Experimenteren

Ik ben het ondertussen zat, wekenlang elke dag windkracht 7 of 8 met af en toe een uitschieter naar windkracht 9, ik krijg er letterlijk hoofdpijn van als de wind te lang langs me heen waait. Maar dinsdag troffen we het; droog, een zonnetje en ‘slechts’ windkracht 6. Naar de tuin dus.

Toen we daar aankwamen liepen we automatisch langs ‘kas 2’ (want daarna kunnen we rechtsaf om de tuintas op tafel te leggen, met flesjes water, een pakje boterhammen en een zak vol zaden). Terwijl we dus langs de kas liepen riep ik achterom naar Ruud: “Kijk, we kunnen een klein bloemkooltje oogsten”!

 

Ik was dus heel enthousiast, maar Ruud zei alleen maar “Ik krijg hier alleen maar experimenteel eten”. Hij doelde wellicht op de chayote, yacon en de 25 zoete aardappelstekken die in huis staan, maar meer waarschijnlijk is het dat hij met zijn opmerking de Thaise curry voor ogen had die ik het weekend maakte maar die niet helemaal gelukt was/in de smaak viel (ik geef toe, ook bij mijzelf niet).

“Nou, ik ga nu lekker tuinbonen zaaien hoor, en bietjes, rode kool, spitskool, kapucijners, allemaal heel gewoon”, zei ik tegen Ruud. De doperwten en sugar snaps zijn al gekiemd:

 

Ik heb maar niet tegen Ruud gezegd dat ik ook wat buitenissige soorten zaaide, zoals de geelbonte Barbarea (landkers), violetcress en Fedia cornucopia, die laatste twee voor mij ook nieuw.

Ik vulde ondertussen mijn 4e zaaitray (het is tenslotte bijna maart, ik had een hele tas met zaden bij me), schreef labels, en zaaide er lustig op los. Ondertussen plantte Ruud de 2 rozen buiten uit die in de kas overwinterden (door ruimtegebrek in de late zomer in de tuin). En daarna zetten we samen 2 rekken, 1 voor de kapucijners en 1 voor de doperwten.

En dan kon ik ook nog oogsten. En dat eind februari! Vorige week nam ik al een aantal venkelknollen uit de kas mee, daar heb ik een heerlijke salade mee gemaakt, en we aten er ook nog een lekkere maar wel erg machtige ovenschotel met gorgonzola mee.

 

De palmkool, zowel buiten als in de kas, begint door te schieten dus die moeten we nodig oogsten, en ook de komatsuna schiet door:

 

Die bloemknopjes kun je natuurlijk ook gewoon eten, ze lijken wel wat op broccolini maar daar smaken ze niet naar, ze smaken naar de kool die ze is (dus palmkoolbloemknopjes smaken naar palmkool, komatsunabloempknopjes smaken naar komatsuna, etc.). Leuk en lekker om te blancheren en dan in salades te gebruiken, of in een roerbak. Zelfs als een deel van de bloempjes al open is kun je ze nog eten. En verder kunnen we nog bieten en wat kool buiten oogsten, en rucola, mosterdblad, snijbiet, etc. uit de kas.

Aan het einde van de vruchtbare tuindag keken we nog even wat we hadden gedaan. En oogstte ik 3 kleine bloemkooltjes. “Wat zal ik er eens mee maken?”, vroeg ik aan Ruud. “Gewoon koken, met een gekookte aardappel, en een stukje vlees” was het antwoord. Ik voelde het al, overleg, enige inspiratie of experimenteren werd niet op prijs gesteld. En dat terwijl ik net had bedacht dat ik ook wat broccoliniroosjes kon oogsten, en wat komatsunabloemknoppen, ik was al aan het fantaseren wat dat samen voor lekkers zou kunnen worden. Maar eigenlijk was het ook goed zo, want weeuwenteelt bloemkool is wel de allerlekkerste bloemkool die er is, heel zacht, na amper 5 minuten koken al gaar,  bijna lichtgroen van kleur en heerlijk van smaak. Inderdaad misschien wel zonde om daar nog kruiden, sausjes of iets anders aan toe te voegen.

Maar dat gaf ik natuurlijk niet hardop toe. In plaats daarvan zei ik “Prima, maar dan eten we vandaag vegetarische pasta met palmkool, knolvenkel, walnoten en gedroogde tomaatjes”. Ruud vond het prima, met ‘gewoon bloemkool’ op het menu voor de dag erop.

 

We aten die avond de pasta met ‘verse knoflook’. Want dat was een spontaan experimentje afgelopen najaar. Ik had na het planten van de knoflook (eind oktober/begin november) nog een aantal teentjes over, de kleinste (want de grootste werden natuurlijk geplant). Weggooien was zonde en ik had ook geen zin om ze weer mee naar huis te nemen. Ik bedacht toen dat ik een rijtje in de kas zou zetten, dichter bij elkaar dan normaal (op ongeveer 4 centimeter afstand van elkaar maar de volgende keer zet ik ze nog iets krapper). Met het idee dat ik er dan in en na de winter misschien wat blad van zou kunnen oogsten voor ik ze rond april weer zou moeten gaan rooien wanneer de pepers, tomaten, etc. naar de kas zouden verhuizen.

Maar in de afgelopen 4 wintermaanden groeiden de plantjes best goed, ze zien er nu zo uit:

 

Ik heb wel een keer wat blad geoogst maar aangezien we nog genoeg knoflook in huis hebben we er verder niets van gebruikt. Maar nu was ik wel nieuwsgierig en haalde ik er wat uit de grond. Ze leken wel wat op stengelui maar hadden een heerlijke, zachte, verse knoflooksmaak:

 

Na het wassen en verwijderen van de worteltjes konden ze met blad en al fijn worden gesneden en worden gegeten. Zeker een succes, heerlijke ‘stengellook’. Ongetwijfeld zullen ze in de lente nog wat dikker worden. En uiteraard zouden ze ook kunnen blijven staan voor de oogst van slanke verse knoflook in mei/juni of ‘gewone knoflookbollen’ in juli maar ik vind dit juist een erg leuke en lekkere tussenvorm. Voor die andere 2 soorten knoflookoogst heb ik genoeg tenen buiten uitgeplant (en die plantjes zijn ook al weer een centimeter of 20 hoog).

Deze 5 stengellookjes heb ik in de pasta met palmkool gebruikt. En zelfs Ruud gaf toe dat die pasta erg lekker was, ondanks de wellicht ietwat vreemde combinatie van kool en venkel was het heerlijk en voor herhaling vatbaar. Ik heb het recept dan ook gelijk ´s avonds op de website gezet: Pasta met palmkool en knolvenkel

Daarnaast heb ik nog een nieuwe pagina geschreven en daar ben ik ook wel een paar dagen ‘zoet’ mee geweest, over de teelt van Yacón

En de pagina over de teelt van zoete aardappelen begon een rommeltje te worden, met elk jaar weer nieuwe informatie die onder de oude kwam te staan. Ik ben die pagina aan het aanpassen maar dat is eigenlijk net zoveel werk als een nieuwe pagina schrijven en ik ben daar dus nog niet klaar mee. Bij deze alvast de link, ik geef op die pagina aan waar ik ben gebleven met het herschrijven (door op die plaats letterlijk te schrijven dat ik ‘daar ben gebleven’ 🙂 ): Zoete aardappel

Zaterdag gaan we naar de tuin, weer of geen weer, want uiteindelijk blijkt er afgelopen week alsnog een ruit in kas 3 kapot te zijn gewaaid. En terwijl die hopelijk vervangen kan worden (er komt alweer een storm aan en dan is met een glasplaat op een ladder staan voor niemand een optie) ga ik in de kas opruimen, om de grond voor te bereiden op het nieuwe jaar, compost erin, omwoelen, aanharken. Misschien zaai ik nog wel een rijtje radijs of rucola, of een paar rijtjes spinazie, soorten die binnen relatief korte tijd kiemen, groeien en geoogst kunnen worden.

En dan ga ik zondag labels schrijven en de tomaten voor dit jaar zaaien (in huis uiteraard want daar kiemen tomatenzaden al binnen 1 tot 2 weken). Of ik de zaailingen na het kiemen net als vorig jaar weer vrij vlot ga verspenen en vervolgens naar de kas breng hangt ook dit jaar weer van 2 dingen af: de weersverwachting en hoeveel plaats ik thuis heb. En over dat laatste kan ik nu al duidelijk zijn: er is geen plaats meer 🙂

 

21 reacties op Experimenteren

Lies 28 februari 2020 om 22:29

Weer zo’n log vol heerlijkheden… !
Lie(f)s.

Chantal Quak 29 februari 2020 om 08:09

Zoveel oogst al, ik ben een pietsje beetje jaloers. Welke labels gebruik jij in de moestuin? Ik weet het even niet meer. Heb nu iets waar ik met een krijtje op moet schrijven maar met al die regen ☔️ is dat niet ideaal denk ik. Heb het liefst iets herbruikbaars.
Groetjes

Wijnie 29 februari 2020 om 08:15

Hoi Chantal,
Ik gebruik niet iets herbruikbaars, maar wel iets wat ik een 2e leven geef: de deksels van chamignonbakjes. Ik knip daar labels van en beschrijf ze met watervaste stift. Door dat ze lichtblauw zijn zie ik ze sneller dan doorzichtig materiaal.
Ja, wat een regen hè! Vorig haar had ik 9 maart de aardappels in de grond, maar dat gaat dit jaar niet lukken nu de grond kletsnat is helaas…
Groetjes Wijnie

Ruud & Diana 29 februari 2020 om 09:43

Hoi Wijnie,
Dankjewel, ook een goed idee!
Ik las deze week ergens ook iets over het hergebruiken van melkpakken (die van buiten papier met plastic laagje zijn en van binnen iets aluminiumachtigs hebben. Ook die schijnen goed te gebruiken te zijn als labeltje, maar ik denk dat voor 1 jaar omdat ze natuurlijk wel wat minder stevig zijn.
groetjes,
Diana

L. Bakker 3 maart 2020 om 16:39

Hallo Diana, ik doe het even zo. Ik krijg nog steeds geen nieuwsbrief, heb me al meeredere keren ingeschreven. Mijn emailadres is [email protected]

Ruud & Diana 5 maart 2020 om 20:57

Hallo,
Wat jammer dat je de nieuwsbrief niet meer ontvangt!
Ik heb toevallig vandaag nog met Augus overlegd, ongeveer 5% van de mensen die staan ingeschreven krijgt nog steeds geen mail, maar dat zijn eigenlijk alleen maar microsoft-gebruikers, zoals emailadressen die eindigen op hotmail.com, msn.com, etc. Op alle andere mailadressen moeten de mails in principe aankomen. Zou het kunnen zijn dat de mail als ‘spam’ wordt gezien? Dat is op zich niet vreemd want het zijn heel veel mails die automatisch worden verzonden. Bij mijn eigen gmail-adres kwam de mail 3 weken geleden voor de eerste keer ook weer in de spambox terecht. Zou je even in je spambox willen kijken? Het is dan heel gemakkelijk op te lossen, door op ‘Meer’ te klikken en vervolgens met rechts op de nieuwsbriefmail te klikken en dan in het menu dat zich opent te klikken op zoiets als ‘geen spam’, of ‘mails van deze afzender vertrouwen’ of zoiets.
Ik hoop dat het op deze manier opgelost kan worden!
groetjes,
Diana

Ruud & Diana 29 februari 2020 om 09:39

Hoi Chantal,
Ik knip ze, van oude verticale lamellen, reepjes en dan 2 puntjes er vanaf.

zaden en labels

En dan beschrijf ik ze met een dvd-writer, of een permanent marker (van de Hema want die blijven het hele tuinseizoen leesbaar). Maar met een potlood kan ook.
En ik ken ook mensen die ze knippen van lege kwark- en yoghurtbekers. Maar die kunststof lamellen zag ik eens bij de gemeentewerf, meegenomen, gesopt en geknipt, gaan heel veel jaren mee, kan ik hergebruiken tot ik de letters er niet meer afkrijg.

groetjes,
Diana

Petra 29 februari 2020 om 10:23

Hoi Diana en Chantal,
Ik heb niet het geluk gehad dat ik kunststof lamellen heb gevonden, maar heb bij de doe-het-zelver een lange harde kunststof strip (als ik me goed herinner 6 meter lang en 1 cm. breed voor ongeveer €3) gekocht, daar labels van 8 cm. van gemaakt en beschreven met watervaste stift. Ieder voorjaar maak ik ze in een sopje schoon en herschrijf ze ( aan beide kanten !) waar nodig.
Ik gebruik ze nu al voor het 6e jaar.
Groeten,
Petra

Cor 1 maart 2020 om 08:48

Je neemt oude (wat bredere )luxaflex ,knipt ze in stukken en schrijf met een permanent marker de naam .Doe ik al jaren,alleen.,in plaats van namen nummer ik mijn planten.

Dinie 1 maart 2020 om 17:20

Wij gebruiken de stokjes van ijslolly’s beschreven met watervaste stift. Ze gaan jaren mee, de naam blijft er gewoon opstaan voor de volgende zaai-sessie. Voor buiten gebruik ik van de roerlatjes voor verf. Even afschuren en gronden en de bovenkant heb ik geel geschilderd. Die beschrijf ik met watervaste stift. om de paar jaar verf ik ze over. Sommige latjes trekken krom, maar dat vind ik geen probleem.

Yvonne 1 maart 2020 om 21:58

Ik knip oude bakjes van de Chinees of ijsbakken in repen. Gaan jarenlang mee.

Thérèse Zwaard 2 maart 2020 om 08:59

Heerlijk hè, die verse knoflookjes, veel zachter dan de teentjes. Wat ook lekker is: hele erwten in een klein bakje met biologische potgrond, of je eigen moestuingrond laten kiemen in het raamkozijn (tot ca. 10cm). Afknippen en op het allerlaatst fijngeknipt aan je soepkom of roerbakschotel op je bord toevoegen.
De Groei & Bloei labels beschrijf ik altijd met een potlood hardheid B, regen- en zonbestendig, en er ook weer af te poetsen en opnieuw te gebruiken. Op den duur breken ze wel, net als al het andere plastic. Groet, Thérèse

Ruud & Diana 2 maart 2020 om 13:37

Hallo Thérèse,
Dankjewel voor de tip! Klinkt leuk en lekker, een soort ‘tuinkers’ van erwtjes.
Ga ik zeker proberen!
groetjes,
Diana

Petra 2 maart 2020 om 13:22

Hoi Diana,
Mijn vraag heeft niks te maken met dit laatste blog, maar ik was op zoek naar een recept van witlof en op de Receptenpagina kom ik niet verder als Terrine van Sushi (overig)
Ligt dit probleem aan mijn IPad of ergens anders ?
Groeten,
Petra

Ruud & Diana 2 maart 2020 om 13:49

Hallo Petra,
Nee, dat ligt niet aan jouw IPad, de receptenpagina (en inmaakpagina) is gemaakt met behulp van een plugin/programma dat ondertussen flink verouderd is en al 5 jaar geen update meer krijgt. Daardoor is er geen onderverdeling meer en staat er één grote brij van receptnamen in grote letters, en ook de links op de diverse pagina’s werken niet goed meer. Augus bedenkt of hij het nog wil proberen te repareren of het in een heel ander programma wil gaan overzetten, is allebei veel werk. Dus ik vrees dat het even een rommeltje is maar er komt uiteindelijk een oplossing. Bij deze in ieder gevval even de recepten met witlof:
https://mooiemoestuin.nl/recept/witlofbootjes-met-gerookte-zalm-overig/
https://mooiemoestuin.nl/recept/stamppot-met-witlof-en-brie-hoofd/ (mijn favoriet 🙂 )
https://mooiemoestuin.nl/recept/aardbeiensalade-met-rucola-salade/
https://mooiemoestuin.nl/recept/veldsla-salade-met-manchego-en-sinaasappel/
groetjes,
Diana

Petra 3 maart 2020 om 08:03

Diana,
Dankjewel !
Petra

Stella 2 maart 2020 om 16:54

Hallo Diana, dit heeft ook niks te maken met de laatste blog ,mijn groeilamp is eindelijk aangekomen maar mijn zaailingen hebben nog maar het eerste kiemblaadje ,ik moet wachten op het tweede hè om ze wat dieper te zetten .ofwel moet ik ze opnieuw gaan zaaien kan ook natuurlijk .ze zijn al wel wat langer dan anders met dit donkere weer .bedankt alvast

Ruud & Diana 5 maart 2020 om 20:55

Hallo Stella,
Voor nu is het het belangrijkst om ze lichter te zetten, als je zelf al aangeeft dat ze lang en dun worden.
Als je ze in vermiculiet of via de denomethode hebt gezaaid kun je ze al gaan verspenen als ze 2 kiemblaadjes hebben (want in vermiculiet en papier zitten geen voedingsstoffen). Als je ze in zaai- & stekgrond of een potgrondmengsel hebt gezaaid zou ik wachten tot de zaailingen 2 kiemblaadjes + 2 echte blaadjes hebben.
groetjes,
Diana

Juliette van der Knijff 5 maart 2020 om 21:17

Beste Diana,

Twee weken had ik je bericht niet ontvangen. Wat saai. Bleken ze in de SPAM te zitten. Hopelijk nu weer ok.

Ik lees je verhalen met ontzettend veel plezier. Ze zijn mooi geschreven en ik vind je taalgebruik echt een compliment waard. Maar het allerleukst vind ik het commentaar van Ruud. Ik moet er altijd hardop om lachen. Ga alsjeblieft heel lang door met deze ‘formule’. Bedankt!
Juliette

Peter Brabander 10 maart 2020 om 15:16

Peter Brabander, prinsenbeek
Ik heb een paar zakken Bokhasi gekocht en Wil daarmee experimenteren in mijn composthoop. Het wordt in Japan al heel lang gebruikt om te fermenteren. Het wordt ook door Ned boeren toegepast. Hoe denk jij erover om dit te gebruiken. Bokashi zegt dat fermenteren beter is dan composteren omdat de temperatuur niet zo hoog wordt waardoor ook de goede bestanddelen verloren gaan.
Groet Peter

Ruud & Diana 12 maart 2020 om 09:22

Hallo Peter,
Ik hoor inderdaad steeds vaker over Bokashi en was van plan om het zelf ook eens te gaan proberen maar het is er nog steeds niet van gekomen.
Ik zou het zelf niet in de compostbak gebruiken maar het in de bekende bokashi-emmers gaan gebruiken en het vocht als voeding geven en de bokashi-compost later tussen planten in leggen. Maar dat zou mijn eerste idee zijn, ik kan je verder dus niet helpen met tips, ik hoop dat iemand met ervaring met bokashi je nog wat op weg kan helpen!
groetjes,
Diana


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties Do NOT follow this link or you will be banned from the site!