Categorie archief: Blog 2019

Feuilleton in 3 delen: Binnen

Ik zeg altijd: “Wat je nu niet zaait kun je komende zomer niet oogsten”. Dat is een beetje overdreven want er zijn soorten die je nu vooral liever nog niet zaait (denk aan courgettes en bonen, herfstandijvie en boerenkool). Maar dit is wel de zaaimaand bij uitstek. En dus heb ik het er op 3 fronten maar druk mee:

  • in huis
  • in de kas
  • buiten

In dit blog iets over ‘in huis’. In huis staan de pepers en paprika’s er prima bij; ze groeien langzaam maar wel gestaag.

 

De meeste zaailingen hebben ondertussen 2 tot 4 echte blaadjes, maar er zijn ook zaailingen die ik pas anderhalve week geleden heb verspeend en die alleen nog maar kiemblaadjes hebben. Ik ben in ieder geval klaar met het zaaien van de paprika’s, pepers en aubergines voor dit jaar, ik heb genoeg om de kassen te kunnen vullen. En ik had de propagator nodig, voor de tomaten:

 

Ik heb de tomaten afgelopen zondag gezaaid, en daarmee heb ik mezelf tot in maart kunnen beheersen. Ik vind het bijna een applaus voor mezelf waard 🙂 . Natuurlijk heb ik nog wel wat rassen op het allerlaatste moment gewisseld, ik heb toch de Liguria weer gezaaid (want favoriet) en daarvoor de Dester ingeleverd (en daar heb ik dan vervolgens weer spijt van). En toch ook nog een dwergstruiktomaatje gezaaid. Ik heb er eigenlijk geen plek voor, maar dan kan ik er wellicht buiten een plekje voor reserveren. Alsof daar geen ruimtegebrek heerst, Ruud klaagt al dat hij niet alle pootuitjes kwijt kan en maakt zich ernstig zorgen of er dit jaar wel genoeg bonen kunnen worden gezet.

Ik verwacht dat in het weekend de eerste tomatenzaden gaan kiemen. En in de huiskamer heb ik al eenjarigen gezaaid. Dat ga ik komend weekend ook in de kas doen, maar in huis staan de soorten die geen enkele graad vorst kunnen verdragen.

En dan zijn er nog wat bijzondere en (sub-)tropische soorten die ik al vroeg in huis heb gestekt. Zoals de zoete aardappelen. Het gaat tergend langzaam. En de ene aardappel is de andere niet (en dat geldt ook voor de methode). De zoete aardappel die droog en warm in de kast ligt doet vooralsnog niks. De zoete aardappel die een afgesloten bak in vochtig vermiculiet ligt is gaan rotten. De zoete aardappel die in een hyacintenglaasje staat doet het beter, krijgt al worteltjes maar nog geen uitlopers. Vooralsnog (het zegt nog zeker niet alles) gaat het met de zoete aardappel die in vochtig vermiculiet zonder kap erop ligt het best:

 

Ze maakt niet alleen wortels maar gaat ook uitlopen. En dat geeft het volgende dilemma: de uitlopers die gaan wortelen later apart uitplanten of aan de zoete aardappel laten en die uiteindelijk in zijn geheel uitplanten? Ik ga beide proberen. En dat zal ik uiteraard dan weer laten zien en beschrijven.

Nog zo’n tropisch gewas dat ik heel graag weer eens in de kas wil telen is het citroengras. Ik heb ze in januari in water laten wortelen, in februari opgepot en zo staan ze er nu bij:

 

Ze lopen uit en maken zelfs al kleine zijscheutjes. Het duurt nog zeker nog 6 of 7 weken voor ze naar de kas mogen (afhankelijk van het weer). Misschien moet ik ze voor die tijd nog een keer verpotten (gelijk ook naar een groter formaat pot), we zullen zien……

En dan is er nog de gember. Ik heb die 2 keer eerder geprobeerd te telen, maar beide keren zonder succes (schimmelende en rottende gember met amper blad). Maar ik leer elk jaar weer wat nieuws. Ik heb ondertussen begrepen dat gember eerst bladgroen moet ontwikkelen voor je ze oppot. En dus heb ik eind januari stukken gember in vochtig vermiculiet gelegd. En ondertussen lopen een aantal stukken al uit:

 

Ik ga de stukken die zijn uitgelopen komend weekend in potten met potgrond planten (met wat brekerzand en vermiculiet erdoor gemengd voor de luchtigheid en afwatering).

En dat is dan ongeveer de stand van zaken in huis. De volgende keer laat ik zien wat er ondertussen in de kas wordt gezaaid, kiemt, etc..

En ik heb nog wat mededelingen:

Als eerste wil ik melden dat ik aanstaande maandag (11- maart) de zadenlijst ga sluiten. Ik wil bij deze iedereen die zaden heeft besteld weer heel hartelijk danken, en natuurlijk heel veel plezier en succes met het zaaien en opkweken wensen!!

Ik heb ondertussen nog een taart/cake gebakken, een heel gemakkelijk en bijzonder recept van Yotam Ottolenghi, je kunt het hier vinden: Amandelcake met kokos en blauwe bessen

 

En dan nog even iets over de tomatendatabase: ik heb het eerste deel klaar (tomatendatabase) en dat was een enorm karwei: ik heb alle gegevens gecontroleerd-aangepast en ruim 400 grotere en/of nieuwere tomatenfoto’s geupload. Er kan zomaar ergens een foutje in zitten, mocht iemand dat tegenkomen, dan hoor ik het heel graag! En dan kan dat ook gewoon bij die soort in de database worden gemeld want daar kunnen sinds de aanpassingen reacties worden geplaatst. Ondertussen ben ik begonnen met deel 2 van het karwei, en dan is dan het tweede deel van de tomatendatabase. Op de nieuwe website zullen deze 2 databases worden samengevoegd tot 1 grote tomatendatabase.

En nu vergat ik het nog ter melden: de pagina voor het stekken van rozen is klaar: Rozen stekken

Tot slot nog één foto. Want niet alleen de zoete aardappelen lopen uit, ook de vroege aardappelen liggen in een koele kamer in het raamkozijn te ´spruiten´. We gaan de komende dagen nog even goed naar de weerberichten kijken en dan zou het kunnen dat we volgende week de aardappelen gaan poten. Ruud heeft het vak al uitgemeten, stokjes gezet zodat de rijen wel kaarsrecht zijn.

Een oude liefde

Ik hou van rozen. En ik heb ook wel wat rozen, maar niet zoveel als ik zou willen. Dat komt mede omdat bijna alle rozen doornen hebben. En dat is niet altijd even handig in een moestuin; met wieden, compost kruien, etc. loop je al snel wat schrammen op als je langs de struiken loopt.

Maar ik vind ze zo mooi. En het is heel vreemd: toen we nog veel vierkante meters tuin hadden gingen we daar (achteraf gezien) soms wat gemakzuchtig mee om. Er was zoveel ruimte dat we ook wel wat plekjes ongebruikt lieten. Maar nu we kleiner zijn gaan tuinieren zie ik plotseling nieuwe plekjes met mogelijkheden. Zoals de ruimte achter de kas langs de sloot waar nu de speciekuip met aardperen staat (ik schreef daarover in het vorige blog).

En zoals deze rand achter kas 3.

 

Er staat een soort gaaswerk annex keienvanger voor (in vandalistisch Spijkenisse werd/wordt nog wel eens geprobeerd om vanaf de dijk stenen door de ruiten te gooien). De afgelopen jaren liet ik wel wat eenjarigen tegen het gaas klimmen maar was de ruimte vooral een opslagplaats voor potten en bakjes, zaaitray’s, een vuilnisbak, aardappelpoter, een zak brekerzand, de kruiwagen, etc.. Rommelig dus.

Maar we hebben deze rand nu opgeruimd en de grond verbeterd met compost. Want ik heb rozen besteld. Klimrozen. Die hopelijk wel wat schaduw kunnen verdragen (hier schijnt alleen ochtendzon).

Zoals gezegd, ik heb wel rozen gehad, op het stuk tuin dat we weg hebben gedaan. Zoals deze:

 

Op de foto zie je linksboven Just Joey, rechtsboven Nostalgie, linksonder Graham Thomas, rechtsonder Monet.

De Graham Thomas heb ik weggegeven en de Monet heeft een koude en kletsnatte winter niet overleefd. Maar de Nostalgie is meeverhuisd en heeft afgelopen zomer al weer redelijk gebloeid.

En dat geldt ook voor de Just Joey, op de foto samen met Lathyrus odoratus:

 

Ja, daar heb ik echt wel wat schrammen voor over!

En dus heb ik nu nieuwe rozen gekocht. Voor onze herontdekte tuin. Klimrozen achter de kas. Maar ik ga er ook één (en dan met amper doornen, in de pruimenboom Avalon laten klimmen. En ik heb nog een struikroos gekocht die ik gewoon te mooi vond om niet te kopen. En dat laatste is misschien nog wel de beste reden; niet omdat je er een mooie plaats voor hebt maar omdat je er gewoon verliefd op wordt.

 

Ik heb even een foto van internet ‘geleend’, want ze bloeit hier natuurlijk nog niet (sterker nog, ik heb haar nog niet eens in huis). De foto komt van de website van David Austin Rozen , daar waar de mooiste rozen worden gekweekt (ik geef toe dat dat heel persoonlijk is, maar ik hou heel erg van de rassen met gekwartierde rozen (plus bijbehorende geweldige theehybriden-geur).

En door deze opnieuw opbloeiende liefde voor rozen heb ik bedacht zelf ook weer eens rozen te gaan stekken. Als iemand er interesse in heeft zou ik er eens een pagina over kunnen schrijven. Van de 12 stekken die ik afgelopen september nam hebben vooralsnog 10 stekken het overleefd en die lopen op dit moment uit (nog heel pril hoor).

Vooruit, nog één foto dan, van de Caroline Testout in de oude tuin, toen daar nog een pergola stond (we hebben Caroline aan een tuinbuurman gegeven toen de pergola het begaf):

 

Ik hoop dat het gaaswerk achter de kas er over een paar jaar ongeveer hetzelfde uitziet (maar dan in de kleuren hardroze, zachtgeel, zachtroze en lila met wit).

Nog een nieuwe liefde: bij het vertrek van een tuinbuurman liet hij alles achter. De mannen die de tuin overnamen wisten hoe mooi ik deze oude gietijzeren stoel vond en ik kreeg ze van hen cadeau:

 

Sterker nog, het zijn er twee. En ze zijn zwaar!! Maar ze zijn mooi! Niet om op te zitten hoor, daar zijn ze al iets te krakkemikkig voor (en veel te hard voor het gemiddelde zitvlees). Ik heb deze gelaten zoals ze was, zwartgrijs van kleur en ik heb bedacht dat er bijvoorbeeld gele en rode bloemen (Tropaeolum, Salvia?) mooi bij kleuren. En lichtgroen snijbietblad.

De andere stoel staat in een ander vak. Met hetzelfde doel. Maar die heb ik ondertussen blauw geverfd:

 

Nu nog even met een sierpompoentje dat alle vorst heeft overleefd en wat terracotta potjes. Maar hier wil ik paarsbladige groenten bij zetten, en iets met roze of witte bloemen. Of toch oranje, haar tegenspeler in de kleurencirkel, voor een lekker fel contrast?

Ik weet het nog niet helemaal, het borrelt nog. Het komt vanzelf als ik ga zaaien, dan bedenk ik gelijk wat er mooi bij past. En wat er  hopelijk ook bevallig doorheen en overheen wil groeien.

En dat brengt me bij het einde van dit blog. Want het is vrijdagavond 1 maart, en 1 maart is dus begin maart. Oftewel: ik ga tomaten zaaien. En eenjarigen.

Tot slot nog even wat meldingen:

Ik heb op de website van Pokon een blog heb geschreven, over: het verschil tussen mosterd en mosterdblad

En ik zag in de tv-gids (en kreeg tegelijkertijd de tip van Carola) dat volgende week vrijdag Gardener’s World weer gaat beginnen. Naar mijn mening het beste tuinprogramma op tv. Vrijdagavond 8 maart, 21.30 uur, BBC 2. En voor wie die zender niet kan ontvangen; de uitzending wordt vaak in de dagen erna op youtube geplaatst.

Nog één foto, om af te sluiten:

 

Volgende week gaan de eerste (voorgezaaide) zaailingen de volle grond in: de tuinbonen (foto), kapucijners en doperwten zijn groot genoeg om uitgeplant te worden.

Edit zondag 03-03-19: ik heb ondertussen de pagina over het stekken van rozen gemaakt. Ik moet de pagina nog controleren op fouten en wellicht nog wat aanvullen maar ze staat alvast op de website: Rozen stekken

De website en nog steeds lente

Ik heb het best druk met mijn website. Het kost elke dag wel 2 of 3 uurtjes om vragen te beantwoorden, een foto toe te voegen, een stukje te schrijven, een recept te plaatsen, pagina´s aan te passen, etc.. Maar ik heb er tegelijkertijd enorm veel plezier van.

Want ik vind het schrijven leuk, en ik ben heel erg blij dat mensen het ook willen lezen. Ik zou niet schrijven als mensen het niet zouden lezen dus alleen daarvoor al heel veel dank!!

En zonder mijn website zou ik minder weten van tuinieren. Want er wordt er wel eens een vraag gesteld waar ik het antwoord wel op denk te weten, maar wat ik toch even moet checken. Of ik moet voor een pagina zelf informatie opzoeken. Of ik krijg reacties van mensen die me aan het denken zetten, of ik krijg een tip, of een recept, of iemand wijst me op een fout in een zin. Ik leer dus van mijn eigen website, hoe leuk is dat!

Een voorbeeld: eerder deze winter besloot ik dit jaar geen aardperen te zetten, en geen gember, en ook de zoete aardappel ging ik dit jaar overslaan. Dankzij de reacties van mensen staat er nu een bakje met uitlopende gember in vermiculiet. En er staan en liggen 4 zoete aardappelen (één in het donker, één in het licht, één in vermiculiet en de laatste op een hyacintenglaasje met water. En ik heb gisteren aardperen gekocht 🙂

Eigenlijk is de tijd van de aardperen voorbij. Dus ik moest nog goed zoeken, niet bij de AH, niet in de toko, uiteindelijk vond ik ze bij de groenteman. Het waren duidelijk de laatste van het seizoen, klein en met scheurtjes. Maar ik heb ze! En het zijn ronde, dat vind ik heel fijn (want die schillen wat makkelijker dan die met allerlei uitstulpingen). De smaak is ongeveer hetzelfde (maar ik geef toe dat ik ze nog nooit naast elkaar heb geproefd).

7 aardperen voor in 1 grote speciekuip. Ruud wil ze echt niet in de tuin (want in de vette klei blijven er altijd wel wat kleine stukjes achter die weer nieuwe planten vormen). “Zo vind je tot in de eeuwigheid van die zooi in de tuin”, zegt Ruud. Ruud is geen fan van aardperen, dat is duidelijk.

Prima, ze komen dus in een speciekuip, dat vind ik zelf eigenlijk ook wel zo fijn. Het is alleen jammer dat ze worden verbannen. Omdat ze groot worden en ook best wat schaduw kunnen verdragen (ze krijgen vanaf ongeveer 14 uur in de middag zon tot die achter de bomen verdwijnt) vond Ruud achter de kas een mooi plekje. Nou ja, mooi…….:

 

Het is de rand achter de kas en langs de tuin, hierachter ligt alleen nog maar een sloot. Er moet nog opgeruimd worden. En in de kas hebben aan deze kant de komkommerplanten gestaan. En dat zorgt altijd wel voor wat extra aanslag en vieze ruiten.

Maar 2 uurtjes later is zijn de ruiten ‘schoon’, verre van streeploos hoor. En heb ik wat onkruidresten weggehaald en netjes aangeveegd. Daarna heb ik een speciekuip (met ontwateringsgaten onderin) neergezet en gevuld met een mengsel van compost, potgrond en vermiculiet, de aardperen gepoot en water gegeven. Ik ben benieuwd of ze het nog gaan doen. Maar waarom eigenlijk niet, ook al is het wat aan de late kant.

 

Nog een reactie die ik kreeg, van Marjarie: waarom ik de palmkool die ik in mijn vorige blog liet zien  niet liet staan om in de bloei te laten komen? Ja, dat is erg leuk! Dat heb ik vorig jaar met een broccoliplant gedaan, en dat leverde dit soort foto’s op, met een vrolijk zoemende hommel:

 

Dus toen ik dat las vond ik het gelijk een goed plan. En in mijn hoofd ontstonden er al ideeën voor leuke combinaties met andere planten. Kijk, dit was die palmkool op donderdag:

 

En dit is precies dezelfde palmkool op vrijdag:

 

In één avond/ochtend verwoest. En er is maar één vogel die dit kan; in één nacht de helft van de bladeren tot op de nerf opvreten, bovenop de plant gaan zitten schuiven zodat de bladeren in de kop van de plant breken. En tot slot doodleuk gaan zitten poepen. De houtduif is ‘back’!! Ruud noemt het ‘slagschepen’, omdat ze zo onhandig zijn. En omdat ze zich zo vol kunnen vreten dat ze lastig op kunnen stijgen om weg te vliegen. Ik ben benieuwd hoe de plant (of dat wat er van over is) er vandaag uitziet. Ik heb het vermoeden dat bloeien niet meer gaat lukken. En dat is jammer want ik verheugde me er eigenlijk al op.

Wat ik verder nog te melden heb over de website:

Augus heeft de bovenbalk (de foto van groene pluksla uit 2012) vervangen door een banner voor de zaaiagenda, die leidt naar de webshop van Laura. Op de nieuwe website zal er ook een banner komen maar die wordt dan onder de menubalk en in een ander formaat geplaatst. Maar dat duurt nog even, dit was volgens Augus voor nu de beste oplossing.

En in het kader van de nieuwe website ben ik druk bezig met de database van tomaten, die wil ik eigenlijk klaar hebben voor Augus aan de nieuwe website gaat beginnen. En ik ga best snel tergend langzaam. Het is veel werk, vooral het uploaden van grotere foto’s, en het aanpassen van de vaste waardes zodat er later op vroegheid, kleur en/of tomaatsoort kan worden gezocht. Voor wie even wil kijken: Database van tomaten (ik ben gebleven bij de D, de laatste die ik gisteravond heb aangepast is Couilles de Taureau). En iedereen kan daar vanaf nu in reactie per ras zijn of haar ervaring per ras achterlaten).

En dan nog even een antwoord op de reactie van Milly die vraagt of er een permanente link naar mijn instagrampagina kan worden geplaatst: op de nieuwe website gaan er bovenaan de pagina 2 icoontjes komen die direct naar mijn instagrampagina en  facebookpagina leiden. Voor deze oude website waren er 2 icoontjes maar die linkten niet meer dus die heb ik weggehaald. Bij deze even de links, ik zal ze tot de nieuwe website online komt wat vaker melden:

En dan nu snel naar de tuin! Want er is nog zoveel te doen. Ik moet wat nieuwe tuinbonen zaaien (want een paar zaden zijn niet gekiemd – verrot in net iets te natte grond). En ik ga andijvie zaaien, en sjalotten planten, de kiwibes verplanten, nog een verhoogde bak in orde maken voor dit tuinjaar, nog wat meer ruiten in de kas schoonmaken, Ruud helpen waar nodig met de vervanging van de compostbak, en zo kan ik nog wel 10 dingen opnoemen.

Nog even een foto van de doperwtenzaailingen:

 

Met dit mooie, lenteachtige weer verwacht ik dat we volgende week de zaailingen al uit zouden kunnen planten. Maar dan scroll ik in dit blog eerst weer even terug naar boven, naar de foto van palmkool na het bezoek van de duiven. En ik bedenk dat ik tegen die tijd wel moet zorgen voor een goede bescherming.

Tot slot nog een foto van de pluksla zoals ik die gisteren op instagram postte:

 

Ze zijn nog maar heel klein, je kunt zelfs nog een zaadje zien dat aan een blaadje vastzit. Maar ze groeien nu zo snel dat we over een week of 2 tot 3 zomaar al voorzichtig wat sla uit de kas kunnen oogsten en eten!

 

Uitslag verloting, 2 taarten en weer een vak klaar

Voor de komende 7 dagen wordt wederom mooi weer (met temperaturen in de dubbele cijfers) verwacht. Maar ook zonder die voorspelling kan ik het niet meer tegenhouden; de lente komt eraan! We horen het aan de koolmeesjes en we zien het aan het onafscheidelijke koppeltje eenden  dat achterin de tuin aan de slootkant zit te soezen. De spinazie in de kas begint het eerste echte blaadje te krijgen, en in de kruidentuin loopt de bieslook voorzichtig uit.

Ik merk het ook in de keuken, ik heb geen trek meer in boerenkool, ik wil jonge bladsla en peultjes (die heb ik helaas nog niet uit eigen tuin). Ik heb de kruidenthee met gember en kaneel verruild voor groene thee met citroen. En afgelopen weekend hebben we maar eens een flesje rosé opengemaakt.

In plaats van een appeltaart met kaneel bakte ik afgelopen week 2 andere taarten, ook wat meer lenteachtig, allebei met citroen.

 

Ik heb beide recepten ondertussen op de website geplaatst:

En nog meer lentenieuws: ik heb de laatste zaden in huis, en de plantuitjes en pootaardappelen. Ik ben er nu helemaal klaar voor! Deze week gaan er nog wat doperwten mee naar de tuin om voor te zaaien, en ik zaai nog wat radijs en kervel in de kas.

Alles wat we doen heeft ook gevolgen. Want als ik doperwten zaai zullen we ook alvast moeten na gaan denken over de plaats en het zetten van een klimrek. En ik blijk ook sugarsnaps te hebben besteld. Maar het klimrek dat we hebben is bestemd voor de al kiemende kapucijners.

Nu al ruimtegebrek 🙂

Dit doordeweekse blog is natuurlijk bedoeld om te vertellen wie de 3 winnaars van een zaaiagenda zijn, de verloting is vandaag (dinsdag) om 15.00 uur gesloten. Laura had bedacht om alle namen op briefjes te schrijven en die te husselen en er dan 3 uit te trekken. Maar toen er na 2 dagen al 500 deelnemers waren heeft ze dat plan moeten laten varen en een ander ingenieus moeten bedenken (met alle namen gegroepeerd op briefjes en vervolgens een dobbelsteen 🙂 ). Hoe de loting is verlopen kun je hier zien en lezen: Verloting zaaiagenda

En de 3 winnaars zijn:

  • Eveline Arnold
  • Susanne (in reactie op 11 februari)
  • Jeanet Klein

Van harte gefeliciteerd met de zaaiagenda!! Laura gaat jullie mailen en de agenda’s opsturen.

En zoals ik in mijn vorige blog al aangaf zijn we zo blij met de belangstelling dat vanaf nu (dinsdagmiddag) tot aanstaande donderdagmiddag (21 februari 14 uur), de zaaiagenda met 2 euro korting in de webshop van Laura verkrijgbaar is.

Laura heeft ondertussen de eerste exemplaren van de tweede druk verstuurd en gaat daar de komende week mee verder, op volgorde van besteldatum gaat ze inpakken en verzenden. Mensen die een agenda hebben besteld krijgen automatisch een mail met bericht van verzenden en een track & tracenummer.

En dan blijft Laura het druk houden met het verwerken van bestellingen. Voor mij lijkt het post-zaaiagendatijdperk te gaan beginnen. Ik ga met de zaaiagenda het tuinjaar in en heb me voorgenomen om alles wat ik zaai en plant in de zaaiagenda te gaan noteren, als een soort dubbele controle. En de agenda begint zich dus al voorzichtig te vullen, de eerste zaaisels en zaailingen staan erin.

Naast het voorzaaien kunnen we met dit mooie weer ook veel in de tuin zelf doen, ik heb nog een verhoogde bak in orde gemaakt voor het aanstormende tuinjaar:

 

Ik kon het alleen nog niet over mijn hart verkrijgen om de allerlaatste palmkool uit de grond te halen, die mag voor de sier nog even blijven staan. Rechts voor in de hoek heb ik een stukje grond afgebakend  en daar heb ik 2 soorten uien gezaaid. En de 2 kleine verhoogde bakken links achter deze grote bak zijn ondertussen ook klaar. De pot die in het vak staat wilde ik weggooien. Maar uiteindelijk wie kan dit nou weggooien:

 

Nee, dat kan echt niet! Ik heb de pot zelf ooit uit een hoop grofvuil langs de kant van de weg gered. En meerdere keren vakkundig met karnemelk ingesmeerd. Nu ze dan eindelijk zo mooi organisch verkleurd is kan ik haar niet weggooien. Terwijl ik Ruud op de achtergrond al hoor zuchten bedenk ik wat hier eens mooi in zou passen. Iets met oranje bloemen. Of toch iets met paars. In ieder geval een soort die ook wel eens een dagje zonder water kan. En in de volle zon……… Pling! Het wordt de Lavandula multifida!

Tot slot wil ik nog even een cadeau laten zien dat ik van Laura heb gekregen. Het stoorde me altijd al dat ik plastic tasjes gebruikte om oogst mee naar huis te nemen. Ook al hergebruikte ik daar oude plastic tassen voor (tot de tasjes scheurden of te vies waren om nog oogst in mee te nemen). Maar het zijn en blijven plastic tassen. En nu kreeg ik van Laura zomaar deze oogsttas:

 

Eigenlijk is het natuurlijk een tas voor wat je dan ook maar wilt (weekendje weg-tas, zwemkledingtas, picknicktas). In de webshop van Laura is de tas te koop als B-Bag.

Maar hier is ze dus mijn oogsttas geworden; sterk door de dubbele naden, en wasbaar. En ik heb de tas al in gebruik genomen. Op de foto is ze gevuld met wat pastinaken, het allerlaatste groene kooltje en de 2 laatste plukken paarse boerenkool. Het viel niet mee; net als met de zaaiagenda is het wel even doorzetten om het voor de eerste keer vies te maken. Ik heb de pastinaken voor ze de tas in ging extra goed gewassen en laten drogen in de zon 🙂

 

Tot slot nog even 2 foto’s die ik maakte van de krokussen die in het gras aan het einde van onze straat bloeien:

 

En samen met de krokussen zijn ook de eerste bestuivers weer actief. Meer lente in februari kan het niet worden!

 

Cadeautjes en lente

Wat een heerlijk weer! Het lijkt wel lente. Maar we moeten wel ook voorzichtig zijn, het is tenslotte pas half februari.

En dus bedwing ik me want ik heb de neiging om alvast de ´maart-zaden’ te zaaien. Gelukkig is er genoeg afleiding in de tuin, Ruud is ondertussen serieus begonnen met het verwijderen van de kapotte compostbak. En ik ruim vak voor vak op. Terwijl ik dat doe kijk altijd even goed rond voor ik ga wieden en woelen en harken. Want zelfs al in februari geeft de moestuin soms cadeautjes weg:

 

Tussen het onkruid vind ik zomaar een heel stel mosterdbladzaailingen. Hhmm, ben ik hier heel bij mee? In het vroege voorjaar ben ik eigenlijk met alles blij en heb ik de neiging om alles wat ik van de tuin krijg uit te planten. Maar ik heb zelf al mosterdblad gezaaid, en dan een mooie rode. Dus ik sla dit cadeautje over en verwijder de zaailingen.

Een stukje verderop vind ik nog een cadeautje:

 

Lathyrus zaailingen. Daar ben ik wel heel blij mee! Wat is dat toch altijd vreemd; als ik Lathyrus in het vroege voorjaar zaai en uitplant moet ik een dubbele bescherming bouwen en elke toegang tot de zaailingen barricaderen om te zorgen dat de vogels de plantjes niet tot op de grond opvreten. Maar van deze cadeautjes in de tuin blijven de vogels af; dezelfde soort en hetzelfde ras, helemaal gaaf en heel.

Ze zijn wellicht iets minder mals dan beschermd voorgezaaide Lathyrus-zaailingen, dat dan wel. Maar het is pas februari. Ik zou ook wel boterzachte sla met frisse komkommers en zoete tomaten willen eten. Maar wij doen het nu ook nog even met de laatste boerenkool, bieten en pastinaken. En zijn daar ook blij mee!

Ik klaag trouwens niet, ben alleen stiekem wel benieuwd of de vogels de Lathyrus-zaailingen wel herkennen (en opvreten) als ze netjes in een rijtje staan. We zullen zien. Ik haal met een schepje de zaailingen uit de grond en plant ze met een kluitje langs een klimrek in een vak dat al schoon is.

 

Zo, de eerste zaailingen van 2019 zijn geplant! Ik wilde deze week nog Lathyrussen zaaien, want ik had zaden van een heel mooi ras gekocht. En ik ga die zaden ook zeker nog zaaien, maar ik besluit ter plaatse daar nog een maand mee te wachten. Want dan kunnen deze cadeau-Lathyrussen in de vroege zomer bloeien en de Lathyrussen die ik zelf (later) zaai wat later bloeien. Daar is de eerste aanpassing in de planning dus al. En er komen er vast nog meer. Want ik verwacht nog wel een aantal tuincadeautjes. Zoals de goudsbloemen waar ik elk jaar wel zaailingen van vind, en melde, vast ook nog wat boomspinazie, venkel, en natuurlijk ook uitgezaaide Verbena’s en Polygonum. De komende weken en zelfs maanden ga ik bij alles wat ik wied en schoonmaak eerst even goed kijken of er misschien nog wat van die leuke tuincadeautjes tussen staan.

Afijn, na het oogsten van mijn cadeautjes ruim ik de bak verder op, woel de grond om en hark die vervolgens aan. En de laatste oogst gaat natuurlijk mee naar huis, wat laatste bieten, een toef snijselderij. En een mengsel van bladkolen:

 

En zo ziet het vak er nu uit:

 

Klaar voor de lente!

Ik kan niet tekenen, nog geen simpel huisje of poppetje. Daar waar mensen die wel kunnen tekenen bij een leeg vel papier bedenken wat ze er voor moois op kunnen tekenen of schilderen, zie ik alleen maar een witte leegte. Maar dat is anders als ik zo’n leeg vak in de moestuin zie; de mogelijke combinaties tuimelen in mijn hoofd over elkaar heen; bloemen in blauw en oranje. Of nee, toch maar in geel en paars. En dan met paarse stokbonen, en gele goudsbloemen. Maar ik heb ook zaden van een prachtige felrode reuze Salvia splendens gekocht, en dat zou dan heel mooi zijn bij het lichtgroene blad van maïs. Misschien nog wat donkere palmkolen erbij voor wat meer contrast.

Poeh, het wordt nog puzzelen om alles wat ik ga zaaien een mooi plekje te geven. En  dit vak (deze bak is wellicht een beter woord) lijkt nu nog zo groot: daar kan ik heel veel in zetten. Maar over 3 maanden is ze veel te klein, dat weet ik nu al.

 

Tot slot heb ik nog wat te melden over de zaaiagenda.

Laura en ik hadden bedacht dat een verloting leuk zou zijn, 3 zaaiagenda’s om te vieren dat de eerste oplage is uitverkocht, en dat de tweede druk eraan komt. En omdat het lente wordt. We dachten en hoopten dat er misschien nog wel 100 mensen mee zouden willen doen met de verloting. Maar we zijn verbijsterd dat er 900 deelnemers zijn terwijl de actie nog twee dagen te gaan heeft! En het is ook niet voor het eerst dat we zo overrompeld zijn, eigenlijk is dat al vanaf de eerste melding van een zaaiagenda in december en alle bestellingen en positieve reacties die daarop volgden.

Voor wie nog mee wil doen met de verloting: die sluit aanstaande dinsdag 19 februari om 15 uur. En je kunt alleen meedoen via deze link:

VERLOTING ZAAIAGENDA

Je vindt daar de uitleg en onderaan die pagina kun je je gegevens achterlaten. Reacties op dit blog tellen niet mee.

Laura loot dinsdagmiddag 3 winnaars. Zij vermeldt de winnaars op die pagina (en ik schrijf tegelijkertijd op mijn website een blog en vermeld ook daar de winnaars). En Laura neemt vervolgens contact op met de 3 winnaars.

Omdat er zo veel mensen meedoen, en dus ook zo veel mensen niet kunnen winnen, willen we er als dank een kortdurende actie aan vast te plakken: direct na de uitslag op dinsdagmiddag 15 uur geven we twee dagen lang €2,- korting op de agenda.

En dan nog meer nieuws: de agenda’s van de tweede druk zijn ondertussen geleverd!

 

Hoe bijzonder is het dat er bij de eerste druk januari 2019 staat en bij de tweede druk februari 2019 🙂 .

Laura is al druk bezig met de voorbereidingen (het perforeren van de boekenleggers/legenda´s, die voorzien van ringetjes en ze vervolgens aan de agenda’s vastknopen). Ze gaat vanaf woensdag elke dag pakketjes in orde maken en versturen (op volgorde van besteldatum).

 

Tot slot nog één foto. Welke bloemkleuren de Lathyrussen die ik als cadeautje in de tuin vond krijgen is niet duidelijk (want ze kruisen makkelijk en komen ook niet altijd soortecht terug). Maar de gekochte Lathyruszaden zijn van het ras Spanish Dancer, en die heb ik al eens eerder gehad:

 

De Spanish Dancer in de zomer van 2012. Jeetje, wat ben ik toe aan de lente als ik zo’n foto zie 🙂