) naar de tuin versjouwd. En zo ziet het er nu uit:

Achtertuin 18-03-16

Kaal, leeg, maar in ons hoofd nu al ruim en licht. Alle stenen staan netjes opgestapeld.

Van de andere kant gezien:

Achtertuin 19-03-16

Echt geen plant meer te zien, op de palm na, en natuurlijk gaat die blijven. Gisteravond samen met Ary 50 kruiwagens zand de tuin in gekruid (oh ja, ook weer dwars door het huis, vandaar ook het ‘paadje’ van stoeprandjes).

En nu, nu wachten op de stratenmakers, want dat hebben we wijselijk wel uitbesteed, we zijn geen 20 meer en straten maken is een vak dat wij niet beheersen.

Dus in mijn volgende tuindagboek laat ik zien hoe het wordt. In mijn hoofd wordt het licht, en ruim, en kleurrijk, wat meer mediterraan dan het tropische dat we nu hadden. Maar wat mij betreft zijn er geen regels voor het uiterlijk van een tuin, we planten wat we mooi vinden, en als dat dan een goudsbloem of Dahlia tussen de mediterrane planten is, dan doen we dat gewoon. Onze tuin. En ik denk dat we er echt heel erg blij mee gaan zijn.

Vandaag rustdag, en dat betekent dat we naar de volkstuin gaan, maar niet om hard te werken (veel te veel spierpijn trouwens om echt hard te werken). We gaan kruiwagens en batsen terugbrengen, water geven, en daarna gezellig een glas wijn drinken met tuinvrienden. Morgen weer verder…….

 

Lente!!

Eindelijk, de lente is onofficieel begonnen (volgende week officieel maar met dit prachtige weer kun je toch niet ontkennen dat het nu ook al echt zo voelt).

Afgelopen week veel verplichtingen en dus 5 hele dagen niet naar de tuin geweest (jaja, het was afzien :-)). En wat een verschillen zijn er dan al te zien. Nog even een foto van vorige week zaterdag:

Zaailingen erwten en kapucijners in kas

De zaailingen van doperwten, kapucijners, peultjes en Lathyrus.

En dan diezelfde zaailingen gisteren, 7 dagen later dus:

Zaailingen na een week

Eigenlijk de meesten wel groot genoeg om uit te planten. Dus is Ruud aan de slag gegaan met het bouwen van klimrekken voor deze planten op het veldje waar de peulgewassen mogen komen.

Dat komt natuurlijk doordat Ruud de bouwer is en ik de zaaier. Maar ook een beetje omdat hier Ruud geen zin in had:

Veldje voor wortelgewassen

Hoor je het hem al zeggen? ‘Ik pak een riek en dan schuif ik al dat stro opzij. Zo kun je toch geen uien poten. De grond kan zo ook niet opwarmen (het enige puntje waar ik hem wel ook wel een beetje gelijk in moet geven). Het ziet er niet uit. Het ligt overal op het pad, je breekt er je nek over’.  En zo nog wat opmerkingen. Ik heb nog geprobeerd te zeggen dat het inderdaad wel een nadeel is dat de grond nu niet zo makkelijk opwarmt, maar dat het een voordeel is dat de grond in het najaar minder snel afkoelt. Maar die opmerking leek niet aan te komen, want Ruud had zich al omgedraaid en stortte zich op het bouwen van een klimrek.

Dus heb ik de schone taak op mij genomen om de uien te poten.

Uien gepoot

Het kost inderdaad wat meer tijd, dat geef ik toe (maar die tijd win je in veelvouden terug als er zoveel minder gewied hoeft te worden in de komende 10 maanden). Ik heb ook nog wel eens het advies gehad om het stro er nu af te halen (maar bij elkaar is het nu een hele berg stro, waar moet ik het laten), en dan weer terug te leggen als alles over 2 maanden is opgewarmd en geplant (maar dan moet ik dus ook al flink gaan wieden want het onkruid wordt nu al wakker). Plus 2 keer stro verplaatsen. En ik heb het vorig jaar opgemeten, op een diepte van 30 centimeter scheelde het in april slechts 1,5 graad (de kale grond warmer dan de bedekte grond). Ik vind het echt prima zo.

En dus schuif ik in rijen het stro wat opzij tot ik de kale grond eronder zie. Uitjes gepoot, en ertussen ook 2 rijen zomerwortelen en 1 rij winterpeen.

Wortelgewassen gezaaid en gepoot

Het stro ligt nog wat opzij want anders kiemt er natuurlijk niks, tegen die tijd dat de uien uitlopen en de wortelen al redelijk plantjes zijn ga ik het stro weer aanschuiven.

Ik ben er wel 2 uurtjes mee bezig geweest. En daarna ben ik naar Ruud gegaan om te zeggen dat het eerste veldje al vol was, Ruud had ondertussen het bouwsel voor het klimrek klaar en zat op zijn knieën een rijtje stro weg te schuiven waar de peultjes in geplant kunnen worden. Was hij overtuigd, of was het berusting? 🙂

Lang niet zoveel gedaan als we hadden gewild, ik had nog heel veel zaden en bloembollen bij me om te zaaien en op te potten, dat is er verder niet van gekomen (maar dat komt zeker ergens deze week), we zijn de middag geëindigd met het buiten zetten van de terrasstoelen, lekker in de zon gezeten, een flesje water gedronken, gezien dat een pimpelmees een nest aan het bouwen is in een koolmezennestkast, en dat onze nieuwe achterbuurman met grote mond maar ieniemienie hartje 🙂  de kas aan het afbouwen is die de vorige tuinder heeft neergezet. Ja, de lente is echt begonnen!

Terrasstoelen buiten gezet

Mocht je nog willen zien hoe het ondertussen met de pepers en paprika’s gaat, en of de tomaten al zijn gekiemd, etc., morgen(maandag) staat mijn blog weer op de pokon-website.

 

 

Geduld is een schone zaak (maar wel lastig)

IJs in de ton

Nog een koude week. Met vorst in de nacht. Vanaf het einde van de aankomende week gaat de dagtemperatuur van 5 naar 10 graden en de nachttemperatuur van -2 naar +5 graden.

En daarmee wordt ‘tijd is tijd’ toch iets rekbaarder, wat ons betreft. Want wil ik zo eigenwijs zijn en, omdat het maart is, nu pootuitjes planten terwijl het ijskoud is, en de grond kletsnat? Of wacht ik dan tot volgende week, hopelijk iets minder nat, en pootuitjes planten terwijl mijn vingers er niet vanaf vriezen? Dat laatste dan maar, misschien niet van harte, maar wel beter.

De foto van het ijs in de regenton heb ik gemaakt op zaterdagmiddag rond 14 uur. Zo koud was het hier toen dus nog…… je wilt er je handen niet in wassen. Maar ja, we hebben geen verwarmd water op de tuin, dus dan maar zo snel mogelijk wassen en je bevroren rode handen maar zo lang tegen elkaar wrijven dat ze weer iets opwarmen :-). Armoe dus, en wachten op beter weer.

Maar gelukkig is daar de kas, en daarin was het in de zon toch lekker warm, al ruim boven de 20 graden!

Radijsjes groeien

De radijsjes vinden dat ook fijn. Ik heb ze voor de foto voorzichtig en voor maar heel even iets naar één kant geduwd, en dan kun je al zien dat het worteltje rood wordt en al iets gaat verdikken. Het duurt nog wel een week of 2 tot 3 voor we ze kunnen eten, maar we verheugen ons nu al op dat wat waarschijnlijk onze allereerste oogst van dit jaar gaat worden.

Ook gekiemd:

Prei gekiemd

Prei! Ze komen als lusjes uit de grond. Ze staan in de kas, en daar mogen ze verder blijven groeien tot ze ongeveer potlooddik zijn en buiten uitgeplant kunnen worden (maar dan is het al wel mei).

Ook gekiemd:

Spinazie gekiemd

Spinazie. Ook lekker. Ook in de kas, over een week of 4 kunnen we ze al eten, al zou je dat nu nog niet zeggen.

Zie je trouwens het verschil tussen het kiemen van de prei en het kiemen van de spinazie? Waar prei als een lusje van één stengel uit de grond komt, zo kiemt spinazie met 2 kiemblaadjes, elk stengeltje dat uit de grond komt maakt 2 tegenover elkaar staande blaadjes. Dat is het verschil tussen éénlobbig zaad en tweelobbig zaad.

Nog een voorbeeld:

Basilicum Crimson King zaailingen

Basilicum Crimson Red, net gekiemd (niet nu hoor!!, foto van 2 jaar geleden, Basilicum zaai ik niet voor april want ze kiemt snel, groeit snel maar kan geen graad vorst verdragen). Maar je ziet dat ze kiemt met 2 tegenover elkaar staande blaadjes.

In tegenstelling tot deze Sorghum bicolor:

Sorghum bicolor Reds Red Sweet zaailing

Die als één stengel uit de grond komt en van daaruit rollen de blaadjes uit.

Dus als volwassen plant kun je ook niet zo goed meer zien wat uit éénlobbig of tweelobbig zaad geboren is, want dan is de plant groot, de bladeren groot, etc., maar zo jong kun je het dus echt heel goed zien.

Wat is nog meer éénlobbig? Hosta bijvoorbeeld, en Iris, prei, bijna alle grassen, maïs. Maar misschien wel 80 of 90 procent van alle planten komen uit tweelobbig zaad, alles van sla en kool, tot de meeste eenjarige bloemen, krootjes, tomaten en pepers, komkommers en peterselie, en noem maar op.

En is dit dan heel belangrijk om te weten? Nou, niet echt, het zou handig zijn geweest als alle ‘éénlobbigen’ in maart gezaaid moesten worden, of goed tegen kou zouden kunnen, of zo, maar dat is dus niet zo. Maar ik vind het zelf altijd wel heel leuk om te weten en herken het als ik een zaailing zie die uit éénlobbig zaad is geboren.

Gewoon een grappig weetje dus. Tenzij je wel eens gebruik maakt van onkruidverdelger (gif dus). Want dan is het handig om te weten waarom  het onkruid dood gaat van het gif dat je spuit maar het gras niet. Dat komt omdat gras dus uit éénlobbig zaad komt en dus zo wezenlijk verschilt van onkruid dat uit tweelobbig zaad komt dat het een andere verdelger nodig heeft (hoewel ze geloof ik tegenwoordig ook wel regelmatig in een middel gecombineerd worden). Maar goed, ik wilde hier niet iets schrijven over gif maar over één- en tweelobbig zaad.

Tot slot dan nog even terug naar de tuin:

Aardbeien groen tussen oud

Een aardbeienplant zoals die er gisteren uitzag. Het buitenblad is blad van vorig jaar en in deze winter langzaam doodgegaan. Maar ertussen verschijnt nu het frisse nieuwe blad. Nog maar klein, maar het zou zomaar kunnen dat het volgend weekend zulk lekker weer is dat ik het oude blad weg kan gaan knippen zodat het jonge blad alle ruimte krijgt om te gaan groeien. Deze week laat ik het nog even zitten, als een soort van bescherming tussen en boven het jonge blad, tegen de koude nachten die deze week nog komen.

Maar vanaf volgende week kunnen we dus eindelijk echt helemaal gaan beginnen, heel veel zaaien, plantuitjes poten, aardbeiplanten fatsoeneren, de tuin indelen, de gezaaide en gekiemde tuinbonen, doperwten, kapucijners uitplanten, eenjarigen zaaien.

Geniet nog maar even van een weekje rust, volgende week is het voorbij 🙂