Oude en nieuwe technieken en inzichten

Allereerst iedereen heel hartelijk dank voor alle lieve en bemoedigende berichten (en persoonlijke horrorverhalen) na onze kleine vriezerramp!

Het is met deze hittegolf allesbehalve tuinweer (in de vroege ochtend het hoognodige water geven, tomaten tikken en wat groenten oogsten voor een maaltijdsalade zodat ik niet hoef te koken…..en dan vlucht ik weer naar huis). We houden deuren, ramen en gordijnen dicht tot in de avond en hopen toch zo op een goede bui volgende week!! Niet voor ons maar we zien dat bladeren van bomen en struiken in parkjes en langs de weg slap hangen, verdorren en afvallen. Ik heb bijna de neiging om de bomen langs de weg met een gietertje water te gaan geven. En ik fiets ‘rammelend’ naar de volkstuin en weer naar huis; het is zo droog dat de tegels op de fietspaden los liggen te klapperen. Maar volgende week komt alles weer een klein beetje goed (voor nu dan, ik heb het helaas niet over de lange termijn). Het gaat regenen en de temperatuur daalt naar normale waarden voor augustus. En minder belangrijk maar leuk voor onszelf: dan kunnen we ook weer oogsten en beginnen met het vullen van de lege en ondertussen blinkend schone vriezer 🙂

Nu ik toch door de hittegolf aan huis ben gekluisterd kan ik wel een extra blog schrijven. Dat wordt dan wel veel tekst, als het over inmaken gaat wil ik proberen om zo volledig mogelijk te zijn. Met als start de melding dat ik geen kok of wetenschapper ben (maar ik zou mezelf wel een ervaringsdeskundige durven noemen), hieronder vind je mening en ervaring; verbeteringen of aanvullingen door mensen die er voor geleerd hebben zijn altijd van harte welkom!!

Met ruim 250 potten jam, gelei, chutney, tomatensaus, zoetzuur, limonadesiroop, sambal, etc. per jaar durf ik wel te zeggen dat ik in ieder geval ervaring heb in het inmaken 🙂

Ik maak al 30 jaar lang in. Vroeger ging dat om een stuk of 20 potjes per jaar, vooral soorten als komkommer in zoetzuur, aardbeienjam en rabarbermoes.

Maar elk jaar vond ik het leuker worden, en dat resulteerde in een groeiend aantal inmaakboeken, bewaarde tijdschriften, opgeslagen internetpagina’s en in schriftjes ingeplakte krantenknipsels. En elk jaar durfde ik een pietsie klein beetje meer te experimenteren.

Maar er zijn wetten in het inmaken waar niet mee te spotten valt: als je geen aanvullende chemische of andere conserveringsmiddelen wilt gebruiken ben je afhankelijk van voldoende zout (natrium) en/of zuur (azijn) en/of zoet (suiker). En natuurlijk is verhitten heel belangrijk. En hygiëne. En het vacuüm van de potten. Zo dacht ik er in ieder geval in de jaren 90 nog over.

Dit is één van de oudste foto’s die ik nog kon vinden van een inmaak – blijkbaar blokjes komkommer in een zoetzuur, bijna 20 jaar geleden. De foto zal met mijn eerste digitale fotocamera zijn gemaakt, aan het einde van het fotorolletje afdrukken-tijdperk 🙂

Ik heb altijd ingemaakt en nooit geweckt. Ik heb ook niet zoveel zin in dat laatste; door wat slechte jeugdherinneringen aan slappe en nogal zoutige flauwe olijfgroene bonen in potten. Maar ook omdat het me zo’n gedoe lijkt. Wecken – Weck is trouwens eigenlijk een merknaam van een bedrijf dat (overigens prima kwaliteit) benodigdheden voor die techniek verkoopt. ‘Meneer Weck’ is ongetwijfeld heel blij dat de naam zo beroemd is dat die wordt gebruikt voor de handeling :-). Het is een klein beetje vergelijkbaar met de maggiplant, vernoemd naar het bekende aromaflesje, terwijl het plantje echt al veel langer bestond dan het flesje. En het flesje bevat niet eens maggiplant. Als je meer informatie over wecken (en dat is dus eigenlijk het inmaken via de waterbadmethode) zoekt kun je het best in de Engelse taal googelen (omdat in Amerika heel veel wordt ‘geweckt’) op termen als ‘water bath canning’ of ‘pressure canning’.

De reden voor dit blog is trouwens een berichtje dat ik op instagram (en facebook) postte:

Ik heb er enorme hoeveelheden vragen en opmerkingen op gehad, onder andere van mensen die normaal gesproken alleen wecken en bezorgd of soms zelfs boos waren en deze manier van inmaken ongezond, gevaarlijk en amateuristisch vonden. Ik begrijp ook best dat als je altijd alleen maar weckt, deze ‘gewoon ingemaakte’ tomatensaus niet veilig lijkt. En het is altijd prettig om aan methoden vast te houden die je kent en die prima werken. Zoals ik nog steeds altijd potten schoonmaak door ze na het afwassen in de vaatwasser toch nog met wat soda en kokend water was en met kokend water naspoel (ook al weet ik dat dat minstens één overdreven stap teveel is, en dat het ook in de oven kan of in een sterilisatieapparaat voor babyflesjes en er zijn vast nog meer methoden).

Oftewel: doe wat je zelf fijn vindt, met of zonder waterbad, maar altijd met aandacht, werk hygiënisch, houd je aan een beproefd recept of denk op z’n minst serieus na over de veiligheid en hoe je die zo nodig positief kunt beïnvloeden (bijvoorbeeld door wat citroensap toe te voegen om de pH te verlagen, wat langer in te koken, etc.).

Bedenk daarbij dat wecken ook alleen maar volledig veilig is als er een temperatuur van meer dan 121 graden wordt gehaald en dat lukt alleen in een speciale ‘high pressure canner’ en zeker niet in een snelkookpan of gewone weckketel. Of door lange tijd of in een oven op hoge temperatuur te wecken. Voor meer informatie daarover: Weckenonline. Ik schreef eens een blog over botulisme; het stiekeme gevaar van zelf inmaken met heel veel specifieke informatie en heel nuttige meningen en ervaringen in de reacties van andere mensen: Botulisme.

Maar ik kreeg ook vragen, bijvoorbeeld over het schoonmaken van potten, over de soort potten, of je de saus ook kunt invriezen (uiteraard, ik maak de saus in omdat ik niet genoeg plaats in de vriezer heb had 🙂 ), etc.. Daarom verwijs ik ook graag nog even naar de pagina’s die ik over de beginselen van het inmaken schreef:

De tomatensaus zoals die eruitziet na het inkoken en inmaken (zonder wecken/waterbad)

En als je zelf tomatensaus wilt inmaken lees dan vooral ook nog even het wat meer uitgebreide recept. Je kunt de tomatensaus natuurlijk ook wecken, maar na meer dan 250 potten op deze manier te hebben ingemaakt durf ik wel te stellen dat ze ook veilig op deze manier ingemaakt kan worden: Tomatensaus van geroosterde tomaten

Terug naar het verhaal (excuses voor dit enigszins van de hak op de tak schrijven). Ik maakte dus alleen in. En ik deed dat volgens bestaande recepten. En dat betekende veel (gelei)suiker, veel azijn, extra citroensap, nooit water toevoegen want dat verdunt; alles voor de houdbaarheid en veiligheid. Dus de komkommer van 20 jaar geleden werd nog ingemaakt in azijn met suiker, en wellicht wat smaakmakers als een uitje, mosterdzaden en peperkorrels. En koken, komkommerstukjes erbij, 2 minuten doorkoken en dan kokendheet de hete potten in, direct afsluiten en vacuüm laten trekken. Zo, dat was veilig! Wel erg zuur, en erg zoet, en toch ook lekker in zijn eenvoud.

Maar in de afgelopen 10 jaar begon ik steeds wat meer te experimenteren. Met bijvoorbeeld een gezonde vruchtencompote zonder suiker; puur vruchtenmoes voor in de kwark:

Over de houdbaarheid kan ik kort zijn want ik maakte juist deze week het allerlaatste potje van november 2020 op :-). Het recept vind je hier: Opgespaard. Het werd me steeds duidelijker dat je het bewaren in tweeën moet delen: Bewaren deel 1 is wanneer je inmaakt en de pot dus gesloten is; hygiëne is dan het belangrijkst en de inmaak moet heel heet in kokendhete en dus steriele potten en vacuüm trekken. Dan is het lang houdbaar. Bewaren deel 2 is wanneer de pot eenmaal open is gemaakt en dan is hygiëne ook heel belangrijk (altijd en schoon lepeltje of vorkje gebruiken) maar dan wordt het gebruik van zout, suiker en azijn ook heel belangrijk. Een opengemaakt potje vruchtenmoes zonder suiker kan ik maximaal 5 dagen in de koelkast bewaren (daarom maak ik het dan ook in kleine potjes in). Een potje vijgenjam volgens Christine Ferber in het boek Larousse Confituren (met heel veel suiker) kan ik na opening nog zeker 2 maanden in de koelkast bewaren (en waarschijnlijk ook nog wel langer maar dan is het al lang op, omdat het nog steeds mijn favoriete jam is :-)). Een ander voorbeeld is deze appel-/perencompote zonder suiker (ik kan het recept even niet vinden, dat heb ik misschien nog niet op de website geplaatst):

Ook nu koos ik voor wat kleinere potten want ik weet dat de moes na het openen van het potje eigenlijk gelijk op moet omdat de inmaak in afgesloten vacuüm potten prima houdbaar is, maar de moes door het gebrek aan voldoende zoet/zuur in een opengemaakte pot binnen een week kan bederven.

Vorig jaar maakte ik, met dank aan mijn half Italiaanse tuinbuurvrouw/-vriendin Laura voor het eerst sott’olio van courgettes. Daarbij leg je courgettes na een behandeling met azijn en dan weer droogdeppen, etc. onder olie. Sterker nog, ook nog zonder verhitting; niet koken, niet verwarmen, niet inmaken en geen waterbad/weck. Ik zou het 20 jaar geleden niet hebben gedurfd. We maakten afgelopen februari de laatste pot leeg en die was nog heerlijk en zonder enige vorm van bederf. De houdbaarheid moet te maken hebben met een verhoogde zuurgraad (door het weken in witte wijn en azijn) en het afsluiten in de olie. Maar ik durf er vooralsnog niet mee te experimenteren hoor, hier ligt mijn grens wel zo ongeveer :-).

En zo leer ik steeds weer een beetje meer over inmaken, en probeer ik steeds meer recepten en variaties daarop. Kijk bijvoorbeeld op deze pagina met inmaakrecepten, je vindt er meer dan 175 recepten van soorten inmaak die ik zelf eens maakte, van de 30 jaar oude eenvoudige jam van gelijke delen fruit en geleisuiker tot de nieuwe soorten en mijn eigen experimenten die houdbaar bleken. En er komen er nog heel veel bij, omdat ik soms nog geen tijd heb gehad om eren recept op de website te zetten (zoals de appel-/perenmoes zonder suiker) en omdat ik nog heel veel nieuwe recepten wil proberen).

Tjongejonge, wat een lange inleiding om uiteindelijk tot dit punt te komen:

Ik ben wat in de war, want de laatste 3 recepten die probeerde tarten ook de wetten van het inmaken weer. ik kocht vorig jaar het Engelstalig inmaakboek van de Nieuw-Zeelandse Kylee Newton (The Modern Preserver). Ik maakte er al wat leuke soorten jam uit, en bijvoorbeeld deze Vijgenchutney Ze heeft niet alleen dit boek geschreven maar verkoopt ook allerlei soorten inmaak onder de naam Newton & Pott, ontwikkelt recepten, schrijft, geeft masterclasses, etc.. Betrouwbaar en ervaren dus.

Ik zag in het boek een recept van blauwe bessen ‘in a pickle’. Daarin wordt een ‘brine’ gemaakt door in een pan 250 cc azijn, 250 cc water en 150 gram suiker te mengen. Daar gaat 1 theelepel zout bij, 50 gram verse gember (geschild en in plakjes gesneden), de rasp van 1 limoen en de rasp van 1 citroen (het sap wordt niet gebruikt), 8 kruidnagels (heb ik vervangen door pimentbolletjes want ik houd niet van kruidnagel), 4 peperkorrels, 2 kardemompeulen, 2 steranijs en 1 kaneelstokje in stukken. Dit wordt langzaam aan de kook gebracht, wordt dan van het vuur gehaald en mag 10 minuten trekken (en koelt dan dus ook al heel langzaam af). De specerijen/kruiden worden vervolgens uit het azijnmengsel gehaald en over 2 tot 4 (afhankelijk van de maat) gesteriliseerde en nog warme potten verdeeld. Dan wordt er 850 gram verse blauwe bessen over de potten verdeeld. En ten slotte wordt de nog warme maar zeker niet kokendhete ‘brine’ over de potten verdeeld, tot de blauwe bessen onder het vocht staan. Tik een paar keer met de pot op het aanrecht om eventuele luchtbelletjes te verwijderen, voeg indien nodig nog wat azijnmengsel toe tot 0,5 centimeter onder de rand van de pot, en sluit dan het deksel.

Voor alle duidelijkheid: er zit niet genoeg suiker in voor een lange bewaring. Er zit niet genoeg azijn in voor een lange bewaring. En er zit niet genoeg zout in voor een lange bewaring. De pot is nog wel heet maar het azijnmengsel is niet meer dan warm, en de blauwe bessen zijn rauw. Dat betekent dat het qua hygiëne ook niet 100% waterdicht is want er kunnen schimmels of bacteriën op blauwe bessen of handen zitten (al heb ik mijn handen maar ook materialen als lepels, etc. wel extra goed schoon gewassen). En tot slot: de potten zijn ook niet vacuüm. Toch staat er dat het ongeopend 1 jaar houdbaar is. Eenmaal geopend moet het in de koelkast worden bewaard en binnen 4 tot 6 weken worden opgemaakt. Tot slot wordt er nog een tip gegeven waar je het bij kunt eten: “Try with goat’s cheese and watercress on seeded toast, or on top of smoked mackerel and crème fraîche canapeés”. Klinkt bijzonder en lekker.

Ik heb het bijna 2 weken geleden gemaakt, 2 potten, ze staan in de keuken. Ik bedwing me en wil pas over een paar weken een pot openmaken. Voor nu ziet het er prima uit en ik denk dat de uitgekiende combinatie van suiker, zout en azijn er juist net voor zorgen dat de inmaak niet gaat schimmelen, net te zuur is voor botulisme, niet zout genoeg is om te gaan fermenteren, etc.. Een beetje eng maar hopelijk wel lekker 🙂

En zo maakte ik ook deze, uit hetzelfde boek:

Omdat ik 7 potten had durfde ik er van deze wel na een paar dagen één open te maken om te proeven: het is heel bijzonder want je proeft duidelijk een vleugje alcohol van de gin, en het is vooral heel zuur (van azijn en limoen, zeker niet zoet (met maar 1 eetlepel suiker), fris en kruidig door de munt en jeneverbessen, en pittig door het pepertje. Kylee Newton noemt het zelf ‘sharp, boozy and spicy’. En ze adviseert het bij kip, vis of hamburgers (ja, zeker dat laatste begrijp ik!!), en bij zalm, gerookte vis of op een sandwich. En dat laatste snap ik ook want ik hield nog wat van de komkommer en azijnmengsel over en zette dat in een bakje in de koelkast. De alcohol in de gin vervliegt dan (tenzij je een afgesloten bakje gebruikt) maar de plakjes waren de dag erop heerlijk als topping op een broodje gezond. En dus kun je ook overwegen om dit inmaakrecept als een vers zoetzuur te maken, en dan ook zeker nog wel een paar dagen in de koelkast houdbaar.

Ik googelde even en vond het recept van deze ‘gin pickled cucumber’ hier (inclusief een instructievideo van Kylee zelf): The Happy Foodie. En andere ‘brines’ van haar hand kun je hier vinden: New Zealand Herald – Pickled Fruit

Tot slot: ik kan nog niets over de houdbaarheid zeggen, het is ook voor mij heel erg nieuw. En ik puzzel nog even door hoe dit zomaar lang bewaard kan worden zonder koken, inmaken, wecken (het zal ongeveer hetzelfde idee als de sott’olio zijn; van alles net genoeg). Wel heel spannend, en weer wat geleerd en ervaren, en ook nog erg lekker!!

Zo maakte ik gisteren deze nog, niet uit eigen tuin, maar wel heel leuk en lekker (en lang bewaarbaar en bruikbaar in recepten uit het Midden-Oosten zoals tabouleh, tajine, etc. maar ook in desserts, in een glas koud water, alleen het sap of ook het vruchtvlees en zelfs de schil):

En gisteren schilde ik de 7 geoogste carosello’s en legde het vruchtvlees in blokjes in een pekel, daar moet ik zo direct nog iets mee gaan doen, ik verzin nog even wat dat wordt. Het wordt in ieder geval een bestaand recept, ik durf hier ook zeker nog niet mee te experimenteren.

4 van de 7 geoogste carosello’s (het ras Massafrese, ik kocht de zaden bij Tuttosemi in Italië)

Dit was mijn tweede (en met ruim 2700 woorden ook nog eens heel lange) blog in een paar dagen tijd. Excuses, ik geef de hitte en het verplicht binnen zitten de schuld. En ik beloof komende week niemand te spammen met nog een blog. Ik hoop volgende week vooral achter het raam naar een lange, malse en welkome regenbui te kijken. En te oogsten. En de vriezer langzaam weer te gaan vullen. En misschien nog wat in te maken :-).

Tot slot nog één foto, van een bloem. Amaranthus Mira, ze lijkt heel veel op het ras Dreadlocks maar de enorm lange bloeiaren (tot wel een meter lang) die als dreadlocks langs de planten hangen zijn nu niet knalroze maar roze met groen gemêleerd. Een nieuw ras, en gelijk verliefd op!!

Abonneer
Laat het weten als er
guest

55 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Karin

Fantastisch goed blog!

Ik woon sinds 2 jaar in Bulgarije, waar iedereen van alles zelf verbouwt en inmaakt. Ik ben er dit jaar ook mee begonnen, nadat mijn buurman veel te veel zaailingen over had: tomatenplanten in potten (sommige zijn zo hoog dat ik er bijna niet meer bij kan (ik ben 1,80m met lange armen ;), dat had ik dus niet verwacht) en courgettes in zakken. Ik koop mijn groenten en fruit lokaal in of ik ruil met de buren. Vorige week heb ik jouw recept voor het inmaken van tomaten gemaakt!

Ik heb jouw website pas een paar weken geleden ontdekt en ik vind alle informatie, die je deelt ontzettend leerzaam. Je schrijft zo duidelijk en je blogs lezen als een goed boek.

Door jouw blogs, foto’s en algemene informatie heb ik zaden gekocht voor boerenkool, snijbiet etc. en bij ik als een dolle aan het zaaien voor het najaar/winter.

Heel veel dank voor dit alles!

Hartelijke groeten uit Sofia.

Karin

SaskiaB

O ik zie jou wel als een (ervarings) expert hoor! Nadat ik dat recept van de saus van geroosterde tomaten van jou heb gezien maak ik altijd dat recept voor het maken van tomatensaus/soep. Ik haal niet helemaal overal de zaden uit, en ik doe het gewoon met de Pureerstaaf pureren, dus met velletjes. Maar met tomaten als liguria en blush word het altijd zo heerlijk, dat ik me niet kan voorstellen dat een andere basissaus nog lekkerder zou kunnen zijn!
O ja, en ik doe vaak er per ovenschaal 1 laag courgetteschijven bij (dat die ook opgaan. Niet meer, omdat ik bij courgettes altijd bang ben dat het inmaken mislukt) en soms paprika’s die over zijn.

Margriet.M

Hallo Ruud en Diana,
Wat goed van je om zo snel na de ramp met vriezer alweer een nieuwe blog te schrijven.
De recepten die noemt lijken me erg lekker. Zelf vind ik het ook inmiddels leuker om met bv jam iets bijzonders te doen, na de paprika jam van jou in 2020, heb ik dit voorjaar een peperjam gemaakt van perzik met Madame Jeanette, echt heel lekker. Maar ook een 17e eeuwse kersenjam. Jij hebt me op het idee gebracht en ik ben inmiddels ook al druk op zoek naar bijzondere recepten, we hebben dit jaar veel pruimen dus ik heb nog heel wat voor de boeg. Jouw blogs werken heel inspirerend op me en daar wil ik je voor bedanken. Nog veel succes met het vullen van de vriezer. Groetjes Margriet.M

Maria

Hoi Diana.

Eerst ook mijn medeleven n.a.v. je blog gisteren over het vriezer ongelukje. Vreselijk, ik had het echt met jullie te doen.

Bedankt voor dit nieuwe blog, in mijn ogen ben jij echt wel een expert, ook als het om het inmaken / houdbaar maken van groenten en fruit gaat. Heerlijk om te lezen en inspiratie op te doen, Nu heb ik een vraag. Het heeft wel niks te maken met inmaken. Een paar weken geleden heb ik nieuwe aardbeiplanten uitgeplant, ze groeien zeer goed en het lijkt wel alsof er al zichtbare knoppen gevormd worden. Ik lees altijd dat de aardbeiplant in het najaar de vruchtknoppen al aanmaakt voor het jaar erop, maar ook hoorde ik van iemand dat men het beste de vruchtknoppen die nu verschijnen eruit haalt. Wat is nu waar? Als ik de (zichtbare) knoppen er nu uitknip, heb ik dan nog wel vruchtvorming volgend jaar? Worden er tegelijkertijd ook nog onzichtbare vruchtknoppen gevormd? Ik kom er niet uit, heb toch echt al wat tijd besteed aan het zoeken van info.

Ik zou het echt waarderen als jij of iemand anders die hier ervaring mee heeft of het antwoord weet, mij hiermee wil helpen. Alvast reuze bedankt!

Fijn weekend en hartelijke groeten
Maria

Rogier

Hoi Maria,
Ik heb vorig jaar ook jonge aardbeien planten geplant. Ik kreeg toen ook het advies om de knoppen/bloemen weg te halen, zodat de plant zich kan richten op het wortelgestel en niet alle energie verloren gaat aan het maken van vruchten. Ik vond het in eerste instantie ook zonde!
Bij een strenge winter sterft de plant boven gronds af. Maar het wortelgestel blijft leven en de plant komt in het voorjaar weer op.
Dit jaar heb ik een prima eerste oogst gehad!

Maria

Hoi Diana

Hartelijk dank voor de uitgebreide uitleg en tips. Ik vergat erbij te vertellen dat het om plantjes gaat die alleen een droog lang wortelgestel hadden zonder aarde en een klein beetje groen eraan, dus niet van de plantjes in een pot met aarde. Ze zijn echter al als een dolle gegroeid en echte plantjes geworden.

Ik twijfel heel erg omdat ook gezegd wordt dat in het jaar voor de echte bloei en oogst van de plant, de knoppen al aangemaakt worden, dus voor het jaar erop. Als ik die knoppen dan weghaal, hoe zit dat dan? Ik wil natuurlijk niet de oogst voor volgend jaar negatief beinvloeden. (Patent?) kali is wel een goede tip, dat ga ik nog aanschaffen.

In het kort gezegd, ik kan dus zonder zorgen voor een negatieve invloed op de bloei voor volgend jaar nu de knoppen weghalen bij het soort plantjes wat ik heb? (die met het kale wortelgestel voordat ze de grond ingaan)

Een fijne zondag gewenst voor jou & Ruud!

Maria

Reuze bedankt nogmaals Diana! (en excuses voor mijn gevraag)
Dit neemt mijn laatste twijfel weg. Ik heb zojuist alle bloemknoppen weggehaald. Wat waren het er al veel, vond het wel een beetje zielig voor de plantjes. 🙂

Ik had je infopagina over de aardbeiplant al doorgenomen en ga dat nog eens doen, heerlijk dat je zoveel info met ons deelt. Ik maak er vaak gebruik van 🙂

Hartelijke groeten,
Maria

Tessa Morice

Ik begreep altijd dat eenmalig dragende aardbeien hun bloeibeginsels voor volgend jaar inderdaad in de nazomer (september) aanmaken, bij doordragers geldt dat niet.

Maria

Inderdaad Tessa, dat had ik ook zo begrepen, daarom was ik zo in twijfel toen mij verteld werd dat ik de knoppen er nu uit moest halen. Nou ja, ze zijn er nu uit, ik vertrouw er maar op dat Diana weet waar ze het over heeft. Maar verwarrend vond ik het wel, die tegenstrijdige berichten hierover. Ik ben benieuwd hoe het volgend jaar zal gaan.

Pien W

Ik ben geen echte aardbeienkenner en heb geen doordragers maar dacht dat je eenmaaldragende aardbeien na half augustus helemaal met rust moet laten omdat de plant dan de bloemknoppen voor volgend jaar gaat vormen. Zoiets als rabarber en asperges die je na de langste dag ook alle energie voor volgend jaar gunt. Die bloemknoppen zie je niet maar ondergronds begint dat proces. Bij het huwelijk van de koning (2002?) kregen de gasten ijs met Lambadaaardbeien als dessert. Nou, dan moesten die lekker zijn. Ik ging 100 planten bij Duivenvoorden halen, plantbedden klaar, mijn auto vooraf leeg gemaakt en kratjes er in. Tot mijn verbazing kreeg ik wat plastic zakjes in mijn handen gedrukt. Ik kon 100 planten in één hand vasthouden, worteltjes met een enkel en klein blaadje er aan, uit zijn koelcel. “Maar ik wil echte planten want ik wil dit seizoen al kunnen oogsten?” Hij lachen, zet maar in de aarde, over 6 weken kan jij oogsten want die knoppen zie je niet maar zijn al aangelegd. En waarachtig, 6 weken later, op mijn verjaardag, de eerste aardbeien gegeten! Groeten, Pien

Maria

Pien, jij ook bedankt voor het delen van je ervaring. Ik vind het altijd heel interessant om anderen hun ervaringen te horen. Met 100 planten die in de zomer al knoppen maken kan ik me voorstellen dat je in het najaar al een geweldige oogst had, leuk! (zoveel heb ik er niet 😉 Hoe dan ook, we gaan het zien volgend jaar.

Maria

Hoi Diana

Wat lief dat je nog naar extra info bent gaan zoeken! Ik was echt in twijfel, dat van knoppen aanmaken in het jaar voordat ze vruchten krijgen (voor de duidelijkheid, ik heb dus eenmaal dragende aardbeien) had ik echt hardnekkig in mijn hoofd zitten. Ik vind het dus heel eng dat nu toch de knoppen eruit geknipt heb.

De info sites die je noemt ga ik op mijn gemak doornemen, hartelijk dank voor de moeite!

Ik ben heel benieuwd naar de gang van zaken volgend jaar met mijn planten. Die nog steeds prachtig doorgroeien. Net wat hier gezegd wordt, echt spectaculair zo’n frigo planten, hoe die van onooglijke wortelstaarten met wat groene plukjes in razend tempo uitgroeien tot echte planten. Super mooi!

Maria

Dank je wel Rogier voor je reactie. Had je doordragende of aardbeien voor een keer oogsten?

Een fijne zondag gewenst!

louise

hallo Diana, ben fan van je site en blogs. En het item over inmaken komt als geroepen. Nu lees ik vaak dat je geen 1,2 klik potjes moet gebruiken (zoals op de foto met de ingelegde citroenen. Hoe is jouw ervaring hiermee?

Els

Allereerst Hartelijk dank Diana, voor het geweldige werk dat je verricht met je website en blog. Heb mn je website al zó vaak gebruikt!!

Vraag: kun je een potje zoetzure komkommers met twist off deksel, die niet vacuüm getrokken is ipv in de koelkast bewaren, ook wecken? Zo ja, hoe lang ? (Het overkwam mij zojuist.)

Robert_W

Hi Diana,

Ik loop ook al een tijdje te experimenteren met inmaken, en heb nog een tussenstap bedacht die ik al een tijdje met eenieder wil delen. Hoe mooi is dat, dat ik dat via jullie mooie forum/blog kan doen 😉

Net ook tomatensaus gemaakt, tijdens het typen van dit bericht hoor ik de deksels in de keuken een voor een dichtklikken…

Dan de extra stap, je hebt het er over dat je twijfelt of de zaak heet genoeg in de potten gaat. Wat ik dus doe is zodra de potten gevuld zijn met de kokende/hete vloeistof, ik zet ze nog even in de magnetron. Met het in de koude potten gieten met koude inhoud gaat de temperatuur vast een heel eind naar beneden. Paar minuten in de magnetron en kijken wanneer het weer kookt. Vervolgens leg ik op de kokende potjes losjes eerst de deksels (kan de stoom nog mooi even de laatste lucht er uitduwen) en daarna draai ik de deksels aan en zet de potten op de kop weg op een doek.
Over vacuüm gesproken dat je dan krijgt, ik heb een oliefilter-sleutel als gereedschap in de keukenla liggen om de potten soms open te kunnen krijgen 😉

Zo maak ik ook mijn augurken in, niks geen gedoe met eerst een dag in zout kliederen, augurken gaan direct van de planten, schoonschobben en topjes er afsnijden in de potten. Afvullen met water, op de weegschaal, tare knopje drukken, water uit de pot gieten en terug op de weegschaal. Dan weet je voor die pot dus hoeveel vloeistof er straks bij moet. Doe dit bij alle potten en tel het bij elkaar.
Het recept is verder redelijk standaard, half azijn, half water en 150 tot 200 gram suiker per liter mengsel. Kruiden erbij en alles in een pan aan de kook brengen en even laten doorkoken.
In de potten gieten (je hebt precies genoeg) en ook hier weer even in de magnetron tot de zaak kookt, deksels er op en op de kop wegzetten op een doek.
Hele klus is zo in een half uur tot 3 kwartier te doen.
En na 2 jaar nog steeds prima knapperige augurken die zeker niet onder doen voor wat je in de winkel koopt 🙂

Tot zover dus “Robert’s methode” augurken inmaken 😉

Carine p

Dag Diana,
Zalig dit inmaken hé en af en toe eens stilstaan bij de kast vol potjes, daar word ik goed gezind van.
Zelf gebruik ik beide methoden : inmaken en steriliseren. Bv. Steriliseren doe ik bij tomatensap. Ik maak coulis van tomaten met machine, zet deze nadien op vuur met een zeef erin en schep al het sap eraf. Dit is het sap dat ik steriliseer en ik houd een heel dikke brij over waarmee ik een saus maak voor pizza’s. Zo verlies ik geen enkel vocht bij het uitkoken. Ik kan je verzekeren dat het drinken van dit sap superlekker is.
Jouw tomaten methode pas ik ook toe en dit maak ik gewoon in omdat de zuurtje graad hoog genoeg is. Steriliseren doe ik ook vooral bij fruit en compotte. Groenten steriliseren doet me ook vooral denken aan platte groenten, zelfs ratatouille verandert van smaak.
nog een prettige avond
carine

Esther Hanko

Je hoeft je zeker niet te verontschuldigen voor 2 blogs in 1 week hoor! Blij om te lezen dat je in ieder geval nog een berg lekkere inmaak hebt.

Martine

Hallo Diana,
Ik heb een vraag over de bouillonpasta. Dat leek me lekker en handig en heb ik dus gemaakt. Schoon gewerkt, voldoende zout erin en dat goed gemengd. 1 potje in de koelkast omdat ik die had gebruikt en 3 in de voorraadkast/ garage. In de laatste 3 potten zit nu schimmel. Waardoor zou dit kunnen komen? En kan ik het potje uit de koelkast nog wel gebruiken?

Alvast bedankt voor het meedenken!
Groetjes,
Martine

Pien W

Voor mensen met een voedseldroger: geen zout, niet inmaken, wel pureren en smeer dan je groenteprut op vellen in de droger. Verpulver het tot poeder als het droog is. Neemt echt veel minder ruimte in beslag, makkelijk strooibaar en blijft zeker een jaar perfect van kwaliteit. Ik doe dat al jaren en blijf er super enthousiast over! Groeten, Pien

Karin

Wat een leuke, leerzame blog weer!
Omdat ik altijd opzoek ben naar nieuwe inmaak/weck recepten speur ik altijd de foto’s af naar nieuwe etiketten 🙂
Nu zag ik op de foto hierboven ingelegde gekonfijte cherrytomaten, dus ik ben al aan het zoeken geweest bij de recepten, maar kan het niet vinden.
Kijk ik niet goed, wat heel goed kan, of is het recept nog niet toegevoegd, wat ik ook snap, genoeg te doen…. Ben heel benieuwd, het lijkt me namelijk een heerlijk recept.
Alvast bedankt voor de moeite 🙂

Groetjes, Karin

Karin

Hallo Diana,
Bedankt voor je reactie, leuk!
Haha ik ben effe te vlug, het recept is nog niet door de keuring 😉
Maakt voor mij helemaal niet uit, ik weet wel zo’n beetje wat de risico’s zijn en hou ook wel van een probeersel. Dus als je wilt mag je het recept wel hier delen, ik ben heel erg benieuwd!
Maar snap ook dat je genoeg te doen hebt hoor!

Alvast fijn weekend en bedankt.

Groetjes, Karin

Carine p

Dag Diana,
dit lijkt me super! Ga er direct mee aan de slag!
groetjes en volle moed bij het inmaken.
Carine

Karin

Hallo Diana,

Super dat je het recept hebt gedeeld, ik ben er heel erg blij mee!
Het ziet er echt super uit 🙂
Als niet alle tomaatjes opgesnoept worden ga ik ermee aan de slag en laat ik het weten.
Bedankt voor de moeite, super!

Groetjes,
Karin

Els

Allereerst Hartelijk dank Diana, voor het geweldige werk dat je verricht met je website en blog. Ik heb mn je website al zó vaak gebruikt!! Je zou er wel een mooi boek vsn kunnen laten drukken!

Vraag: kun je een potje zoetzure komkommers met twist off deksel, die niet vacuüm getrokken is ipv in de koelkast bewaren, ook wecken? Zo ja, hoe lang ? (Het overkwam mij zojuist.)
Alvast hartelijk bedankt.

Tessa

Hi Els, ik ‘weck’ mijn ingemaakte augurken voor de zekerheid een halfuurtje tussen 75 en 85 graden. Zo zonde als het mis gaat na al dat werk. Soms weigert een potje vacuum te trekken, dan doe ik het gewoon nog een keer (eerst deksel los en weer vast en soms wat extra vocht erbij). Ik gebruik gewoon hergebruikte deksels van jam of zoetzuur (NIET! die nieuwe rare deksels van hak!)

Els

Voor wie er interesse heeft:
Ik woon in Frankrijk en daar zijn op de markt vaak kistjes abrikozen te koop. Maar in bedelende zijn toch ook af en toe abrikozen te koop.
Behalve jam, vind ik ze ook heerlijk op alcohol.

1
Was en ontpit de abrikozen. Doe er suiker naar smaak bij. Maak ze fijn met de staafmixer. Doe er minimaal evenveel alcohol van 37,5° of hoger op. ( de helft vd pot/fles met abrikozen/suiker, de andere helft met alcohol) Klaar.

Variaties: doe er wat binnenpitten vd abrikozen bij of n beetje essence van bittere amandelen. Goed schudden. Wat citroenschil (wit eraf geschraapt) is ook altijd goed.
Ik vind zelf dat het direct te gebruiken is, als de suiker opgelost is.
Wij vinden het zalig als saus over vanille-ijs.

2.
Was de abrikozen. Snij ze doormidden en dan nog 1 of 2x doormidden, zodat je 6 of 8 schjjfjes hebt per abrikoos. Vul er een pot mee (niet aandrukken oid), suiker naar smaak, alcohol erbij. Voorzichtig schudden, paar x per dag. Klaar als de suiker opgelost is.
Variaties: zie bij 1.

Combinatie van de saus+ wat schijfjes abrikoos, nr 1 èn 2 op ijs is ook héérlijk.

Ik bewaar geopende potten in de koelkast.
Weet niet hoelang bewaarbaar als ze open zijn, bij ons zijn ze altijd binnen n paar weken op, vandaar.

Els

Dom.
Bij m’n receptjes over abrikozen op alcohol, vergat ik te melden dat ik inmaakalcohol 40% of wodka 37,5% gebruik.

Anneleen

Met veel smaak gelezen En ineens ook heel geboeid doorgeklikt naar wat andere receptjes. Ik heb er een paar ideetjes bij, bedankt! Zoals jij blauwe bessen ingemaakt hebt, heb ik ook zwarte bessen op zoet-zuur gezet, dat vond ik ook echt wel geslaagd.

Laatst bewerkt op 1 maand geleden door Anneleen
Con

Hallo Diana,
Dit jaar hebben wij een overvloed aan chilipepertjes, die doen het super in de hitte, normaal droog ik ze en worden ze het jaar door gebruikt, maar nu hebben heel veel meer pepers. Nu ben ik niet handig in het inmaken, ik ben niet geduldig. Ik heb een paar recepten van jou nagelezen, zou je mij kunnen zeggen welke het makkelijkst is voor onervarene svp?
Van de peper orozco purple (jou zaad), heb ik 3 planten samen in een bak, en alle drie hebben een andere bladkleur zwart groen, groen lichtgroen, licht zwart met licht groen en 1 peper begint rood te worden.

In je vorige Blog, over de vriezer, schreef dat je veel bent gaan zaaien zoals snijbiet en sla. Vries je deze dan ik in, zo ja hoe, ook het blad van de snijbiet of alleen de knol, kook je die dan voor, en sla?

Van cerinthe, ook van jou, hebben we de kleur paars een mooie grote plant, paars wit gestreept een heel klein plantje en ook nog roze wit gestreept ook klein, grappig hoe verschillende planten zich ontwikkelen.
De cana musafolia heeft samen met de aloëvera, op het terras een plek gekregen en heeft inmiddels een mooi nieuw blad gemaakt, Pien ik had geduld.

De cosmos bloeit nog steeds niet maar groeit en groeit. Een paar takken zijn afgebroken, waarschijnlijk weer een ree, de holonder is ook aangeknabbeld, deze takken heb ik in een vaas op het terras gezet en die hebben nu wortels gekregen, morgen gaan ze in de aarde, ben benieuwd.

Nog een ervaring bij de tomaten, onze tomaten staan buiten onder een dak, helaas heb ik niet genoeg plek dus een paar staan vrij. Nu regent het hier weinig en ik had nog nooit een zieke plant, maar toch zijn er verschillen. De soort chiochio hebben 2x, die in vrij staat doet het slecht en de tomaten zijn niet mooi, terwijl de tomaat onder dak het prachtig doet met mooie tomaten, dit ras heeft bescherming nodig.

Nog een fijn weekend, hopelijk is de warmte voorbij, wij puffen hier verder, vanmiddag 38 graden in de schaduw., volgende dagen schijnen de temperaturen wat te zakken maar daarna schiet die weer over de dertig graden.
Groetjes.

Pien W

Leuk Con! De mijne doen het ook echt heel goed! Sterkte met die vreselijke hitte! Groeten, Pien

Con

Hallo Diana, dank voor je reactie in deze drukke tijden, ik heb het recept nagelezen, dat moet te doen zijn. Misschien wordt ik fanatiek en ga meer recepten proberen. Ongelooflijk hoeveel inmaak recepten je gemaakt heb, en al die kennis, petje af.
Als ik het goed lees, is het meest praktische meer kleine potjes te maken vanwege beperkte houdbaarheid na opening. Gebruik je altijd 1 soort per sambal?
De sla soort frisby ken ik nog niet, ga eens kijken of die hier ook gaat. De zwarte Amerikaan zaai ik meestal voor de winter, die gaat hier goed, zowel in winter als nu, verrassend, in de hete zomer. Zo heeft ieder zijn voorkeuren.
Wia reactie heb ik gelezen en is plausibel, maar dat verklaart niet dat planten van eigen zaad het prachtig doen plus een gekochte vanwege de kleur en onze grond is slecht en stenig, de lavendel doet het hier prachtig, daar kan jij misschien wel van dromen, natte klei is niks voor lavendel.
Een kleine tip van mijn man inzake vriezer ‘de lades allemaal eruit halen en deur dicht, lades opnieuw indelen en terug in de vriezer’. Ik was schuldig aan het uitzetten van de vriezer, was ook ontzettend stom en irriteert mij nog steeds. Dus nu is vriezer onderhoud en indeling in het takenpakket van mijn man, ieder doet wat hij het beste kan,..toch..?
De hitte is vandaag wat minder maar de zon is scherp geen wolkje te zien, het is interessant hoe planten daarmee omgaan, sommige beginnen vroeger hun bloemen te openen. De natuur is prachtig. Groetjes en een fijn weekend.

Petra

“… en hier een link naar mijn 175+ inmaakrecepten”. Uw blog is een soort snoepwinkel waar geen einde aan lijkt te komen.
Veel dank!

Rik

Ha Diana,

Nadat Sott’Olio van sperziebonen erg lekker bleek heb ik een week geleden Courgette Sott’Olio ook eens geprobeerd. Nu merkte ik dat de potten een beetje lekten en het blijkt dat ze aardig onder spanning staan als ik er 1 open. Nu heb ik ze redelijk aan gespampt en de potten goed vol gedaan maar het lijkt er meer op dat het geheel is gaan gisten oid. Ik neem aan dat dit het niet beoogde resultaat is?
Groeten Rik

Rik

Wat ik me net bedenk is dat ik de Courgettes in hetzelfde azijn/wijn mengsel heb gekookt als de sperziebonen olio die ik ervoor gemaakt heb. Met de sperziebonen is niets aan de hand.

Het leek me wel effectief op deze manier maar blijkbaat pakte dat niet goed uit.

Naja, aldoende leert men..

Groeten Rik

baukje

Ik zou graag willen weten of het mogelijk is om zoetzuur in emmers in te maken en hier in te bewaren ipv glazen potten. Wie heeft hier ervaring mee? Ik zou namelijk graag in grotere hoeveelheden zoetzuur in willen maken maar weet niet of dit mogelijk is en zo ja ook hoe je dit doet. Baukje

Baukje

Dank Diana voor je reactie en ook voor de tip van de fermenteerfabriek!
Ik ben benieuwd of er nog andere reacties komen. Groet Baukje

Pien W

Dag Baukje, Diana heeft alles eigenlijk al geschreven en ook ik zou nooit in een plastic emmer zoetzuur gaan maken. (Klein uitstapje: bloemenvazen zijn vrijwel altijd van glas en heel soms glad geglazuurd maar eigenlijk nooit van kunststof. Want door bacteriegroei staan de bloemen daar korter in.) Maar ik kwam bij toeval ook veel leesvoer over “brouwemmers” tegen. Kunststof en groot, dus eigenlijk wat jij zoekt. Misschien kan je zelf nog eens googelen en wellicht zie je daar tips? Succes! Groeten, Pien

Tessa

Brouwwinkels hebben idd enorme vaten. maar krassen in plastic zijn wel een probleem. je kan ook kijken of je ergens hele grote potten kan regelen. Een vriendin van mij is cateraar en die bewaard de enorme glazen potten die ze in de groothandel (gevuld) koopt voor me. Weckpotten bestaan ook groter dan je standaard ziet.

Laatst bewerkt op 9 dagen geleden door Tessa

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties
55
0
Reacties / reagerenx