Vijg in de wijde wereld

Ik ben altijd een beetje bang voor een vijg. Dat komt doordat ik op het tuincomplex heb gezien wat een groeikracht ze heeft. Vroeger werd wel gezegd dat een vijg matig winterhard is. Logisch want ze komt oorspronkelijk uit Jordanië en later uit landen rond de Middellandse zee. Maar ik heb in de afgelopen 30 jaar ervaren dat ze heel sterk is: strenge vorst en kletsnatte winters deerden de vijgen die ik ken niet (dat zijn dan wel vooral vijgen van het ras Brown Turkey). Ik heb zelfs gezien dat een ruim 20 centimeter dikke stam van een forse 25 jaar oude vijg tot op 50 centimeter van de grond werd afgezaagd (de nieuwe tuinleden wilden de stronk daarna rooien, gelukkig is het nooit zover gekomen), maar in één jaar gewoon weer uitliep en ondertussen al weer een echte struik aan het worden is. En ik heb bij een tuinbuurman gezien hoe de vijg in zijn kas meterslange wortels maakte die onder het tegelpad door groeiden. En ik zie elke dag dat ik naar de tuin ga bij een andere tuinbuurman een vijgenboom die ruim 4 meter hoog en zeker 6 meter breed is, met heel veel vijgen waarvan het gros met een ladder moet worden geplukt.

Een stukje van de vijg zoals ze bij de tuinbuurman groeit

Nee, ik trapte er niet in, dat was duidelijk, ik hield mijn vijgen in een speciekuip, zo bleef ik ze de baas. Ik schrijf daar ook over op de teeltpagina van de Vijg. Ik heb dat jaren volgehouden en het ging ook prima. Maar een vijg in een pot heeft wel verzorging nodig; voeding, regelmatig water geven, wat beschermen in de winter (want elke plant is minder winterhard in een pot dan in de vollegrond). En eerlijk is eerlijk: een vijg in pot blijft kleiner maar geeft dan ook wel minder opbrengst.

Een jonge vijg zoals ze hier in de achtertuin in pot stond

In de winter van 2020-2021 kwam er een plek in de tuin vrij; langs de rand van de tuin moesten we een verrotte houten verhoogde bak weghalen. En toen kwamen Ruud en ik samen op het idee om de 3 vijgen die we in pot hadden daar ‘los te laten’. Heel voorzichtig en met beleid.

Om toch nog een keer een voorbeeld van de groeikracht te geven: 1 vijg kregen we niet uit haar speciekuip. We hebben haar eerst moeten bevrijden: een wortel was door een afwateringsgat van de kuip naar buiten gegroeid en vervolgens tussen 2 tegels van ons toch vrij strak gelegde tegelpad de grond in gedoken. En niet een beetje, ze had de tegels gewoon opzij geduwd, het leek wel een liaan die we door moesten zagen om te zorgen dat we de vijg uit haar kuip konden halen.

We waren er best even van onder de indruk maar hebben de vijg toch in de hoek van de tuin uitgeplant. En er zelfs ook nog twee naast geplant. Een Bornholm Diamant, Perretta Twotimer en Signora staan nu gezusterlijk op ongeveer 1,5 meter van de tuin van de buurman en op dezelfde afstand van ons tuinpad. Dat is de ruimte die ze krijgen, heb ik besloten.

Ik zal ze goed moeten snoeien. En dat is niet mijn sterkste punt, de groene vingers die ik heb houden vooral van zaaien, planten en oogsten :-). Ruud is er ook geen held in, maar samen moet het ons toch lukken. Gelukkig zijn er boeken en internet (het punt is alleen dat onze vijg er nooit uitziet als op zo’n plaatje met van die snoei-streepjes op de takken). Om te zorgen dat ze geen boom maar een struik wordt ga ik ze vanaf nu telkens op 3 tot 5 knoppen snoeien. Afhankelijk van de tak want uiteraard snoei ik op een naar buiten gerichte knop; dat is zo ongeveer les 1 in elke snoeicursus (en geldt voor heel veel struiken en bomen, van rozen tot Brugmansia’s, appelbomen, etc.).

Ik zag deze vijg bij een andere tuinbuurman en die heeft dus al wat langere gesteltakken:

En zelf heeft onze oudste vijg eigenlijk ook al behoorlijk lange gesteltakken. Maar die kan ik nog wel inkorten (elk jaar 1 tak verjongen door terug te snoeien). Ik las onder andere in de Groente- en Fruitencyclopedie dat de vruchten op de korte uitlopers op de gesteltakken worden gevormd. Dus zorgen die lange gesteltakken uiteindelijk voor vooral oogst bovenin de struik. En ik wil dat ze niet zo groot worden maar wel een goede opbrengst geven.

Dan heb ik het per toeval bij deze nog niet zo slecht gedaan (maar dit is dan ook de pas 2 jaar oude Perretta):

Excuses voor het onkruid, Ruud heeft beloofd om zich daar komend weekend op te storten zodat ik ondertussen weer wat tomatenplanten uit de kas kan ruimen, en de voorgezaaide soorten kan verspenen of uitplanten.

En dus staan de 3 vijgenstruiken sinds afgelopen februari onder een streng regime buiten in de volle grond. En staan de 3 vrijgekomen kuipen vol met successievelijk kruiden, zoete aardappelen en aubergines. Als het om minder werk/water geven/voeden gaat zijn we dus niks opgeschoten :-). Maar toch zijn we blij en hopen op, misschien volgend jaar al, een leuke oogst (dit jaar kunnen we alleen van de oudste vijgenstruik een stuk of 20 vijgen oogsten).

Ik vind een vijg eigenlijk helemaal niet zo heel lekker. Maar Ruud wel, hij is dol op vijgen en eet ze zoals ik aardbeien eet. Ik mag dan niet van verse vijgen houden, ik ben wel dol op de smaak en alles wat je er mee kunt maken. Als ik in een jaar maar 1 soort jam zou mogen maken, dan zou het deze Vijgenjam met sinaasappel en pijnboompitten zijn:

Dit is nog een oude foto van 2019, in 2020 maakte ik het recept met citroen. Ook erg lekker maar als ik heel eerlijk ben ga ik dit jaar toch weer voor de variant met sinaasappel. Verslavend lekker, erg zoet maar heerlijk op een cracker of broodje of plakje cake of briochebrood en minstens zo lekker bij wat blauw-aderkaas :-). Al zijn de vijgenjam met rum en rozijnen, en die met chocolade en hazelnoten ook erg lekker hoor.

En het eerste portie vijgenjam dat ik deze week maakte komt niet eens in een potje maar gaat gelijk deze 983.000 kilocalorieën tellende maar overheerlijke Brownie met toffee en vijgenjam (Ottolenghi-recept) in die ik vanavond wil bakken om morgen mee naar de tuin te nemen.

Ik heb in de afgelopen anderhalve week trouwens nog meer recepten op de website geplaatst, zoals die van:

Zoals altijd nog 1 foto, als een spreekwoordelijk toetje. Ik heb al meerdere keren verteld over de niet heel geweldige oogst dit jaar, en alle ziekten, plagen en schimmels die daarmee gepaard gaan. Het gaat niet geweldig met de oogst van worteltjes en bietjes (0 bietjes en 0 worteltjes), de spint in de komkommer, de aardappelziekte in de tomaten, etc. Maar we hebben nog nooit zulke mooie bleekselderij gehad: grote planten met veel dikke sappige stengels die we dit weekend eens gaan oogsten en gaan invriezen (rauw in reepjes, voor in allerlei soepen en (pasta)sauzen.

35 reacties op Vijg in de wijde wereld

Elisabeth 20 augustus 2021 om 22:53

Dank je wel Diana voor dit heerlijk vijgenverhaal !
Waar vind ik ergens je recept van die vijgenconfituur met pijnboompitten?

Vriendelijke groeten
Elisabeth.

Emmie 21 augustus 2021 om 09:02

Menu,Inmaak,Vijg. Zo kom je bij het recept

Ruud & Diana 21 augustus 2021 om 09:22

Hallo Elisabeth,
Alle vetgedrukte lichtgroene woorden zijn altijd links naar een pagina of recept, de link vind je dus boven de foto. Maar bij deze nogmaals want ze is te lekker om niet in ieder geval eens te maken om te proeven 🙂 : Vijgenjam met sinaasappel en pijnboompitten
groetjes,
Diana

Lies 20 augustus 2021 om 23:08

Vijgen -> lekkerrrrr…!
Prachtig, je selderij!
Lie(f)s.

Suhela 20 augustus 2021 om 23:18

Leuk van jullie vijgjes! Ik heb de mijne van de winter vrijgelaten en ze is er zooo blij mee. Maar ja, dat snoeien moet ik me nodig eens in gaan verdiepen….

annemiek blonk 20 augustus 2021 om 23:38

Hierbij met vijgen een overheerlijke saus voor bij het vlees:

Vijgenportsaus (bij bijv. biefstuk/ossenhaas)
2 goed rijpe vijgen
1 dl kalfsfond (uit pot)
1 dl rode port
1 dl rode wijn
1 laurierblaadje
60 gram koude boter
zout en versgemalen peper

Schil de vijgen en snijd deze in stukken. Doe de vijgen, de kalfsfond, de rode port, de rode wijn en het laurierblaadje in een pan en breng het geheel aan de kook. Laat de saus tot de helft inkoken. Verwijder het laurierblad en pureer de saus met de staafmixer en voeg de boter toe. Met zout en peper verder op smaak brengen.

Judith 21 augustus 2021 om 07:53

Ik droog ook altijd wat van het blad, je kunt er heerlijke smaakvolle thee van trekken.

Ruud & Diana 21 augustus 2021 om 09:25

Hallo Judith,
Ik vind het zelf niet lekker, ik heb het 2 of 3 jaar geleden eens geprobeerd maar vond het behoorlijk bitter. Maar misschien moet ik nog eens een poging wagen, met wat jongere blaadjes. Op internet vind je ook een recept van ‘fig leaf and honey icecream’, daar moet ik ook altijd aan denken bij een vijg, maar iets houdt me altijd tegen :-).
groetjes,
Diana

Jeanine Zundert 21 augustus 2021 om 09:10

Dag Diana, wat komt dit vijgenverhaal precies op tijd zeg! Had ik net bedacht dat een vijg een lekkere en leuke aanwinst in mn nieuwe kas zou zijn, zie ik er door jouw duidelijke verhaal nu maar van af! Zo groot is mn kas nou ook weer niet.
Bedankt!
Groetjes, Jeanine

Jo van tartwijk 21 augustus 2021 om 11:22

Weer met veel plezier je blog gelezen en telkens vraag ik me af,waar komt al die wijsheid vandaan. Fantastisch je kunt trots zijn en wens je veel succes met het uitvinden en produceren van alle pasta’s enz.enzovoorts. Lieve groeten Jo

Ruud & Diana 22 augustus 2021 om 09:04

Hall Jo,
Dankjewel voor je liever woorden!!
Geen wijsheid hoor, maar al zo lang een tuin en al zoveel fouten gemaakt dat ik er hopelijk wel een klein beetje van geleerd heb :-).
groetjes,
Diana

Isabelle 21 augustus 2021 om 12:56

Dag Dina,
Ik heb twee vijgenbomen in metserton staan :-). Vanweg plaatsgebrek.
vorige jaar waren er heel veel vijgen aan de boom, maar die vielen van de struik en kort daarna krulden de bladeren, bleek door beeste aagetast te zijn, klevend blad en in het hart van het krullend blad zaten dan beestjes. Daarna viel het blad eraf, daarna kwam het blad terug , daarna terug aantasting van blad en bruinworden van uiteinden van de takken. Heb die gesnoeid, tot goeie buitenste knop. Dus geen drastische snoei. Heb twee vijgenbomen in metserst-kuip. Ene in mijn mini thuistuintje (halfschaduw, boomvorm) en ene in vokstuin volle zon(struikvorm). Echter heb ik dit jaar geen enkele vijg. de ene groeit als boom andere meer als struik.
Ik kreeg voeding specifiek voor vijgen van iemand, vorig jaar en dit jaar meerlaals gegeven. Maar geen vijgen te zien Blad staat goed dit jaar.
Nu m’n vraag: voedings specifiek voor vijgen bomen, geen invloed gaf op het vormen van vruchten…. Is brandnetel of vijgengier goed als voeding voor vijgenbomen?
Ik heb ondertussen twee mini vijgenplantjes erbij die in pot staan en zou eens ze groter zijn ook in een metserton zetten.. Hopend eens van de vruchten te knunnen smullen 🙂
Isabelle

Isabelle 21 augustus 2021 om 12:59

ik bedoel brandnetel of smeerwortel gier 😉

Ruud & Diana 22 augustus 2021 om 09:18

Hallo Isabelle,
Het klinkt bijna als luizen, ik heb zelf nog nooit luizen of andere beestjes in mijn vijgenstruiken gehad. Als alle blad eraf is gevallen is de kans heel groot dat de struiken tijd nodig hebben gehad om te herstellen en wellicht is dat de reden dat ze dit jaar eerst weer gezonde groeikrachtige struiken worden en daarna pas weer vruchten maken. Brandnetelgier en/of smeerwortelgier is altijd goed maar het zal nu niet meer voor rijpe vruchten zorgen want het is al ver in augustus, het zal vooral voor voor nieuwe groei zorgen en ik weet niet of je dat wilt (want je schrijft dat de struiken goed groeien en mooie bladeren hebben. Als je het wilt maken/geven, zorg dan ook wel dat je het verdunt. Op deze pagina kun je de recepten vinden, en je vind er ook gelijk een heel makkelijk huis-, tuin- en keukenmiddeltje tegen luizen (en andere kleine plaagdieren), mochten ze ooit de vijgenstruiken zo ernstig belagen dat ze al hun blad laten vallen: Milieuvriendelijke bestrijdingsmiddelen.
groetjes,
Diana

Carine p 21 augustus 2021 om 16:30

Dag Diana,
Als je geen fan bent van verse vijgen, heb je dit al eens gebakken in de pan? Ik vind dit overheerlijk bij bv. Ijs, yoghurt, kwark.
Ook het drogen van half doorgesneden vijgen gaat prima om in de winter op te eten. Ik vries ook half doorgesneden vijgen in op een plaat, zodat je daar heerlijke clafoutis van kunt maken. Zomaar een paar ideetjes…..
Groetjes Carine

Ruud & Diana 22 augustus 2021 om 09:02

Hallo Carine,
Dank voor de tip, ik heb ze nog nooit gebakken maar ga dat zeker eens doen!
Het is ook niet zo dat ik ze niet lust, ik vind de smaak heerlijk maar de structuur bij ´uit het vuistje´ eten op de één of andere manier niet heel prettig, te crèmig en korrelig of zoiets. Maar na verwerking heerlijk :-). Ik leg ze ook wel eens doorgesneden in een schaal, paar druppels honing erover en een stukje gorgonzola erop en dan even onder de grill. Heerlijk, dan wordt de structuur ook al wat zachter. En ik maakte vorig jaar deze vijgen in portsiroop (nog geen tijd gehad om het recept op de website te zetten). We hebben ze deze week nog gegeten, ook heerlijk!!
Maar ik ga ze zeker eens bakken…
groetjes,
Diana

Vijgen in portsiroop

Vijgen in portsiroop schaaltje

Pearlsofpassion 24 augustus 2021 om 11:05

Ze bovenaan in een kruis insnijden en opvullen met ricotta en dan de oven in, is ook heerlijk. Evt een beetje amandelschilfers erover. En zeker een snuifje zout en peper.
Recept van Pascale Naessens.

Carine p 24 augustus 2021 om 15:16

Oh leuk idee! Leg je dan de ricotta er wat bovenop of haal je de vijg wat leeg? Ik veronderstel dat je dit als dessert eet?
Dit ga ik zeker proberen, want nog een maandje wachten en dan is het hier ricotta tijd vollen bak (kalfje wordt van koe gescheiden en dan is er volop melk).
Groetjes en bedankt voor de tip
Carine

Marc Dufraing 22 augustus 2021 om 09:04

Toen ik mijn huis in Z-FR kocht stond er in de tuin een immens grote vijgeboom/struik. Bij nader inzien en na een grondige ontdekkingstocht en opruimbeurt bleek dat de takken tot 3x toe de grond raakten en telkens weer met wortel en al omhoog schoten. Toen is ie grondig ingekort en nu hebben we ieder jaar een overvloed aan vijgen – die we na een eerste plukbeurt – wel verder met de ladder moeten plukken Vijgenjam(vooral een recept met rode wijn en laten inkoken) vind ik lekkerder dan verse vijgen maar mijn vrouw denkt er anders over. Iedere ochtend wil ze er een aantal verse in de muesli met youghurt…

Hetty 22 augustus 2021 om 11:31

Oh, ik vrees een invasie van wortels onder jullie gemeenschappelijke pad met de buren. Maar ik herken de afspraak die je met planten maakt. Dat doe ik ook. Alleen het gekke, planten houden zich er niet aan! Altijd weer aanleiding van een nieuw blog. Gebakken vijg is voor mij ook het enige dat ik lust. En gedroogde. Maar die haal ik op de markt. Die afspraak weet je ….

Ruud & Diana 23 augustus 2021 om 09:44

Hallo Hetty,
Nee, ik weet ook dat planten vaak niet luisteren met wat ik met ze afspreek :-).
De vijgen staan aan het einde van onze tuin, bij de compostbak, schuurtje, een terras aan de andere kant, en wat sierplanten als Canna’s, Musa basjoo, etc., dus geen stukje tuin waar ik worteltjes of bonen teel. En bij de tuinbuurman is het zijn hoek waar hij opslag van hout, ruiten, een gereedschapskist, etc. heeft. Dus wat dat betreft hebben we gelukkig wel een goede plek gekozen. Ik hoop dat ik de takken ook wat horizontaal kan leiden, maar dan moet ze dus wel luisteren en de juiste uitlopers op de juiste plaatsen maken :-).
groetjes,
Diana

Paul Lenaerts 22 augustus 2021 om 19:16

Hola Diana en Ruud,
Prachtig zeg, die vijgenbomen!
Dat heb ik nog nooit gezien, zelfs hier niet, in Costa Rica.
En moeten heel gezond zijn. Vele vogels en zoogdieren vechten ervoor in de natuur.
Bese goeten,
Paul.

Carine p 22 augustus 2021 om 19:57

Dag Paul,
Ook gebruik ik verse stukjes verse vijgen om vallen te maken tegen de Aziatische hoornaarn. Zij komen vooral af op de rijpe vijgen en de zoete poire William peren. Dit werkt heel goed.
Groetjes
Carine

Jan 22 augustus 2021 om 21:36

Dag Diana,
ik heb met veel plezier je vijgenblog gelezen.
Ik ben een bedroefde vijg liefhebber:
Ik heb een vijg leiboom op het zuiden.
Deed het prachtig!
Dit jaar door de vijgenskeletteermot deed ie vrijwel niets.
wel n paar keer bespoten met groene zeep/spiritus oplossing maar dit mocht helaas niet baten.
Ben benieuwd hoe anderen deze rups met succes bestrijden….

Via marcotteren heb ik vorige jaren van de leiboom met succes flinke stekken gehaald, die ik dan weer cadeau deed aan vrienden. Ik vind dit n leuke stekmethode!

Toch nog een vraagje:
Ik heb geen idee welke soort mijn vijg is….Hoe kan ik daar achter komen?????
gr., Jan

Ruud & Diana 23 augustus 2021 om 10:09

Hallo Jan,
Ik heb nog nooit van de vijgenskeletteermot gehoord. Blijkbaar weer een relatief nieuwe belager in ons veranderende klimaat. Ik googelde even en vind dat de Latijnse naam Choreutis nemorana is, onder die naam vind je meer informatie. Onder andere dat ze te bestrijden is met Pyrethrum, en mijn ervaring is dat in dat geval ze ook bestreden zou moeten kunnen worden met het mengsel van groene zeep en olie (en dat vind ik zelf fijner dan het gebruik van spiritus, je vindt het recept hier: Milieuvriendelijke bestrijdingsmiddelen.
Ik kreeg ergens in de afgelopen dagen ook een reactie van iemand wiens vijg vorig jaar amper nog blad had en dit jaar herstelde, wellicht had zij ook last van deze vijgenskeletteermot (ik dacht aan luizen omdat het blad kleverig was). Ik hoop dat ze je bericht leest en zo wellicht voor een volgende keer voorbereid is.
Dus dank voor de tip!
Ik vrees dat het heel lastig is om erachter te komen welke vijg je hebt want er bestaan zoveel rassen en ze lijken vaak veel op elkaar. Er is wel een vijgendatabase waar je in kunt zoeken maar dat maakt er helaas niet makkelijker op :-): Fig database
Ik heb nog nooit ‘gemarcotteerd’ maar overweeg om dat toch ook eens te gaan proberen, leuk experiment!
groetjes,
Diana

heleen 24 september 2021 om 17:27

Wij hebben er sinds dit jaar helaas ook last van. Hopelijk komen we er vanaf. We hebben zo’n mooie boompjes, maar die rupsen die vreten alles kaal.
Ik las dat ze sinds 2009 in België zitten en sinds 2016 in Nederland. In mei goed in de gaten houden, dan schijnt die mot eitjes te leggen op de bladeren. Al hebben we veel bladeren weggeknipt waarop dit beest zat en binnen no time zit alles weer onder. Geen idee dus hoe dit komt. Ik denk dat deze mot ook eitjes in onze kruisbessenstruik heeft gelegd, die is ook volledig kaar gevreten.

Jo 31 augustus 2021 om 16:13

De vijgenskeletteermot verspreidt zich steeds meer. Een natuurlijke vijand is er niet in de Benelux, al hoop ik dat de vogels de rupsen weten te vinden. De enige manier om daar vanaf te komen is door het pletten van de rupsjes in het blad. Is niet het meest leuke klusje in de tuin en bij een hele grote boom (of meerdere) is dat ook niet echt haalbaar. Chemische middelen die hiertegen werken, ken ik niet. Heeft ook weinig zin, want de cyclus van die mot moet je dan ook weten en dan blijf je chemische middelen gebruiken.

Henny 23 augustus 2021 om 14:15

Wij hebben hier in Schiedam in onze tuin op het zuiden al zeker 10 jaar een ‘brown turkey’ vijgenboom. Hij groeit inderdaad heel erg snel, ieder jaar flink terug snoeien…
Heerlijke vijgen, meestal enkele kilo’s per jaar.
Stekken maken gaat heel makkelijk… snij een donkere (dus niet groene) tak af en zet in water. Meestal binnen enkele weken beginnen witte worteltjes te groeien. Heb al heel wat mensen op deze manier aan stek geholpen!

Ruud & Diana 24 augustus 2021 om 09:48

Hallo Henny,
Dankjewel voor de tip, dat ga ik ook eens proberen!
groetjes,
Diana

Elisabeth 25 augustus 2021 om 14:17

Hartelijk dank voor je vijgenconfituur recept en je uitleg ! Volgende keer vind ik het wel zelf.
Vriendelijke groeten en aan jullie en iedereen nog veen moestuinplezier.

Saskia 26 augustus 2021 om 21:18

Hi Diana, ik heb wel vijgen aan mijn boom maar ze blijven klein & groen, worden niet rijp. Wat kan ik daar aan doen?
Groet, Saskia

Ruud & Diana 27 augustus 2021 om 09:03

Hallo Saskia,
Ik vrees dat ik je niet kan helpen en je ook weinig anders kunt doen dan zorgen dat je planten goed verzorgd zijn (qua vocht en voeding) en geduld hebben. Wellicht komt het door het vreemde jaar waarin alles later is (wij konden dit jaar later dan normaal tomaten oogsten, en dat geldt ook voor de pruimen, blauwe bessen (die oogsten we nu zelfs nog steeds!), paprika’s, etc.. En blijkbaar geldt het ook voor de vijgen. Wij oogsten hier zelf nu pas Bornholm Diamant-vijgen (normaal gesproken eind juli/begin augustus), dat geldt ook voor de Brown Turkey van de buurman, hij oogst nu volop, ook weken later dan normaal. En de Signoravijgen zijn nog zo klein dat ik denk dat het dit jaar niet meer lukt om nog te groeien en te rijpen. Ik kan er niks aan doen, ik kan ze niet sneller laten rijpen, ik kan alleen maar hopen op een mooie nazomer en dat ze toch nog willen rijpen :-).
groetjes,
Diana

Astrid 3 september 2021 om 14:01

Hoi Diana,

Het water loopt me uit de mond bij het lezen over de vijgen jam met blauwe kaas! Net aardig wat vijgen eraf gehaald en wil de jam maken. Je maakt het met kristalsuiker las ik. Ik neem aan dat je ook gewoon geleisuiker kan gebruiken?

Groet Astrid

Ruud & Diana 3 september 2021 om 17:03

Hallo Astrid,
Het is ook echt heel erg lekker 🙂
Het recept is bedoeld voor gewone kristalsuiker of rietsuiker. Als je geleisuiker zou gebruiken en het recept zou volgen wordt de jam veel te dik/gebonden en kun je die snijden. Als je liever geleisuiker gebruikt kun je er bijvoorbeeld minder van gebruiken, het mengsel minder lang laten koken en/of iets meer vocht toevoegen (en uiteraard ectra goed opletten en de stollingstest doen door een schepje jam op een ijskoud schoteltje te doen en snel terug te koelen en te kijken of ze de goede consistentie/dikte heeft.
groetjes,
Diana

Astrid 3 september 2021 om 21:23

Bedankt voor je antwoord! Dan houd ik het oorspronkelijke recept aan, dan gaat het in ieder geval niet verkeerd (-; Ga ik later wel experimenteren!


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Of abonneer jezelf op deze discussie zonder te reageren.

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Naar de reacties